मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

स्वप्नात एकदा चार सिंव्ह मारले

लेखक सिद्धेश्वर विलास पाटणकर यांनी मंगळवार, 18/07/2017 16:23 या दिवशी प्रकाशित केले.

स्वप्नात एकदा चार सिंव्ह मारले अरे लेकानो मारले कसले चांगले उभे आडवे हाणले पुढे गेलो तर काय ? जंगली हत्तींचा कळप चालून आला बाह्या सरसावून ठोकून काढला एकेकाला भिरकावून दिले गगनात सारे अजुनी आहेत ते बनुनी गगनी तारे याच तार्यांचे पाठ गिरविता तुम्हासी न ठावे असे मीच करविता मखलाशी चालू असे मनाशी बहुत लढे उशी घेऊन उशाशी लढता लढता लाथ पसारे बायको उठुनी झाडू मारे स्वप्न मोडिता सत्य अवतरे मारलीस का कधी खरी कबुतरे ? सिद्धेश्वर विलास पाटणकर C

राम राम मंडळी , "पालक" हा बहुतेक लोकांना आवडत नाही त्यात मी पण एक प्राणी :) पण हळू हळू मिहि खायला शिकतेय. असा नाही तर तसा पालक पोटात जायला हवा म्हणून काहीतरी वेगळं न चवीला पण बर अस करावं म्हणून आंजावर शोध शोध शोधून माझ्या मैत्रिणीचं डोकं खाऊन "पालक पुरी"बनवण्याचा घाट घातला न तो पहिल्या प्रयत्नातच इकडच्या स्वारीला न मला पसंत पडला ;)तर मंडळी घ्या साहित्य.

प्रसंग पहिला : परगावचा मुक्काम संपवून मी ट्रेनने माझ्या गावी परत येतोय. प्रवास अगदी शेवटच्या टप्प्यात आलाय. आमची ट्रेन आता प्लॅटफॉर्म मिळण्याची वाट पाहत स्टेशनच्या ‘आउटर’ ला थांबली आहे. गाडी जरा जास्तच रखडल्याने प्रवासी चुळबूळ करताहेत. मी कंटाळून खिडकीतून बाहेर पाहत असताना अचानक एका दृश्याने माझे लक्ष वेधून घेतले. पलीकडच्या रिकाम्या रुळांदरम्यान ढीगभर अन्न टाकून दिलेले होते अन ते अन्न एक माणूस खाली बसून अधाशीपणे खात होता. दोन-तीन रंगांचे भात त्यामध्ये दिसत होते. कदाचित ते रेल्वेच्या खानपान सेवेतील उरलेले वा लोकांनी टाकून दिलेले पदार्थ असू शकतील.

भाग १: http://www.misalpav.com/node/40321 तो (भाग २) काकु पडल्या पडल्या विचार करत होत्या,'अशोकच बिचाऱ्याच कस होत असेल. नोकरी सांभाळून आजारी बायकोला देखील जपतो आहे. त्यात हे नवीन आणि थोडं आड बाजुच गाव. या दोघांना तर शहराची सवय. मी म्हंटल देखील त्याला एकदा की इथे अशा आड गावी बदली का घेतलीस? तुम्ही शहरात राहाणारी मुलं इथे कस व्हायचं तुमच? तर म्हणाला संध्याला समुद्र आवडतो. मुंबईला देखील त्याचं घर जुन्या वाडीत पण समुद्राच्या जवळ होत. तो तिला आणि त्यांच्या लेकीला रोज न्यायचा म्हणे समुद्रावर. पण मग ते तसं झाल आणि संध्या पार गप होऊन गेली.

२०११ साली लिहिलेली हा लेख येणाऱ्या गटारीच्या स्वागतासाठी पुन: पोस्ट करीत आहे. गटारीगाथा तसे आपले खास असे महाराष्ट्रीयन सण पुष्कळ आहेत, पण ज्या सणाची महाराष्ट्रीयन पुरुष आतुरतेने वाट पाहतो तो सण म्हणजे 'गटारी अमावस्या'. ज्या प्रमाणे गणेश चतुर्थी, दिवाळी वगैरे सणांची तयारी काही दिवस अगोदरच सुरु केली जाते, त्याच प्रमाणे ह्या दिवसाची तयारी देखील पुष्कळ दिवस आधीपासून सुरु होते. आधी पुरुषवर्ग मनातल्या मनात मांडे खाऊ लागतो, गटारी जवळ आल्यावर हळू हळू गटारीचे सुतोवाच बायकोसमोर केले जाते.

