लॉकडाऊन : तेरावा दिवस

फार आवडली फर्स्ट हँड माहिती. कधीमधी इतर लेखही लिहा.

तमाम महाराष्ट्र 'यांच्या' आदेशाला टरकून असतो.

----------
बाकी आमच्या उपनगरात काही इमारतींमध्ये रुग्ण सापडल्याने त्यामधील रहिवाशांच्यावर पोलीस लक्ष ठेवून आहेत.

चांगला लेख. एका इसेन्शियल सर्व्हिसेसमध्ये लढणाऱ्या सैनिकाचं थेट निवेदन, तेही अभिनिवेश विरहीत.

धन्यवाद.

गुल्लुदादा, आपण डॉक्टर आहात तेव्हा सध्याच्या काळात आपलं काय सुरु असेल म्हणुन उत्सुकता होती. आपण नेहमीच उत्तम ललित लेखन मिपावर केलं आहे. म्हणून तुम्ही या सगळ्या परिस्थितीतला आपला अनुभव अगदी खुसखुशीत लिहिला आहे. आवडला. आरोग्य विभागातल्या वेगवेगळ्या गोष्टी इथे समजल्या. संकटसमयी सुद्धा माणूस कसा वागतो त्याचं प्रत्यंतर देणारा अनुभव. कुटूंबातील मामा आपणास चांगली वागणूक देत आहेत. आपण आपली काळजी घ्या रुग्णांचीही घेत आहात. जमेल तसे आपले अनुभव नक्की लिहा. वाचायला आवडेलच.

काल एका आरोग्यसेवेत काम करणार्‍या नर्सचा अनुभव वाचण्यात आला. बातमीत म्हटलेलं होतं की ती दवाखान्यात जाते म्हणून तिच्यापासून आपणास धोका होऊ शकतो म्हणून सोसायटीमधील लोकांनी तिला त्रास दिला आणि तीला ते भाड्याचं घर सोडावे लागले अशी बातमी वाचनात आली होती. समाजाकडून असा अनुभव वाचायला मिळतो तेव्हा वाईट वाटतं. उगाच कृतज्ञता व्यक्त करणार्‍यांच्या नाटकीपणाची चीड येते.

मुंबैत एक परिचित खासगी दवाखान्यात डॉक्टर आहेत, त्यांचं कुटुंब माझ्याशी परिचित आहेत. सतत काळजीत असतात. रुग्णांची संख्या वाढत आहेत आणि त्यांची काळजी तितकीच वाढतांना दिसली. कुटुंबातील प्रमुख म्हणून जेव्हा ते काम करतात तेव्हा त्यांच्या मनाची घालमेल आपणास कल्पना करता येणार नाही अशी असते. गुल्लुदादा आणि आपण सर्व डॉक्टरांच्या कार्याला आपलं सॅल्युट आहे. मनापासून आभार.

सकाळची आवराआवर करुन पुन्हा धाग्यावर असेनच.

-दिलीप बिरुटे

छान लेख.
घरातील कॅलेंडरचे पान आणि सिनेमाचे पोस्टर हे कधी बदलताना मीही बघितले नाही.

चांगला लेख.
रोजच्या सेवाकार्यास शुभेच्छा !
................................................

आतापर्यंतच्या आयुष्यातील सर्वात मोठी आपत्ती सध्याची आहे. या खालोखाल कुठली असा विचार करता १९७२ चा भीषण दुष्काळ आठवला. तेव्हा नेहमीच्या धान्यांची टंचाई होती. ‘मिलो’ नामक निकृष्ट धान्य आयात केले गेले होते. ते खावे लागले होते.

अजून एक आठवतंय. कापड सुद्धा रेशनच्या दुकानात रांग लावून घेतले होते. त्यापासून शिवलेले सदरे अजून आठवतात. तेव्हा रेशनकार्डे सर्वांनाच समान होती. एरवी त्या दुकानांतील धान्य हे कमी दर्जाचे म्हणून गरीब लोक घेत. पण, मध्यमवर्गीयांची एक खासियत होती. ती म्हणजे आपल्या कार्डावरून फक्त साखर रेशनची घेणे. ती ‘चालायची’ !

या दुष्काळात कापड घेण्यासाठी पांढरपेशा वर्ग रेशनच्या रांगेत उभा होता हे एक अविस्मरणीय दृश्य होते.

चांगले कथन ! स्वतःस सांभाळून राहणे. बाकी हा देश थुक्या आणि फुक्यांचा आहे. त्यांना कितीही सांगीतले तरी ते सुधरत नाही तेव्हा अशा लोकांपासून चार हात दुरच राहणे.

अनुभव कथन आवडले.

सध्याच्या कठीण परिस्थितीत खूप मोलाचे कार्य करत आपण. आपल्या कार्यास शुभेच्छा. योग्य ती काळजी घेत आहातच, सोपे नाही हे.

गुल्लू दादा
एक वरिष्ठ डॉक्टर म्हणून एक अनाहूत सल्ला देतो आहे.
जपून राहा.
आपल्याकडे सरकारी नोकर म्हणजे आपले खाजगी सेवक असा समज असणारे स्थानिक नेते आणि मतांसाठी त्यांचीच री ओढणारे राजकारणी पोलीस आणि नोकरशहा यांची साखळी सर्वत्र दिसून येते.

