माणूस तोच माना, बोले विचार करुनी बोले जसा मुखाने चालून दाखवी जो - मदतीस धावुनी ये नात्यासही जपूनी सर्वांस आदरून मैत्रीस मानतो जो ! वेळेवरी स्तुतीला निर्व्याज कौतुकाला मागेपुढे न पाही, करि ना कधी ठणाणा - निंदा करी न कधिही अपशब्द बोलतो ना माणूस संगतीला सत्पात्र तोचि जाणा ! माणूस तो न माना व्यसनात गुंतला जो व्यसनात राहुनीया इतरांस ओढतो तो - अवसानघात करि जो मातापिता सख्याचा हक्कास फक्त जाणी, कर्तव्य टाळतो तो ! नात्यास आणु पाहे गोत्यात जी लबाडी तोंडावरीच गोडी पाठीवरी चहाडी - राहूनिया कृतघ्न निंदा सदा करी जो विश्वासघात करतो माणूस ना मुळी तो !

प्रेम कस कराव हे खरच कळत नाहि मला म्हणुन तर येता जाता प्रेमाचा देखावा करणार हे जग ढ म्हणत मला..... कारण.... मी कधिच करत नाहि तिला चंद्र सुर्य तारे आणुन देईन म्हणुन वादे, अन नाहि सांगत माळिन केसात तुझ्या गजरा म्हणुन मोतियाचे दाणे... मि कधिच नाहि दाखवत तिला खोटी आशा सोन्याने सजवायचि देत नाहि सतत खोट वचन ति खुश बघावि म्हणुन जिव देण्याचि..... मि देत असतो तिला सतत एक विश्वास नेहमि देईन साथ सुख आणि दुखात. सुख असेल तेव्हा आनंद देइनच पण जेव्हा असेल खुप दुख तेव्हा काळजि घेइन खरच तुझि जिवापाड.... तिच्यावर येणार प्रत्येक आघात झेलिन माझ्यावर सतत करुन तिच्या आणि फक्त तिच्या सुखाचि आस. देणार नाहि अं