ईशान्य भारतातील जनजातींचे पुनरुत्थान ही विश्वास कल्याणकर यांचा धागा वाचल्यावर मला मागच्या वर्षी महाराष्ट्र टाइम्स मधे आलेली लेखमाला आणि लोकप्रभामधील एका लेखाची आठवण झाली.
हे लेख मी संकलीत करून ऑर्कुटवर एका समुहावर ठेवले होते. ते पुन्हा येथे ठेवत आहे.
माझ्या एका ईंग्रजी कवितेचा अनुवाद इथे सादर करीत आहे!
शालु हिरवा पांघरलेला अन निळा तिचा पदर असे
भोर नयन तिचे ते निळेशार पाहुनी अमुचा जीव वसे
महान अशी ती राणी उभी कशी दिमाखात
वंदन करती वाकुनी सारे जोडुनी दोन्ही हात
क्षण ते हर्षाचे टिकले नाही काळ फार
ग्रुहित धरिले आम्ही तिला प्रत्येक वार
शालु भरला चिखलाने पुरता यथासांग
पदर तिचा तो फाडला घडले कसे हे पांग
दयनीय अवस्था ही तिची दुर्लक्षीली आम्ही
कृतुघ्न बाळांना जरी अजुन ती लावी पान्ही
सुर्य आणि चंद्र तिला घेत बाहु पाशात ओढी
"पर्वा नाही तुझी कुणा अन कुणा नाही गोडी"
मुंबईवरुन संध्याकाळी ६:३० ला गोदावरी गाडी ने नाशिक रोड ला उतरलो. सिन्नर चा माझा मित्र ह्रषिकेश यमाहा १३५ वर मला न्ह्यायला आलाच होता(मीच बोलावले होते, बिच्चारा मॅच सोडुन आला) .. नाशिक मधील जुने कलीग त्यांच्या फॅमीली बरोबर रात्री "छान" मध्ये जेवुन , जाताना मी चिकन खाल्ले म्हणुन २ शब्द मित्राकडुन उगाच ऐकुन आम्ही सिन्नर ला निघालो...
संदर्भ - इतिहास, संस्थळचर्चा इ इ
एक चित्रपट अधुन मधुन वेगवेगळ्या चॅनेल्सवर लागतो आजकाल. म्हणले तर जुना म्हणले तर नवा आहे. नाव बहुतेक 'अभी तक पचपन्न' का कायसेसे आहे. त्याची कथा तुम्हाला ऐकवतो. चित्रपट व कथा काल्पनिक आहे संबध लावायला गेलात तर
चक्रवाल! एन्जॉय करा.
मिसळपाव