Skip to main content

फोरिनची पाटलीण

लेखक मृत्युन्जय यांनी बुधवार, 13/04/2011 13:16 या दिवशी प्रकाशित केले.
एक तृप्तीचा ढेकर देउन शंकरराव पाटावरुन उठले आणि ओसरीवर येउन बसले. आता एकेक करत मंडळी येतील आणि दुपारचा चहा होइस्तोवर पंचायतीची कामं उरकुन घेता येतील असा शंकररावांचा कयास होता. शंकररावांकडे तशी गावची पाटीलकी पिढीजात होती त्यात सरपंचपद पण त्यांच्याकडेच होते. त्यामुळे ते गावात आब राखुन होते. वर्षाकाठी एकदा पालकमंत्री, शिक्षणमंत्री गावच्या शाळेला भेट देउन जातील याकडे ते जातीने लक्ष घालत त्यामुळे आजुबाजुच्या गावांमध्ये पण त्यांचा वट होता.

वाचता वाचता

लेखक युयुत्सु यांनी बुधवार, 13/04/2011 12:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
कालच एका दमात प्रा. दामोदर धर्मानंद कोसंबींच्या Myth and Reality या इंग्रजी पुस्तकाचा मराठी अनुवाद वाचून संपवला आणि एक बर्‍याच वर्षांची कोसंबींचे लिखाण वाचण्याची इच्छा पूर्ण झाली. पुस्तकाचा परिचय करून देणं माझ्या (मराठी) लेखनक्षमतेच्या आवाक्याबाहेर आहे. पण माझ्या एका मानववंशशास्त्रज्ञ असलेल्या फ्रेन्च मित्राने सांगितलेल्या एका सत्याची पुन: एकदा प्रचीती आली. त्याचा उल्लेख करणं आवश्यक आहे. तो म्हणतो की, जगभर गैरसोयीचा इतिहास पुसून टाकायचे काम केले जाते. पण हे पुस्तक वाचल्यावर गैरसोय निर्माण करणारे विद्वान पण कसे अडगळीत जातात हे बघायला मिळते. आतापर्यंत प्रा.

अर्धवट राहीलेले प्रेम

लेखक वेदान्त रोहिदास सालियान यांनी बुधवार, 13/04/2011 11:43 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेम सर्वच करतात पण जो व्यक्ति दुसरया व्यक्ति च्या भावना समजून घेतो तेच खर प्रेम. प्रेम म्हणजे दुसरयासाठी आपल्या भावना बंदिस्त करून ठेवणे. प्रेम करन सोपं असत पण तिच्यासाठी/ त्याच्यासाठी त्याग करन अवघड असत. तीच नाव विदया. आम्ही दोघे एकाच कॉलेजमध्ये शिकायला तासात सुध्दा एकत्रच होतो. तेव्हा कधी तिच्या कड़े पाहिल्यावर वाटल नाही की कधी मी तिच्यावर प्रेम करेन पण म्हणतात ना की प्रेम आंधळं असत. दिसायला तशी ती attractive रंग सावला. उंचीने लहान पण खरच तिच्या सारखी कोणीच नाही.

पुन्हा नव्याने...

लेखक मिसळलेला काव्यप्रेमी यांनी बुधवार, 13/04/2011 11:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रेरणा : हा प्रतिसाद पुन्हा नवा खेळ मांडूया पुन्हा अनोळखी होऊया पुन्हा नव्याने भेटूया चल पुन्हा नव्याने जगूया ओंगळ दु:खांना स्वछ पुसून गोजीर्‍या सुखांना गिरवूया जन्मांतरीचे आपले रेशमी नाते नवरंगाच्या धाग्यांनी सजवूया चल सखे................. सुंदर प्रेमाचे साजिरे रूप नव्याने एकवार लेवूया हुकलेल्या सार्‍या स्वप्नांना मनाच्या गाभार्‍यात रुजवूया चल सखे................... सोड आता हा समंजसपणा काही क्षण फिरून धुंद होवुया विसरुनी हा विरस शहाणपणा पुन्हा नव्याने कोवळे वेड पांघरुया |- मिसळलेला काव्यप्रेम
काव्यरस

बॅचलर्स भाजणीचे वडे

लेखक सूड यांनी बुधवार, 13/04/2011 08:51 या दिवशी प्रकाशित केले.
कुंदन यांचा कट्ट्यावरचा उतारा, स्पा यांची भेळ वैगरे पाकृ पाहून आमचे (पक्षी: माझे) हात शिवशिवू लागले. त्यात स्पाने तर कहरच केला, माणसाने फेमस व्हावं पण किती?? त्यांनी आयोजित केलेला कट्टा अगदी सुफळ संपूर्ण झाला हे पाहून आमची जळजळ आणिकच वाढली. कट्टा केला तोही पुरेपूर कोल्हापूरमध्ये ?? यावरून आम्ही गणित बांधले की हा माणूस कानामागून येऊन भलताच 'तिखट' होऊ बघतो आहे आणि मग पूर्वी जसं असुर, दैत्य .....नको आपण मराठीत डेमॉन्स म्हणूया. हां, तर पूर्वी जसं या डेमॉन्स मंडळीनी तप सुरु केलं की, इंद्राला....म्हणजे देवराज इंद्रा, पवारा'ज इंद्रा नाही.

ये आकारा.......

लेखक पारुबाई यांनी बुधवार, 13/04/2011 07:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
“अनिता ए अनिता, अग बाल्कनीमध्ये काय करते आहेस एवढा वेळ? चल लवकर.” “आले, आले” “चल आता निघू या.तुला डॉक्टरकडे नेवून आणून मला ऑफिसला जायचय.” “अरे, आपल्या बिल्डिंगच्या मागे जी रिकामी जागा होती ना तिथे बहुधा बांधकाम सुरु होणार आहे असे वाटतंय “ “तरीच मागच्या महिन्यात एकदम तिथे काँग्रेस गवत काढून टाकणे चालू होते. तारेचे कुंपण घालत होते.” “काय म्हणतील रे डॉक्टर? आपल्याला हवी ती गोड बातमी देतील?” “देतील का काय? देणारच.” …… …… …… “हॅलो …. सासूबाई, मी अजय बोलतो आहे. एक चांगली बातमी सांगायची आहे. तुम्ही आजी होणार आहात.” “अरे वा! आनंदाची बातमी आहे कि ही. कशी आहे अनिता? कितवा महिना आहे?

नवीन सिनेमा "तार्‍यांचे बेट"

लेखक भडकमकर मास्तर यांनी बुधवार, 13/04/2011 07:26 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्रत्येक जण कुटुंबासाठी कष्ट करत असतो, त्यांची स्वप्नं पूर्ण व्हावीत म्हणून आटापिटा करतो पण हे स्वप्न जर आर्थिक ताकदीच्या पलिकडलं असेल तर? या आठवड्यात रीलीज होणार्‍या " तार्‍यांचे बेट" नावाच्या सिनेमाची ही साधी सरळ गोष्ट.