Skip to main content
लेखक psajid यांनी शनिवार, 01/02/2014 10:14 या दिवशी प्रकाशित केले.

गर्दी आकांत माझ्या
ओशाळणारे ओठ हलले,
ज्यांनी केले वार
शेवटी धीर देऊन गेले !

वादळातील शरीर माझे
पाहायला तमाशा आले,
केले चौकात उभे ज्यांनी
नजरा उंचावून गेले !

कारणे ऐकवण्या अपयशाची
समीक्षक ते होऊन आले,
देऊन धीर उसना
भुंग्यांनी वासे पोकळ केले !

हूल भरारीची देऊन
बळ वांझोटेच दिले,
माझ्या परस्परच त्यांनी आता
घरटे माझे हिरावून न्हेले !

फुंकर घालण्याचे नाटक
सोद्यांनी हुबेहूब वटवले,
उरात दडवल्या दुःखाची
शेवटी किंमत करून गेले !

श्री. साजीद यासीन पठाण
दह्यारी जिल्हा - सांगली

लेखनविषय:

वाचने 1675
प्रतिक्रिया 5

प्रतिक्रिया

हूल भरारीची देऊन
बळ वांझोटेच दिले,
माझ्या परस्परच त्यांनी आता
घरटे माझे हिरावून न्हेले !

व्वा, क्या लिखते हो जनाब| बहोत खूब!!

अपेक्षा भंगाचे दु:ख खरोखरीच खूप मोठे असते.

मला तर नेहमीच वाटते:
"खुद को कर बुलंद इतना कि खुदा भी आकर पुछे, कि बता तेरी रजा क्या है?"