Skip to main content

अ‍ॅपल / सफरचंदाचे चिप्स

लेखक सानिकास्वप्निल यांनी सोमवार, 18/03/2013 23:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
साहित्यः सफरचंद दालचिनी पावडर प्रमाण असे नाहीये, आवडीनुसार घ्यावे. . पाकृ: ओव्हन ११० डिग्री सें वर प्री-हीट करून घेणे. सफरचंदाच्या शक्य तितक्या पातळ चकत्या करून घेणे, बीया काढून टाकणे.

पाण्याची परवड ......बापुंची धुलवड

लेखक कच्चा पापड पक्का पापड यांनी सोमवार, 18/03/2013 22:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
लाखो लिटर पाणी वाया गेले आज. का तर धुळवड खेळायला … जे स्वतःला संत म्हणून घेतात तेच जर असे वागले तर सामान्य आणि त्यांच्या शिष्यानी काय करायचे? ह्या आधी कधीच असे ऐकले नाही. हा सगळा एक publicity stunt वाटतोय. अंधश्रद्धाला पण हे लोक खात पाणी घालत आहेत . का ह्या मागे पण काहि राजकीय षड्यन्त्र आहे? तुम्हाला काय वाटते?

माझी कंपुबाजी

लेखक प्रसाद गोडबोले यांनी सोमवार, 18/03/2013 16:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
रिकाम टेकडा ** , भिंतीला तुंबड्या लावी | अशी एक आपल्या मराठीत म्हण आहे , आणि आता तर फेसबुकने सगळ्यांनाच फुकट भिंत उपलब्ध्द करुन दिल्याने सगळेच तिला तुंबड्या लावत बसलेले असतात . ( तुंबड्या लावणे म्हणजे नक्की काय हो ? कारण लहानपणी ही म्हण घरात बोललो होतो तेव्हा धपाटे पडले होते { ते ** ह्या शब्दाच्या वापराने पडले असा आमच्या बालमनाने विचार केला होता } ) ते असो . तर आम्ही ही सध्या रिकामटेकडे असल्याने फेसबुकच्या भिंतीला तुंबड्या लावत असतो. तेव्हा आपल्या सारकेच किती जण हे करत आहे हे पाहण्या साठी आम्ही केलेला हा प्रयोग ...

प्रश्न?

लेखक भावना कल्लोळ यांनी सोमवार, 18/03/2013 15:28 या दिवशी प्रकाशित केले.
खुप दिवसाने आज आरशात स्वतःला न्याहाळले.चेहरावरच्या सुरकुत्या खुप काही सांगून गेल्या. संसारात रमताना विसरलेल्या आठवणी जागवून गेल्या. डोळ्याखालच्या काळ्या वर्तुळात माझे मी पण दडपले होत. ते शोधताना डोळ्यातुन एक स्वप्न पटकन निसटून गेल होत. नात्याची अनेक रूपे जगताना स्वताला कधी जगले ते आठ्वु लागले. दाट काळ्या मोकळ्या केसातुन तो एक केस पांढरा स्वतःची अनुभूती करवून देऊ लागला. भरलेल्या घरात असुनही का हि एकटेपणाची सल जाणवली. डोळ्यात हजारो स्वप्न असताना शून्यात गेलेली ती नजर आठवली. कधी घेतला होता मी मोकळा श्वास, कधी स्वताला शोधण्याचा हा केविलवाणा ध्यास. आहे सर्वाची मी, पण माझे असे कोण?

मसाल्यातील पदार्थ्-काळी मिरी तयार कशी करतात.

लेखक ज्योति प्रकाश यांनी सोमवार, 18/03/2013 15:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
हा लेख कोणत्या प्रकारात टंकावा हे समजेना.स्वयंपाकाशी संबंधित असल्याने शेवटी पाककृती विभागात दिला. जाणकारांनी महिती दिल्यास पुढे योग्य त्या प्रकारात टंकता येईल.तर असो. हा मिरीचा वेल.आंबा,फणस,नारळ,सुपारी अश्या झाडांवर हा वेल चढवतात. हे मिरीचे घोस. हि घोसापासून वेगळी काढलेली मिरी.

