साम्य
नॅशनल जिऑग्राफिकमधील (फेब्रुवारी २०११) 'अंडर पॅरिस' या लेखामुळे आणि त्यातील काही छायाचित्रांमुळे सुचलेले हे मुक्तक. जागतिक मराठी दिनानिमित्त माझे (काहीच्या काही) योगदान.
लेख इथे आणि छायाचित्रे इथे -
http://ngm.nationalgeographic.com/2011/02/paris-underground/alvarez-photography
-----------
वरच्या कोलाहलाला कंटाळून जेव्हा
म्हटले जरा शांत अंधारात उतरून जाऊ
तेव्हा पाहिले - तिथेही
दंगलच माजली होती
उतरत्या दगडी वाटांमध्ये
लावलेले प्रखर दिवे
भिंतींचा ओलसरपणा झाकायला
लावलेला चुना आणि रंगीत डायनॉसॉर
भिंतींमध्ये असलेली
मेंदूरहित डोकी आणि
राबलेली हाडे, नीटस रचलेली,
अंगावर न येणारी
जुन्या अस्तित्वांमधून जन्मलेल्या
नवीन संततीवर
मारले जाणारे शिक्के बघणारे लोक
- सगळे काही तसेच होते
:-)
हाहाहा
छान...
लईई भारीए!
मुक्तक आवडले .. सर्व काही
वा...
कविता आवडली. बाकीचं जाऊदे पण
असेच म्हणतो
प्रगल्भ आणि अभिजात
धन्यवाद.