दिवस सातवा व्हेनिस शहराचे दर्शन घेण्याची वेळ आता संपत आली होती.रेल्वे स्थानकातील कॅफेमधे घुसलो. काहीतरी खरेदी केले की वायफाय चे कोड मिळते ही ठाउक झाले होते. "फ्री" वायफाय हे असे असते. ' आम्हाला दुधासह कॉफी हवी होती" पण काउंटर वरील महिलेला आमचे काही कळत नव्हते. आमच्याच बाजूला एक जपानी बाई उभी होती. तिला इंग्लीश येत होते. तिने 'लोट्टे 'ही कॉफी मागा असे आम्हाला सुचविले. त्याप्रमाणे दोन कप आम्ही मागितले. सहा युरोत दोन कप होते. त्यात आम्ही गोळ्या टाकून " आपली भारतीय कॉफी" प्यायला सुरूवात केली. कप अगदी मोठा होता. आम्हालाही वेळ होता. घोट घेता घेता आजूबाजूचे निरिक्षण करीत बसलो.

कोतं कोतं कोतं कोतं त्याचं मन थोडं कोतं तिच्यासंगे राहण्यासाठी जागोजागी पळत होत व्हतं II त्याला काय ठाव अग्नी त्याला नाय ठाव पाणी सात जन्मांची ती राणी ऐका वेड्याची कहाणी II शाळा मॉप त्यो हुंदडला येऊन कॉलेजात पडला सुंदरीला पाहताक्षणी जागच्याजागीच थांबला II हाती धरशी पुस्तकं धरे लेखणी उगाच मन खोळंबले तेथेच जागी नाही रे मस्तक II कुणी मित्र ते दिसेना कुठे जीव तो रमेना राघु असाच सुकला दिसे जागो जागी मैना II करे पाठलाग तिचा कोण मामा अन भाचा सारी माहिती जमवे जन्मदिन तीचा "मे" चा II राणी मॉप ती हुशार करी भविष्याचा विचार राजा पाळतीवर सदा तरी नेहम

मौनात काळजाला जी आर्त हाक जाई शब्दातल्या छटेचा पारा उधाण जाई शब्दात वार नाही, ना त्यास धार काही का रक्त सांडतो जो, वाचावयास जाई शब्दात सत्य जेव्हां, तेव्हां न दाद काही शब्दात जो दिखावा, उत्स्फूर्त दाद जाई जेव्हा कधीच कोणी, बोलावयास नाही एकांत शब्द काही, शोधावयास जाई शब्दात भेटती जे, ते अर्थ अंतरीचे भेटीत अंतरीच्या, न्हाहून प्राण जाई ... संदीप लेले

तो (भाग १) कधी सावरणार ही त्या धक्यातून कोण जाणे? जागा बदलली तर किमान जुन्या आठवणींपासून तिची सुटका होईल अस वाटल होत मला. पण इथे सुद्धा तो शेजारच्या जोशी काकूंच्या व्हरांड्याला झोपाळा बघितल्या पासून ही अजूनच गप्प झाली आहे. बर, हिला कितीवेळा सांगितल त्या बाजूच्या खिडकीकडे फिरकूसुद्धा नकोस. तर मी असताना नाही जात. पण मी नसलो की त्याच खिडकीत जाऊन बसलेली असते बहुतेक. काल जोशी काका भेटले होते ते म्हणाले,'संध्या खिडकीत दिसली म्हणून हिने हाक मारली; पण तिने उत्तर नाही दिल.' मी म्हंटल, 'तिच लक्ष नसेल हो काका.' तर म्हणाले, 'अरे लक्ष होत. आमच्या व्हरांड्यातल्या झोपाळ्याकडेच बघत होती ती बहुतेक.

Subscribe to

स्वप्नात एकदा चार सिंव्ह मारले

पालक पुरी.

भुकेले आणि माजलेले

पावसाळ्यातील काही छायाचित्रे....

तो (भाग २)

गटारीगाथा

शाभभट्टा ची युरोप वारी... इटली , स्वीस , फ्रान्स ..लेखांक ७

ऐका वेड्याची कहाणी

शब्द मौनातले

तो (भाग १)