झुक झुक गाडी -(बालकविता)

लेखक विदेश यांनी सोमवार, 18/03/2013 14:47 या दिवशी प्रकाशित केले.
मित्रांनो या, मैत्रिणीनो या एकामागे एक उभे राहूया - दंगामस्ती कमी करूया झुकझुकगाडी खेळ खेळूया , दादा ड्रायव्हर पुढे नेहमी सर्वामागे गार्ड हजर मी - हिरवी निशाणी दाखवली दादाने कुकशिटी वाजवली - भाकचुक भाकचुक भाकचुक भाकचुक ! धुराविना ही धावते गाडी रुळाविना ही पळते गाडी - जिथून निघालो तिथे जाणार सांगा आणखी कोण येणार ? इथेच सगळयाना फिरवीन गोलगोल चकरा मारीन तीन - भाकचुक भाकचुक भाकचुक भाकचुक ! सिग्नल नाही- स्टेशन नाही गाडी चकरा मारत राही - छान छान आवाज गाडीचा गोंगाट सगळ्यांच्या आवडीचा , आपल्या तीन चकरा झाल्या सगळे तयारीत रहा..

फिर काहे दर्द जगाओ

लेखक इनिगोय यांनी सोमवार, 18/03/2013 11:46 या दिवशी प्रकाशित केले.
तिच्या राज्ञीपदाच्या आयुष्यातला नेहमीसारखाच आजचाही दिवस. पण आज सकाळपासूनच जीवात जीव नाही तिच्या. एकच हुरहूर लागून राहिली आहे.. तिच्या नवऱ्याला गोकुळाच्या वाटेचे वेध लागलेत. त्याची गोकुळाच्या आठवणींनी होणारी चलबिचल इतरांच्या नाही तरी तिच्या ध्यानी येते आहे. आणि ते ध्यानी आल्यानेच ती अस्वस्थ झाली आहे. हा गेला आणि पुन्हा 'तिचा'च होऊन राहिला तर? त्याच्या आयुष्याच्या तळापासून भरून असलेला 'तिच्या'साठीचा जिव्हाळा तिला ठाऊक आहे. पण आता पुन्हा.. इतक्या वर्षांनी..? कसं रोखावं आता ह्याला?

आणखी एक टायटॅनिक-2

लेखक लॉरी टांगटूंगकर यांनी सोमवार, 18/03/2013 11:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
भाग पहिला सफर सुरु होऊन तीन तास होण्याच्या आतच अचानक जहाजाला भूकंप झाल्यासारखा जोरदार धक्का बसला.. रात्री दहा वाजण्याच्या सुमारास इटलीमधीलच जिलिओ बेट समूहांजवळून जात असताना हार्ड ग्रानाईटच्या एका दगडाने जहाजाचा तळ खरवडून काढला . दगडाने आपले काम चोख केले.जहाजाच्या तळाला एकशे साठ फुट लांबीचे भगदाड पडले .पर्यटकांना आपल्या प्रवासाच्या पहिल्याच दिवशी असला काही अनुभव येईल असे स्वप्नात सुद्धा वाटले नसणार.

भीषण दुष्काळ...

लेखक निश यांनी सोमवार, 18/03/2013 11:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
गेलो होतो असाच एकदा कामासाठी ऐका गावी जिकडे तिकडे नुसतीच धुळ पाण्याविना करपली होती शेत, हिरवाई जरासुध्दा नाही. लागली होती तहान म्हणुन ठोठावले एक दार म्हटले, ताई द्याल का पाणी भागवावयास तहान ? ताई घरात वळली डोळ्यात तिच्या आसवांची दाटी. थोडसच पाणी घेऊन ती बाहेर आली. म्हणाली ऐव्हढच आहे पाणी, ठेवल होत लेकरासाठी, ते देते आहे तुम्हाला. तहानलेल्याला पाणी देण पुण्य मानतो आम्ही. ऐव्हढच पाणी का ते मात्र विचारु नका नदी कधीच आटली बघा जगण आता सोसवत नाही. सरकारी मदतीसाठी धनी गेले आहेत तालु़क्याला आमच्या वाटणीच पाणी दिल मंत्र्याच्या कारखान्याला. हे सांगताच ती माय धाय मोकलुन रडली पाण्यासाठी तिची वणवण म