डॉक्टर
"सोडव रे आता या दुखण्यातुन.."
म्हणणार्या रुग्णांना डॉक्टर
दिलासा देत होता
आणि
'बरं वाटेल हं लवकर ' असा धीर देत
उपचार करत होता
त्याला पाहून मला "तो" आठवला.
फरक असलाच तर एवढाच ...
तो व्यथित झालेल्यांचा
आधार बनत होता
आणि
थकलेल्या मनांना
'तो आहे, सगळे ठीक होईल..'
अशी जगण्याची उभारी देत होता
देव
हूं...
हं
हं
बाप रे! म्हणजे...
वा!!!! आता पुढच्या भागात
मस्त!
च्यायला...
मस्तं !
वा वा आता पुढली कविता
खाटिक झाल आता दो़क्तर ....
मस्त ...
लाईक इट.
गणपा, काय लाईक इट? आँ? बघ कि,
म्हणुनच प्रतिसाद पण सारखाच
एकसारख्या वाटणार्या कविता का
काय झालं नाना? डोक्यात प्रकाश
मस्त
हम्म्म्म्...
संसर्गजन्य?