छान रेखाटली आहेत शब्द चित्रे. व्यक्ती डोळ्यांपुढे उभ्या राहिल्या.

सावकाश वाचून काढतो॥ वरवर उडत वाचलं. मी सहसा गावात कुणाकडे राहात नाही किंवा राहाण्याची वेळ आली नाही कारण फार दुरची भटकंती दोनचारदाच झाली. तेव्हा मला अनुभव आले. शब्दांत मांडणे जमायला हवे. एक गोष्ट नेहमी जाणवते ती म्हणजे आपण त्या माणसांचे , घरादाराचे फोटो काढायचे टाळतो. पण अशांची रेखाटने नंतर करता आली असती तर मजा आली असती. हे लेखन मला पुन्हा डोंगरात पिटाळते. तंगड्या साथ देतील तेवढे दिवस तुडवू ढेकळे.

ओघवती लेखनशैली, व्यक्तिचित्रण खूप आवडले. -- सध्या खेडेगावात अनोळखी लोकांबरोबर होणार्‍या मॉब लिचिंगच्या घटना पाहाता, तुम्हाला भेटलेली लोक खरेच देव माणसे होती.

मस्त लिहिले आहे पण थोडक्यात का आटोपले?

अप्रतिम लिहीले आहे. बर्‍याच दिवसांनी लिखाण आले, पण वाट बघण्याचे सार्थक झाले. बाकी माझ्या माहितीप्रमाणे महिपतगडाच्या खांद्यावरची बेलदारवाडी आता बहुतेक उठली आहे. मला जिजाबाई जाधव यांचा संपर्क क्रमांक हवा आहे. शक्य झाल्यास व्य.नि. करा. इथेच गो.नि.दां. ना बासरी वाजवणारा गुराखी भेटला होता. दुर्गभ्रमणगाथामधे याविषयी अप्रतिम लिहीले आहे. याच परिसरात रहाणारे आणखी एक वल्ली व्यक्तिमत्व म्हणजे "राया धनगर". सांगाती सह्याद्रीचा या पुस्तकातही त्यांचा उल्लेख आहे. रसाळगड ते सुमारगड या मार्गावर त्यांचा झाप आहे. बाकी जिजाबाई जाधव यांच्या व्यक्तिमत्वाची ओळख आवडली. रायरेश्वर पठारावर संपुर्ण जंगम वस्ती आहे. मी रायरेश्वरवर तीन वेळा गेलो आहे मात्र दगडु जंगम यांचा काही संपर्क आला नाही. पण तुम्ही लिहीलेल्या वर्णनावरुन मी त्या व्यक्तिला डोळ्यासमोर आणु शकलो. व्यक्तिचित्र सुंदर लिहीलय. चंद्रगड ते ऑर्थरसीट या ट्रेकमधे श्री. रवि मोरेच आमच्याबरोबर होते. त्यामुळे हे व्यक्तिचित्रण चटकन मनाला भिडले. सर्व वर्णन अगदी डोळ्यासमोरुन गेले. खुपच छान झालाय धागा. आता एकच विनंती जे काही तुम्ही "पुन्हा केव्हातरी" असे लिहीलय ते तातडीने येउ देत. ;-) पु.ले.शु.

मस्तच लिखाण, पुभाप्र

अप्रतिम लिहिले आहेस रे. गड बेवसाऊ झलयावार ह्या लोकांनीच गड जागते ठेवले. ही खरे सह्याद्रीची लेकरे. अर्थात आता वाढत्या चंगळवादाच्या पार्श्वभूमीवर ह्या लोकांचाही स्वभाव हळूहळू बदलत चालल्याची जाणीव होते आहे. अपवाद आहेतच. सह्याद्रीच्या कुशीत राहणार्‍या लोकांची अजूनही काही शब्दचित्रे येऊ देत. लिहित रहा.

आवडले . पुढील भाग येउ द्या

सह्याद्रीमध्ये भटकताना अश्या अनेक वल्ली भेटत राहतात. पण त्यांची अशी व्यक्तिचित्रे रेखाटणे जमत नाही. ते कुठेतरी मनाच्या कोपर्‍यात राहुन जाते. मनोज- तुमचा प्रयत्न आवडला, सगळी मंडळी डोळ्यासमोर उभी राहिली. पुभाप्र

प्रतीसादाबद्दल सर्वांचे धन्यवाद __/\__ लेखाच्या खाली क्रमशः लिहायचे राहून गेले होते. लेखाचा दुसरा भाग लवकरच टाकतो.

