Skip to main content

अत्तर

लेखक अरुण मनोहर यांनी शनिवार, 29/10/2016 00:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
दूरवरून शहरात माणसांचे लोंढे ने-आण करणार्‍या रेललाइनी. त्यावरून लोंबकणार्‍या विजेच्या तारा. कर्कश किंचाळ्या मारीत माणसे कोंबलेले टिनपाटाचे डब्बे ओढीत नेणारी लोखंडी धुडे. एक गाडी गेली की दुसरी केकाटत येईपर्यंत किती वेळ जाणार हे ठरलेले. गाडी जाणार असली की रेललाइनला लागून असलेल्या झोपड्यातली मुले रेललाइनच्या बाजूंनी टेहाळणी करीत फिरायची. अर्धी खाऊन प्लास्टिकच्या पिशव्यात फ़ेकलेली फळे, कागदात गुंडाळलेली पोळीभाजी, काहीबाही मिळत राहायचे. चुकूनमाकून एखादेवेळीस कोणाचे पडलेले पाकीट किंवा पिशवी वगैरे मिळालीच, तर मुलांमध्ये त्यासाठी दणकून फाईट व्हायची.

ऑपरेशन ब्लाइंड हॉक

लेखक विशाल कुलकर्णी यांनी शनिवार, 29/10/2016 00:17 या दिवशी प्रकाशित केले.
'स्टोक'.. अवघ्या काही हजारांची लोकसंख्या असलेलं एक छोटंसं गाव. लडाखची राजधानी लेहपासून साधारण वीस-पंचवीस किलोमीटर अंतरावर वसलेलं एक छोटंसं खेडेगाव. तसं पाहायला गेलं तर 'स्टोक' (किंवा काही जण याचा उच्चार 'स्टाक' असाही करतात) अगदीच काही अज्ञात किंवा दुर्लक्षित नाहीये. माउंट एव्हरेस्टवर चढाईसाठी येणारे बहुतांश गिर्यारोहक आधी सरावासाठी म्हणून 'स्टोक कांगडी' या शिखरावर चढाई करतात. हिमालयाच्या रौद्र निसर्गाने भरलेल्या आणि भारलेल्या स्टोक पर्वतराजीमधलं हे एक उत्तुंग शिखर.

सर्वात खतरनाक शिकार

लेखक शशिधर केळकर यांनी शनिवार, 29/10/2016 00:16 या दिवशी प्रकाशित केले.
सर्वात खतरनाक शिकार मूळ लेख : रिचर्ड कॉनेल (१८९३-१९४९) यॉटच्या इंजीनाची घरघर आणि झपाट्याने पाणी कापत जाणार्‍या तिच्या पात्यांनी दुतर्फा उसळणार्‍या लाटा, यांचाच काय तो आवाज त्या काळोख्या रात्रीच्या शांततेचा भंग करीत होता. चिरूटाचे झुरके ओढत रेन्सफोर्ड आपल्या सीटवर आरामात पहुडला होता. ‘इतका मिट्ट अंधार आहे!’ तो मनात म्हणाला, ‘डोळे बंद करायची गरजच नाही जणू! या दाट काळोखाच्याच पापण्या करून झोपता येईल मला...’ बंदुकीच्या बारच्या चिरपरिचित आवाजाने तो अचानक खडबडून उठला. त्याच्या उजव्या हाताला, दुरून कोणीतरी पहिल्यांदा एक, आणि मग पुन्हा पुन्हा... किमान तीन वेळा तरी...

मी भूत पाहिलंय, तुम्ही?

लेखक गुल्लू दादा यांनी शनिवार, 29/10/2016 00:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
दर वर्षीप्रमाणे उन्हाळ्याच्या सुट्टीत मामाच्या गावी न जाता माझ्या मूळ गावी 'साखळी'ला, जिथे माझे काका-काकू, आजी- आजोबा राहतात, तेथे गेलो. मामाच्या घरी का नाही गेलो? याचं उत्तर काही माझ्याजवळ नाही, पण मागल्या वर्षी काकांनी मला 'साखळी'ला बोलावल्यावर काकू म्हणाली, "तो कसला येतोय? मामाला दोन मुली असल्यावर....." झालं. काकूंनी असा टोमणा मारल्यावर कोण जातंय हो मामाच्या घरी. मग ठरवलं की या वर्षी उन्हाळा काकांच्याच घरी. काकांच्या घरासमोरच माझा बालसवंगडी राहायचा. त्याचं नाव महेश. पण लाडाने आम्ही सगळे मित्रगण त्याला 'म्हश्या' म्हणायचो. त्याच्या सोबत गप्पा मारताना जुन्या आठवणींना उजाळा मिळाला.

भूत

लेखक भृशुंडी यांनी शनिवार, 29/10/2016 00:14 या दिवशी प्रकाशित केले.

भूत

"मला तुला एक फार महत्त्वाची गोष्ट सांगायची आहे. मला भुतं दिसतात." चेहर्‍यावरची सुरकुतीही न हलवता मराठे मला म्हणाला. आम्ही हापिसातल्याच एका सोफ्यावर बसून दुपारचा चहा पीत होतो. गेले दोन आठवडे मी आणि मराठे इथे बसून चहा घेतो. बाकी हापिसातले लोक्स शिष्ट आहेत साले. माझ्यासारख्या नव्याकोर्‍या अ‍ॅप्रेंटिससोबत बोलायला जीभ झडते साल्यांची. मराठे तसा बरा वाटला - कामापुरता संंबंध आल्यावर त्यानेच एकदा "चहा?" म्हटल्यावर मीही फार भाव न खाता गेलो.

