ए माझे संजीवनी, तुला माहीत नाही अजूनही तू रुचिरा, आणि मी युवा तुझ्यावर वाहिले कधीच मी जिवा ते कटाक्ष, ती चपळाई अन् जी तुझ्यात असे, नसे कुठे ती कला मनास मोहवी जी तुझ्यात असे, नसे कुठे मी तुझ्या, मी तुझ्या, डोळ्यात पावलो सर्व जगा तू मधुर जे बोल बोलशी हसून जराही सुंदरी तर अजूनही स्पंदने नशेत धुंद रंगती ए परी, ए परी, मी तुझा कायमच ग खुळा वक्त चित्रपटात बलराज सहानी असा दावा करतात की वय झाले तर काय झाले, अजूनही सारे कसे शाबूत आहे. तसेच. पूर्वीसारखे. शब्द पुरवले आहेत साहिर लुधियानवी ह्यांनी. अर्थातच हे गीत माझे नाही. हा आविष्कार मात्र माझाच आहे.

म्हणून ............ सावरायचे होते आता सगळ्यांनाच एकमेकांबरोबर स्वतालाच ............. कुठेतरी बिनसले कि सगळे संपले असे नाही ........ नाती अशी सहजासहजी तुटत नाहीत ..म्हणून.............. झाल्या असतील खुळ्या काही चुका सुधारून पाहू ना एकदा.......... नाही जगता येत 'तुझ्याशिवाय' सांगून पाहू एकमेकांना एकदा......... ...म्हणून ................. पाण्यात मिसळलेला रंग जसा वेगळा करता येणार नाही तसाच तुझ्या आठवणीचा पसारा आवरता येणार नाही दोन श्वासातले अंतरही मोजता येणार नाही ..म्हणून........... म्हणून.....