असते मनात काही उमजून येत नाही वाटे किती फुलावे उगवून येत नाही घनघोर मंथनाची आश्वासने फुकाची नुसतेच भोवरे पण घुसळून येत नाही कुंकू पुसून केली तलवार रक्तवर्णी बलिदान त्याविना हे उजळून येत नाही तू बोल ऐकतो मी माझेहि ऐक काही मौनात प्रेमगाणे उमलून येत नाही पेरून चिंतना घे शिंपून लेखणीला शब्दास अर्थ आता लगडून येत नाही -- अमेय

बाप माझा बाप बाप मानुस होता. फाटकी चड्डी मळकट बनियान मनाने मात्र तो साफ माणुस होता. बाप माझा बाप बाप मानुस होता. टकलावर तुरा अन डोळ्यावर जाड काचा. आरे मोठठ व्हायच तर भरपुर वाचा. अस नेहमी ओरडणारा तो ताप माणुस होता. बाप माझा बाप बाप मानुस होता. वयात आली जवानी घेऊन नवि उर्मी. स्वभावात रगेल पणा बोलण्यात उद्धट गुर्मी. दोस्तांच्या गप्पात मग एकेरी उल्लेख होता. बाप माझा बाप बाप मानुस होता. आज जेंव्हा मी हळवा बाप होतो. लेकाला माझ्या घट्ट जवळ घेतो. फुटतो सारा बांध कारण समोर चेहरा त्याचा होता. बाप माझा बाप बाप मानुस होता. तक्रार नाही केली की कधी नाही चिडला. आयुष्य भर झिजला संसाराचा गाडा ओढला. माझा बा