निरंक

लेखक ए ए वाघमारे यांनी शनिवार, 29/10/2016 00:13 या दिवशी प्रकाशित केले.
निरंक ०१ मोठ्या कष्टाने त्याने पापण्या उघडल्या. खूप दिवसांनंतर. त्याला तरी निदान तसंच वाटलं. आधी नुसतंच झावळ झावळ. मग हळूहळू दिसू लागलं. छत? हो, छ्तच. कुठे आहोत आपण? हे काही आपलं घर नाही. छताच्या प्लास्टरचे असे पोपडे पडलेले. लोखंडी सळ्या अशा गंजत उघड्या पडलेल्या. छे! हे आपलं घर नाही! त्याने मान वळवून पाहण्याचा प्रयत्न केला, तो ती एकदम ओढल्यासारखी झाली. गळ्याभोवती काहीतरी गुंडाळलेलं होतं. मग अचानक नाकात वळवळ झाली. तेसुद्धा जागं झालं. त्याने शिंक आवरायला हात नाकाकडे नेला, तोच तोसुद्धा कशानेतरी ओढला गेला. एकदम मोठा लोखंडी खडखड आवाज झाला. शिंक आलीच नाही.

धाडसी बँक दरोडा

लेखक जयन्त बा शिम्पि यांनी शनिवार, 29/10/2016 00:12 या दिवशी प्रकाशित केले.
धाडसी बँक दरोडा सात ऑक्टोबर १९२३ची सुस्तावलेली सकाळ. न्यूयॉर्क, ब्रुकलीनमध्ये ८६व्या स्ट्रीटजवळील विसाव्या अ‍ॅव्हन्यूवर असलेल्या वेस्ट एंड बँकेत नेहमीप्रमाणे सुरळीत व्यवहार सुरू होते. पण एका रिकाम्या काउंटरजवळ दोन तरुण हळू आवाजात आपापसात बोलत होते. बँकेत लोक येत होते, जात होते, कुणी पैशांचा भरणा करीत होते, तर कुणी पैसे बँकेतून काढून घेत होते. त्यामुळे या दोन तरुणांकडे कोणाचेही लक्ष असण्याचे कारण नव्हते. तिन्ही कॅशियर पैसे देण्याघेण्यात मग्न होते. कोर्‍या करकरीत नोटांच्या मोजण्याचे आवाज येत होते. त्यामुळेच कुजबुजत बोलणार्‍या ह्या दोन तरुणांकडे कोणाचे लक्षच नव्हते.

दंगल

लेखक कैलासवासी सोन्याबापु यांनी शनिवार, 29/10/2016 00:11 या दिवशी प्रकाशित केले.

दंगल
भाग १ (सुरुवात) :-
अ‍ॅन ऑफिसर्स वाईफ.

अस्मिता आळस देत कूस बदलती झाली, तेव्हा राजेश उठला होता. तिच्या झोपी गेलेल्या पण शांत चेहर्‍यावर मिलनाची गोडी विलसत होती, तिचे ते रूपडे डोळ्यात साठवत राजेश उठला अन अलगद पावलांनी बाथरूममध्ये गेला, त्याने स्वतःला न्याहाळले. दाढी अंमळ वाढलीच होती. त्याने हळूच ट्रिमर सुरू केले.

डोळे

लेखक ज्योति अळवणी यांनी शनिवार, 29/10/2016 00:10 या दिवशी प्रकाशित केले.
डोळे अप्रतिम लावण्य लाभलेली आणि सागराच्या निळाईप्रमाणे डोळे असलेली सोनाली लहानपणापासून खूपच हुशार मुलगी होती. तिचे आई-वडील साधे मध्यमवर्गीय पालक होते. मात्र सोनालीची स्वप्नं खूप वेगळी होती. तिच्या आईची इच्छा होती की सोनालीने बी.एड. करावं आणि एखाद्या शाळेत चांगली नोकरी करावी. वडील तिला नेहमी म्हणायचे की मुलींनी बॅँकेत नोकरी केलेली चांगली. मात्र सोनालीने आई-वडिलांच्या मनाविरुद्ध एक खूपच वेगळं करियर निवडलं होतं आणि त्या तिच्या निवडीचं फळ आज तिला मिळालं होतं. सुरुवातीला फारसं समजत नसल्याने, बी.एड. करू अशा विचाराने तिने बी.ए. करायला सुरुवात केली होति.

डॉ. वाटमारे आणि ढेरपोट गोम्स

लेखक मित्रहो यांनी शनिवार, 29/10/2016 00:09 या दिवशी प्रकाशित केले.
डॉ. वाटमारे आणि ढेरपोट गोम्स नमस्कार मंडळी. मी डॉ. वाटमारे. गेली कित्येक वर्षं मी साबुदाण्याच्या गोळ्यांमध्ये काय मिक्स करतो ह्याचं रहस्य मलाच काय, पण स्वतःला फार मोठा रहस्यसंशोधक, सत्यान्वेषी समजणार्‍या माझ्या मित्राला - म्हणजेच ढेरपोट गोम्सलासुद्धा उलगडलेलं नाही. त्याचं आडनाव तसं गोमासे, परंतु तो स्वतःला शेरलॉक होम्सच्या व्यवसायातला समजतो, म्हणून त्याने गोमासेचं गोम्स असं करून घेतलं. माझ्या मते हा माणूस सत्यान्वेषी नाही, तर सत्यविध्वंसक आहे. या माणसाला एकच सत्य माहीत आहे - 'पैसा' आणि पैसा देणारा जे सांगेल तेच याचं सत्य. एवढे पैसा पैसा करूनही हा माणूस मात्र भिकारडाच आहे.