आपले मित्र गंगाधर मुटेसाहेबानी काल हझल पेश केली. तेंव्हा पासून मराठी गझलेकडे परत आलो. माझ्याकडे गझलां संग्रह अगदीच थोडा आहे. ( तुलना :नाट्य-संगीत / शा.संगीत / भावगीत). गझल कवितेसारखी वाचून मजा घेता येत नाही. त्यामुळे ज्या गझलांना चाली लावण्यात आल्या त्याच माझ्या ऐकण्यात आल्या.पण त्यांची संख्या अगदीच कमी.मुख्यत: प.हृदयनाथांच्या काही गझला व भिमरावांच्या थोड्याफार.
हा संग्रह वाढवायला मिपा सारखे माध्यम नाही. तर दोस्तहो आपल्या आवडत्या गझला गुंफत चला.
माझ्याकडच्या काही गझला सांगतो :-
१. तू नाभातते तारे ( भीमराव)
२. आंदाज आरश्याचा ( भीमराव)
३.आयुष्य तेच आहे ( भीम राव )
४. सुन्या सुन्या मैफोलीत माझ्या (पं.हृदयनाथ )
५. त्या कोवळ्या फुलांचा ( श्रीधरजी)
* असा धागा पूर्वी आला होता का? तर दुवा देवून ह्याला उडवा.
**गझलकारांचा नामोल्लेख माहिती आभावी केला नाही.
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
गल्ली चुकली का भाऊ?
गल्ली चुकली का भाऊ?
का बर ?
In reply to गल्ली चुकली का भाऊ? by प्रचेतस
आज तर तसलं काही नाही हो. का नळी च्या आशेने आलात आणि शिक्रण ताटात असे झाले ?
छे हो. कलादालनात धागा बघून
In reply to का बर ? by तर्री
छे हो.
कलादालनात धागा बघून अंमळ आश्चर्य वाटले इतकेच.
पं ह्र्दयनाथ हे गजलकार ?
आमचा काहीतरी घोळ होतोय किंवा तुमचा तरी ( तर्री ) !
हजार दु:खे मनास माझ्या
भीमराव पांचाळेंची 'हजार दु:खे मनास माझ्या' ही माझी सर्वात आवडती गझल आहे.
शब्द सामर्थ्य लक्षात यावे यासाठी संपूर्ण गझलच खाली देतो आहे - :)
हजार दु:खे मनास माझ्या,हजार जखमा उरात माझ्या
वसंत असता सभोवताली ऋतू निराळाच आत माझ्या
तुझ्याविना ही जगावयाचे जरी इथे शेकडो बहाणे
असे खरा रंग जीवनाचा तुझ्यामुळे जीवनात माझ्या...
समोर मृत्यू उभा तरीही,नसे तुझे वेड सोडिले मी
तुझीच गाणी अजून असती थरारणार्या स्वरात माझ्या..
- मूळ गझल खावर यांनी लिहिली आहे.
सागर, जाता जाता सहज !
In reply to हजार दु:खे मनास माझ्या by सागर
ही गझल मी वाचली आणि एकदम चाल लावून म्हणूनही टाकली. राग किरवाणी वर आधारित चाल आपोआपच आतून वर आली. असे तर यशवंत देव , खळेकाका यांचे झाले नसेल ना?
आईशपाथ !
विद्ध झालो वाचुनी मी, साहले कसे ज्याने भोगलेले ?
असे कसे असतात सारे कुणाशी तरी असे वागलेले ?
मला ग बाई , गजलेची इंगळी डसली !
सुरेश भटांची बरीचशी गाणी
सुरेश भटांची बरीचशी गाणी गझल या काव्यप्रकारातील आहेत.
आयुष्य तेच आहे अन तोच पेच
आयुष्य तेच आहे अन तोच पेच आहे
तु भेटशी नव्याने बाकी जुनेच आहे.(भिमराव पांचाळे)