आज सकाळी सुद्धा लवकरच जाग आली. काल संध्याकाळी स्विमिंग पूलमध्ये पोहणे झाले असल्याने आज समुद्रात पोहायला जाण्याचा कार्यक्रम होता. त्याप्रमाणे झटपट तयार होऊन समुद्रावर गेलो. आमच्या हॉटेलसारखीच किनाऱ्याला लागून इतरही हॉटेल होती आणि त्यातले पर्यटक समुद्रावर फिरायला किंवा डुंबायला किंवा जॉगिंग ला बाहेर पडलेले दिसत होते.वेळ भरतीची होती आणि समुद्रकिनारा बराच उतरता होता त्यामुळे लाटांचा जोरही जास्त वाटत होता. विशेष करून परतीच्या लाटेला जास्त ओढ होती. त्यामुळे कमरेपेक्षा जास्त पाण्यात जायचे नाही असे आधीच ठरवून टाकले.

10th November, 2018 दुसऱ्या दिवशीची सकाळ उजाडली. आम्ही ४.३० ला उठून तयार होऊन ठरल्याप्रमाणे ५. ३० ला सुमंताचं घर सोडलं. थंडी नसली तरी हवेत थोडा गारवा होता. चिपळूणहून बाजारपेठेतून रस्ता जातो तो डायरेक्ट मुंबई – गोवा हायवेला परशुराम घाटाच्या पायथ्याशी पोचतो. सुमंता आम्हाला तिथपर्यंत सोडायला आला. त्याला बाय करून आम्ही घाट चढायला सुरवात केली. अजूनही सगळीकडे काळोख होता. डोक्यावर हेडलाईट्स होते. सायकलला ब्लिंकर लावलेले होते. तरीही प्रचंड धुके त्या हेडलाईटच्या मध्ये येत होते. हेडलाईट वापरायची सवय नसल्याने रस्त्यातले खड्डे चुकवायला जमत नव्हतं. पण येणाऱ्या जाणाऱ्या गाड्यांमुळे काम भागत होत.