गंध उधळला इकडुन तिकडे, वाऱ्याचे चुकले निखळुन पडला वरून खाली, ताऱ्याचे चुकले दूर जाउनी परतुन आली, वाटेचे चुकले किनाऱ्यावरी विसावली अन लाटेचे चुकले घाव लागला वर्मी, होते बाणाचे चुकले तडफडला पण गेला नाही, प्राणाचे चुकले बुडून गेली वस्ती सगळी, प्रलयाचे चुकले इतके कुणास अपुले म्हटले, हृदयाचे चुकले...

सखी तिचे गुपित माझ्यासमोर उघड करते तिने मुलांवर टाकलेल्या जाळांचे हिशोब देते प्रसंगावर या मला खळखळून हसायचे होते पण बाजुला माझ्या लोक उभे होते. नजरेने त्याच्या माझे काळीज चिरत होते वासनांचे कैवारी माझ्या पुढ्यातच बसले होते शिव्यांच्या लाखोलीसाठी अोठ अधिर झाले होते पण बाजुला माझ्या लोक उभे होते "त्यास" आज मी अखेरचे न्याहळत होते डोळ्यात त्याच्या माझा भुतकाळ पहात होते मिठित त्याच्या आजतरी पोटभर रडायचे होते पण बाजुला माझ्या लोक उभे होते. परतीच्या वाटेवरचे वाहन माझे डोळे दिपवते दुस-याच क्षणी धक्याने मी खाली कोसळते अपेक्षेने मी आजुबाजुच्या लोकांकडे मदतीसाठी पाहते पण बाजुला माझ्या लोक उभे होते