छान रेखाटली आहेत शब्द चित्रे. व्यक्ती डोळ्यांपुढे उभ्या राहिल्या.

सावकाश वाचून काढतो॥ वरवर उडत वाचलं. मी सहसा गावात कुणाकडे राहात नाही किंवा राहाण्याची वेळ आली नाही कारण फार दुरची भटकंती दोनचारदाच झाली. तेव्हा मला अनुभव आले. शब्दांत मांडणे जमायला हवे. एक गोष्ट नेहमी जाणवते ती म्हणजे आपण त्या माणसांचे , घरादाराचे फोटो काढायचे टाळतो. पण अशांची रेखाटने नंतर करता आली असती तर मजा आली असती. हे लेखन मला पुन्हा डोंगरात पिटाळते. तंगड्या साथ देतील तेवढे दिवस तुडवू ढेकळे.

ओघवती लेखनशैली, व्यक्तिचित्रण खूप आवडले. -- सध्या खेडेगावात अनोळखी लोकांबरोबर होणार्‍या मॉब लिचिंगच्या घटना पाहाता, तुम्हाला भेटलेली लोक खरेच देव माणसे होती.

मस्त लिहिले आहे पण थोडक्यात का आटोपले?

अप्रतिम लिहीले आहे. बर्‍याच दिवसांनी लिखाण आले, पण वाट बघण्याचे सार्थक झाले. बाकी माझ्या माहितीप्रमाणे महिपतगडाच्या खांद्यावरची बेलदारवाडी आता बहुतेक उठली आहे. मला जिजाबाई जाधव यांचा संपर्क क्रमांक हवा आहे. शक्य झाल्यास व्य.नि. करा. इथेच गो.नि.दां. ना बासरी वाजवणारा गुराखी भेटला होता. दुर्गभ्रमणगाथामधे याविषयी अप्रतिम लिहीले आहे. याच परिसरात रहाणारे आणखी एक वल्ली व्यक्तिमत्व म्हणजे "राया धनगर". सांगाती सह्याद्रीचा या पुस्तकातही त्यांचा उल्लेख आहे. रसाळगड ते सुमारगड या मार्गावर त्यांचा झाप आहे. बाकी जिजाबाई जाधव यांच्या व्यक्तिमत्वाची ओळख आवडली. रायरेश्वर पठारावर संपुर्ण जंगम वस्ती आहे. मी रायरेश्वरवर तीन वेळा गेलो आहे मात्र दगडु जंगम यांचा काही संपर्क आला नाही. पण तुम्ही लिहीलेल्या वर्णनावरुन मी त्या व्यक्तिला डोळ्यासमोर आणु शकलो. व्यक्तिचित्र सुंदर लिहीलय. चंद्रगड ते ऑर्थरसीट या ट्रेकमधे श्री. रवि मोरेच आमच्याबरोबर होते. त्यामुळे हे व्यक्तिचित्रण चटकन मनाला भिडले. सर्व वर्णन अगदी डोळ्यासमोरुन गेले. खुपच छान झालाय धागा. आता एकच विनंती जे काही तुम्ही "पुन्हा केव्हातरी" असे लिहीलय ते तातडीने येउ देत. ;-) पु.ले.शु.

मस्तच लिखाण, पुभाप्र

अप्रतिम लिहिले आहेस रे. गड बेवसाऊ झलयावार ह्या लोकांनीच गड जागते ठेवले. ही खरे सह्याद्रीची लेकरे. अर्थात आता वाढत्या चंगळवादाच्या पार्श्वभूमीवर ह्या लोकांचाही स्वभाव हळूहळू बदलत चालल्याची जाणीव होते आहे. अपवाद आहेतच. सह्याद्रीच्या कुशीत राहणार्‍या लोकांची अजूनही काही शब्दचित्रे येऊ देत. लिहित रहा.

आवडले . पुढील भाग येउ द्या

सह्याद्रीमध्ये भटकताना अश्या अनेक वल्ली भेटत राहतात. पण त्यांची अशी व्यक्तिचित्रे रेखाटणे जमत नाही. ते कुठेतरी मनाच्या कोपर्‍यात राहुन जाते. मनोज- तुमचा प्रयत्न आवडला, सगळी मंडळी डोळ्यासमोर उभी राहिली. पुभाप्र

प्रतीसादाबद्दल सर्वांचे धन्यवाद __/\__ लेखाच्या खाली क्रमशः लिहायचे राहून गेले होते. लेखाचा दुसरा भाग लवकरच टाकतो.