जेवायला वाढताना तिने नेहेमीप्रमाणे फ्रिज उघडला. सगळ्यांना ताजे अन्न वाढल्यावर सवयीप्रमाणे फ्रिझमधली कालची उरलेली खिचडी गरम करुन तिने फक्त स्वतःसाठी घेतली. तो नेहेमीप्रमाणे तिच्यावर चिडला. ताजे अन्न असताना मुद्दामुन शिळे अन्न संपवायची काय गरज? त्याच्याकडे दुर्लक्ष करुन अन्न वाया गेलेले पाहवत नाही असे म्हणत तिने खिचडीचा घास तोंडात टाकला. ती मीटींग निमित्त दुपारीच परगावी गेली होती.दोन दिवसांसाठी. रात्रीचा स्वयंपाक त्याने स्वयंपाकीण बाईकडुन बनवुन घेतला. नेहेमीप्रमाणे त्याचा अंदाज चुकला.बटाट्याची भाजी प्रमाणापेक्षा जरा जास्तच झाली. तिने बजावुन ठेवल्याप्रमाणे त्याने उरलेले अन्न फ्रिजमध्ये ठेवले. दुस

या रोज रोजच्या प्रोब्लेम्सने वैताग आला आहे ! काय तेच तेच महागाई , गॅस , पेट्रोल... माझे बरे आहे , घरी विचारणारे कोणी नाही , पण लोकांचे तोंड कोण बंद करणार ? खरच लोकांना दुसरी काही कामे नाहीत काय ? विरंगूळा म्हणून आयपीएल बघावे तर तेही फ्लॉप चालले आहे.. तिकडे बोर्डर पलीकडे पाकिस्तानचे ल लागल्याने त्याही बातम्या नाहीत.. यावर काहीतरी उपाय करायला हवाच ! लाईफ मध्ये नवे काहीतरी सेन्सेशन हवे, एक्साईट्मेंट हवी.. तर प्रोब्लेम, दु़: ख विसरले जाईल ,.. एकच खात्रीशीर उपाय.. आज रात ८ बजे.. मिट्रो ...

“जेवायला वाढ, खूप भूक लागलीय.” तो घरात शिरत म्हणाला. दिवाळीचा पाडवा,ती हरखली, किंचीत लाजली सुद्धा.काय हो अचानक कसे काय?आणी ते सुद्धा रात्रीच्या साडेअकरा वाजता.तो नुसताच गालात हसला.झोपलेल्या मुलांकडे प्रेमाचा एक कटाक्ष टाकला. आई बाबा तुम्ही येणार नाही म्हणून तुमच्या बहिणीकडे गेलेत. त्याच्या अचानक येण्याने तारांबळ उडली होती.तोडंच्या टकळी बरोबरच तीने पाट रांगोळी करत ताट वाढायला घेतल॔. आपल्याच नादात म्हणाली, आहो हात पाय धुऊन घ्या. तो गेला. . . . . . . मुलगा तीला हालवत म्हणाला, "ए आये,दारावरची घंटी वाजतीय". डोळे चोळतच तीने दरवाजा उघडला,बघते तर काय ?