...आदिम ध्यास... ================================ अजस्र अवाढव्य श्वापदांपासून.. लपूनछपून.. स्वत:ला वाचवत.. फिरत होतो, अगदी तेव्हापासून! मी शोधत होतो... एक सुसह्य विश्व... जीवघेण्या पंज्यांतून.. मृत्यूच्या कराल सुळक्यांतून.. थरकाप उडवणाऱ्या गर्जनांपासून.. दूर.. दुबळ्या उंदरासारखं जगत..! त्याच सुरक्षिततेच्या ध्यासापोटी.. दुर्बल उंदराच मांजर झालं.. मांजराचा झाला वाघ... पंज्यात बळ, जबड्यात सुळे असलेला... सक्षम.. सशक्त..! आणि त्या बरोबरच जन्माला आला.. गर्जनेतला ललकार... सार्वभौमत्वाची आग..! स्वार झाली... गर्जणार्‍या दर्यावर.. पिसाळलेली आयाळ काबूत घेत.. गोठवणारी..

पाहुनी तुमची सोंगेढोंगे मात्र कशी येईल दया । बंद करा बोंबलणे गणपती बाप्पा मोरया ।। कशाला हवा झगमगाट एक भक्तीचा पुरेदिवा प्रत्येकाच्या मनामनात माणुसकीची ज्योत लावा तुमच्या इथल्या मांडणात उत्सवाची जाते रया बंद करा बोंबलणे गणपती बाप्पा मोरया ।।१।। नको मात्र फुलांचे ढीग वहा एकच लालफूल फुलांच्या या ओझ्याखाली माझा दातच केलात गुल ओंकाराचे रूप पहाव्या मोकळी ठेवा माझी काया बंद करा बोंबलणे गणपती बाप्पा मोरया ।।२।। प्रेमाने नाव घ्या कशाला बोंबलून करता आरती फेकून तुमचे आवाज शप्पथ वाटे लवकर जावे वरती उदबत्त्यांच्या धुरात मी तुमच्या कानी अत्तर काया बंद करा बोंबलणे गणपती बाप्पा मोरया ।।३।। दर वर्षी दहा द

द्वापारयुगी मथुरानगरीचा राजा होता 'कंस'..... सदा छळे तो सज्जना, करी अति विध्वंस.... अत्याचारांचा भार न पेलवला धरणीमातेला.... दुष्टाच्या निर्दालना, जन्म घेण्या...ती विनवी प्रभुला... या कंसाची, पाठची बहीण होती 'देवकी'... पुढे 'वसुदेवा'ची ती राणी झाली लाडकी... वरातीच्या रथाचे सारथ्य पत्करले होते कंसाने... बहिणीची पाठवणी करत होता मानाने.... इतक्यात, घनगंभीर आवाजात, एक आकाशवाणी वदली... ऐकून ती, कंसाची जणू पाचावर धारण बसली... "कंसा, तुझी लाडकी बहीण आता तुझीच वैरिणी बनेल. देवकीच्या 'आठव्या' गर्भाकडून तुझा मृत्यू घडेल." ऐकून ती आकाशवाणी, चवताळला, संतापला कंस... नवपरिणित दांपत्याला मग घडला बंदिवास