यात आपल्या अतिशय जवळचे मित्र सुद्धा ऐन वेळेस "गर्दी"चीच बाजू घेताना आढळतील.

शेवटी हे रुग्णालय/ आरोग्य केंद्र चालवणे हि केवळ आपली जबाबदारी नाही. वैद्यकीय महाविद्यालयाचे डीन/ प्रमुख जिल्हा चिकित्सक स्वतः डॉक्टर असूनसुद्धा बहुसंख्य वेळेस डॉक्टरांची बाजू (न्याय्य असली तरीही) घेण्याच्या ऐवजी आयुक्त किंवा जिल्हाधिकारी यांचीच तळी उचलताना दिसतील.
हाच अनुभव कॉर्पोरेट रुग्णालयात सुद्धा येतो.

ज्या गरिबांसाठी आपण स्वतःचा जीव धोक्यात घालाल, ते लोक सुद्धा उद्या उलटून आपल्याला दोष देताना आढळतील.

कुणी आपली स्तुती केली तर फार खुश व्हायचे कारण नाही उद्या याच माणसाला तुम्ही एखादे मेडिकल सर्टिफिकेट नाकारले तर हाच माणूस तुम्हाला तोंडावर शिव्या द्यायला आणि मागे निंदा करायला कमी करणार नाही.

असे अनेक अनुभव गाठीला धरून मी आपल्याला हे सांगतो आहे.

मग "हेच फळ काय मम तपाला" असाच अनुभव आपल्याला येईल.

माझ्या वैद्यकीय प्रवासात फार सुरुवातीला (१९८८) मला एक अतिशय उमदे असे वरिष्ठ मार्गदर्शक डॉक्टर भेटले हे माझे सुदैव .

आजही त्यांचे शब्द मला आठवत राहतात.

unless you are comfortable you cant make your patients comfortable.

तेंव्हा सर्वात प्रथम स्वतःची काळजी घ्या मग इतरांची. आपली आपल्या कुटुंबाप्रती जबाबदारी आहे हेही लक्षात ठेवा.

परमेश्वर आपल्यावर कृपादृष्टी ठेवो

नेहेमीच्या धाग्यांपेक्षा छान वेगळा धागा. एक डॉक्टर म्हणून तुमचे अनुभव ऐकायला मस्त वाटलं. तुम्हांला अनेक शुभेच्छा!

लॉकडाऊनचा तेरावा छान. त्या मूर्खाच्या तेराव्याला पण अशीच रंगत येऊद्या.

सं - दी - प

डॉक्टर अप्रतिम लेख .तुमच्या कार्याला सलाम आणि शुभेच्छा.

या शुभकार्यास मनःपूर्वक शुभेच्छा.

सकारात्मक आणि उमदं मन कोणत्याही आपत्तीवर विजय मिळवतं आणि या परिस्थितीत सर्वजण तुमच्या बाजूनं उभे राहातील याबद्दल निश्चिंत रहा !

लेख वाचून सकारात्माक भावना तयार झाली. आपण आणि आप्ल्या सारखे कित्येक तळाची लडाई लढता आहेत म्हणून आमच्या सारखे निश्चिन्त राहू शकतात.
आपल्या सेवा-कार्याला सलाम !
हा तेराव्याचा लेख आवडला, हे वेगळे सांगायला नको !

(नेट्मेडस वरून लॉक-डाऊन पुर्वी मागवलेली औषधे आजच पोहोचली. लगेच त्यांना त्यांंच्या टिमचे आभार मानणारा इ-मेल लिहून टाकला)

पंतप्रधान असताना करोनाग्रस्तांच्या उपचारासाठी बनले डॉक्टर

बातमी :
https://www.loksatta.com/trending-news/coronavirus-leo-varadkar-to-work…

माझ्या शेजाऱ्याला तो आरोग्य खात्यात कारकून असूनही " करोना" होस्पिटल ड्युटी आली आहे . त्याला लांबून विचारले ,तो म्हणाला फ्लू प्रमाणे करोना मध्ये लगेच व्हेंटिलेटर हटत नाहीये त्यामुळे दिवसेंदिवस व्हेंटिलेटर वरचे खास करून म्हातारे रुग्ण वाढताहेत. सबबी बरे झाल्याची संख्या कमी दिसतेय ! आपला हा लेख " त्या" अँगल मधून असल्याने मला भिडला. त्यात गावाकडे काय हालहवाल आहे हे आम्हाला इथे शहरात बसून कसे कळणार ? त्यासाठी आभारी आहे. ते खरे साहेबांचे मात्र ध्यानात असू द्या. काळजी घ्या सोत्ताची ! माझ्या थोड्याफार वैद्यकीय वाचनाने इतके तर नक्की समजले आहे की निसर्ग इतका निष्ठुर नाही की याही युगात प्रभावी लस सापडणार नाही. शिवाय साथी रोगांचा इतिहास हे सांगतो की सर्व मानव जात नष्ट होणे केवळ अशक्य आहे. लस लवकर मिळेल अशी आशा करू !

