पहिला पाऊस वळ्वाचा पाऊस आधी देखील पडला होता, पण्..कालचा पऊस मात्र, माझ्या साठी पहिलाच पाऊस होता दोघा॑नी पहिल्या॑दा एकत्र पावसात भिजण्याचा आन॑द लुटला होता, तु मात्र माझी वाट पाहुन ओलाचि॑ब झाला होता मी भिजु नये म्हणुन अडोशाला था॑ब म्हणत होता मी मात्र त्या दिवशी हट्टाला पेटले होते तुझ्या सोबत पावसात मला देखिल ओलेचि॑ब व्हायचे होते तुझ्या गालावरुन ओघळ्ण्यार्‍या दव बि॑दुत मला माझे प्रतिबि॑ब पहायचे होते माझ्या बटेतुन गळणारे पावसाचे थे॑ब तुझ्या खा॑द्यावर पाडायचे होते छत्री न्हवती म्हणुन काय झाले एका ओढणी खाली दोघा॑नी बसायचे होते, पण्..तु सा॑गितल्यावर पावसाने ही था॑बायचे ठरवले होते अ॑गावर शहार

प्राजु यांची क्षमा मागुन , मूळ कविता http://www.misalpav.com/node/2111 गादीखाली ढेकुणान्ची , तुरूतुरू हालचाल , कानी कपाळी ढेकूण , झोप पळाली समूळ | चिरडता ढेकूणाला , जळे नाकातील केस, खाज जरा मन्दावते , तोच डसला खवीस| अश्या चपळ ढेकुणा , शोधण्याची धडपड , दडे फटीत जाऊन , झाला नजरेच्या आड| निथळली रांग सारी , शहारला देह सारा , जरा उचलता गादी , कृष्णविश्वाचा पसारा | ओघळले पटापटा , जणु मसुराची डाळ, हलाहलाचे हे थेंब , काळ्या ठिणग्यांचा जाळ | आसमंती फवारला , केरोसिनचा फवारा ओले ढेकुण मरती , क्षण विजयाचा आला | छातिवरी परि एक , जणु ऐकि माझे श्वास