कसं पटवावं पोरीला ? शोधत होतो लवगुरु अथक प्रयत्नांनी एक मिळाला ज्याची लफडी होती सुरु माग काढुनी भेट घेतली पण वाटला तो थकलेला प्रेमरसात तो न्हाउनी डुंबुनी असेल कदाचित पिकलेला मी पण होतो आसुसलेलो एक पोरगी पटवण्यासाठी सांगेल ते मी करणार होतो माझ्या मधल्या काठीपोटी पदस्पर्श करून मी त्याला म्हणालो मलापण प्रेम करायचंय तुमच्यावानी रुबाबात पार पोरींना घेऊन फिरायचंय ऐकून माझा उद्देश गुरुचे , हरपले सारे भान जुन्या आठवणींनी रडू कोसळले, कंठाशी आले प्राण रडू आवरून मला म्हणाला यात अवघड नसते काही वायफळ बडबड केली म्हणजे पोरी पटतात कशाही अक्कल यांची गुडघ्यात आणि दिडबुद्ध

तुझी आठवण भुइचाफा जो आत लपवता कंद मृण्मयी पहिली सर अन् रुजून येई. तुझी आठवण हिरवा चाफा मोहवणारा खुणावणारा दृष्टीला परि नच दिसणारा. तुझी आठवण पिवळा चाफा मधुगंधाने दरवळणारा सुकला तरिही जाणवणारा. तुझी आठवण कवठी चाफा तिन्हिसांजेला हळू उमलतो रात्रि सुगंधी सोबत करतो. तुझी आठवण खुरचाफ्यासम अपर्ण होउन मूक फुलांनी भरून अंगण तुलाच अर्पण.