क्रुसावरिल माणिक
तू आलास ,थांबलास,
आणि मनाला चटका लाऊन गेलास.
शब्दांना शब्दांच्याच माळेत
गुंफलेस तु
लय, ताल, माधुर्य सार्यांनाच
थंड निखार्यावर जाळलेस तु
चालावयास पायवाट होति
या नागफणिच्या वनात
हळुवार कोरलीस
आपलीच पायवाट तू
पाणी विद्रोहाचे पिऊनि,
उतरलास सागरात या
झेलणारा मंथने हजारो
तु एकटाच देवमासा
मज नाहि आज दु:ख
क्रुसावरिल 'माणिका'
होशिल भाग तु या
मैत्रेय जातकाचा.
...................................................................................................................
कविवर्य 'ग्रेस' यांना विनम्र अभिवादन
श्रद्धांजली इथे देखील
छान कविता ... आवडली.
+१
आवडली
नेमकी
मस्तच.