आईच्या ऊपकारातुन मुक्त होणे केवळ अशक्य.. त्या उपकाराचे सतत स्मरण ठेवुन वार्धक्यात माऊलीच्या चेहर्यावर सतत आनंद, हसु असेल असे काहीतरी करायचा प्रयत्न करा, बास! अजुन काय सांगणार...
|| जननी जन्मभुमीश्च स्वर्गादपी गरियसी ||आम्ही हिंदूत्ववादी !! आमची शाखा कुठेही नाही..
काही गोष्टी आपल्या हातात नसतातच. तुमच्या मनात आईचे उतराई होण्याची भावना आली ह्यातच सगळे आले. त्या माऊलीला ते भरुन पावले. त्या आईला माझा साष्टांग नमस्कार सांगा.
जगी ज्यास कोणी नाही त्यास देव आहे
निराधार आभाळाचा तोच भार वाहे
(रिक्त)चतुरंग
..
--प्रभो
-----------------------------------------------------------------------
काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!
काय बोलणार?
गेल्या वर्षी मेघना पेठेंनी संपादित केलेल्या दिवाळी अंकात हाच विषय होता. तो वाचून तेव्हाही असंच अस्वस्थ व्हायला झालं होतं.
(भोचक)
हा आहे आमचा स्वभाव
बापरे सुन्न झाले हे वाचून..मी खरच इतकी मोठी नाही की काही सल्ला द्यावा पण त्या माऊलीला आणि तिची उतराई होऊ पहाणार्या मुलीला माझा नमस्कार..
"The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams" ~ Eleanor Roosevelt
चतुरंग यांचेशी सहमत. आपल्या मुलीला इतके कळू लागलेय यातच आईच्या प्रेमाचे-कष्टांचे सार्थक होते आहेच. दुसरी अतिशय महत्वाची बाजू म्हणजे आईने आकाशपाताळ एक केले तरीही तुम्ही जर तिला तुमच्याकडून शक्य तितकी साथ दिली नसतीत तर यातले काहीच शक्य नव्हते. इतक्या टोकाच्या विपरीत-विकलांग अवस्थेत आईच्या तळमळीला तुम्ही प्रयत्नांची जोड दिलीत हेही एक प्रकारे उतराई होणेच आहे. नाहीतर आज त्या माऊलीला किती तरी जास्त यातना होत असत्या. तुमच्या आईला नमस्कार व तुम्हाला अनेक शुभेच्छा!
प्रतिक्रिया
!!!
डोळ्यात
हं...
----
निशब्द..... च
.............
निशब्द
!
काय बोलु ?
!
..
काय
काय बोलणार
सहमत.