आताचे उपचार काय आहेत?

वोक्हार्ड हॉस्पिटल,( मुंबई).
३००+ ३० स्टाफ ना करोना?
बंद??

लेखाची सुरूवातही रोचक आहे. ही सिरीज आता चाळली आणि यगळ्यांना मिळून हा प्रतिसाद समजा.
माझ्याकडे सोशल/फिजीकल डिस्टंसिंग आहे पण लाॅकडाऊन नाही. त्यामुळे माझ्याशी अर्थाचत तुला वगैरे करत नाही. फक्त दोनवेळा, एकदा कोरोना झालेल्या टीममेट बरोबर (डिटेक्ट आणि वफह मिळण्याआधी) आणि एक कोरोनाबाधीतशी संपर्क झालेल्याशी संपर्क होऊन क्वारंटाइन टाइमपिरडमध्ये तरी नीट राहिलो असा निसटता विजय (?) मिळाला आहे म्हणून सर्वांनीच काळजी घ्या हेच म्हणेन. शत्रू कुठून वार करेल हे कळेनासे झाले आहे.

मुंबईतल्या नातेवाईकांशी बोलताना तिथली परिस्थिती समजतेय. त्याच ज्यांची घरं लगान तिथे तर फारच अडकल्यासारखं होत असणार. हे धागे वाचून वेगवेगळ्या परिस्थिती समजतात. काही करू शकत नसलो तरी निदान कळतं आणि काही फु.स. आमच्या तिथल्या कुणाचच न ऐकणार्या (ज्ये) नातेवाईकांना देऊ शकतो. :)

डाॅ.ना ते एन ९५ मास्क् आहेत नं गावात देखील? माझ्या शेजारी नर्स जोडपं राहातं. तो इकडच्या हेल्थ केअर वर्कर नीड्स बद्दल फार काही आशावादी नाही. त्याच्या मते
we have already been exposed. It’s just cause we are young I hope we should be fine if it shows up. It’s the question as to when ? :(

दुनियाभऱच्या बातम्या न वाचणे, संध्याकाळी मुलांबरोबर वेळ घालवणे आणि इतर काही पुर्वी ठरवलेले पण केलेले कला प्रांतात मोडणारे उद्योग करणे अशा बारीक सारीत गोष्टी करतो. काम १००% घरून आहे त्यामुळे प्रवासाचाच काय तो वेळ वाचतो. मला ताम आहे हेच माझं यातून तरून जायचं साधन असेल असं वाटतं.

लिहिते राहा.

डाक्टर चांगलं लिव्हलय. येत राव्हा.

तुमच्या द्वाखान्यात पेशेंट कमी असतेत काय.
काल धरुन तुम्ही इकडंच दिसू राह्यले. :)

रुग्णांनइतकेच राजकारण्यांपासून सांभाळून रहा. स्वतःची योग्य ती काळजी घ्या. वर अनेकांनी म्हटल्या प्रमाणेच तुमच्या सारखे आरोग्य सेवक, पोलीस आणि सफाई कामगार यांच्यामुळेच आमच्यासारखे सामान्य जन घरांमध्ये सुरक्षित राहू शकतात .

उत्तम लेख

अतिशय सुंदर लेख.. वाचताना मज्जा आली..
त्याच बरोबर पेल्याचे, कॅलेंडर ची उदा. भारीच..
दवाखान्याच्या आवारातील गावकऱ्यांची मानसिकता कळते आहे..

मार्च मध्ये, शिरूर तालुक्यातील एका प्राथमिक आरोग्य केंद्रामध्ये जाण्याचा योग आला होता.. त्यावरून परिस्थिती लवकर relate झाली..
नेमका आम्ही गेलो तेंव्हा गावात जपान वरून एक जण आला होता..
तसेच आधी जो अमेरिके वरून आला होता त्याच्या घरच्यांनी तो लगेच पुन्हा गेला असे खोटे सांगितले हे तेथील मित्रानं सांगितले..

त्यानंतर ओतूर मधली प्राथमिक केंद्रातली बातमी आली..
करोना बाहेरच्या देशातून आलेल्या व्यक्तीने, त्याच्या प्रायव्हेट डॉ. चा सल्ला न ऐकता प्राथमिक केंद्रात चेकिंग ला आला होता.. आणि या हलगर्जी पणा मुळे तेथील आरोग्य सेविके ला पुण्यात corantine करण्यात आले. बिचारी ला 18 months चे बाळ होते. आणि तिने आधीच सांगितले होते तुम्ही पुण्यात नायडू ला जा.. पण पेशंट ऐकत नव्हता, त्याच्या म्हणण्याने तुम्ही उगाच घाबरता

शेवटचे वाक्य भारीच

चांगला लेख आणि चांगली चर्चा

आजकाल मिसळपाव वर आले तरी सारखे ह्या विषयाशी संबंधित लेखच वाचावेसे वाटतात
न्यूज नाही बघितल्या तरी इथे पण त्याच विषयाकडे लक्ष जाते
लॉकडाऊन परिणाम