आपल्या दोन्ही प्रतिसादात माझा जो या संदर्भात गोषवार होता: "तर थोडक्यात दहशतवाद हा केवळ धर्माचीच मक्तेदारी नसून जे स्वतःला धर्मापासून लांब ठेवतात, निधर्मी म्हणवतात त्यांची यात अनेक वर्षे चलती असल्याचे जाणवते", त्याला काही उत्तर न मिळता चिदंबरमच्या वाक्याचा कसा काही संबंध नाही आणि मनमोहनसिंग काय म्हणाले वगैरेचे परीक्षण वाचून माझा प्रस्ताव हा वाचण्याच्या ऐवजी काही तरी टर्मपेपर म्हणून तपासत तर नाही आहात ना असे वाटले, ज्यात प्राध्यापकी स्वातंत्र्य घेत हवे त्याकडे लक्ष आणि ते ही हवे तसे देत आहात असे वाटले :-) माझा मूळ मुद्दा होता आणि आहे की नक्षलवादींना जेंव्हा दहशतवादी म्हणले जात नाही तेंव्हा त्यांच्याकडे बघण्याचा रोखपण साधा रहातो. आज नक्षलवादी पथकाविरुद्ध आजही या पोलीसांना हालहाल करून मारलेले असूनही दहशतवादी पथके पाठवून त्यावर प्रतिकार केला जात नाही आहे, साधे पोलीस शोधत हिंडत आहेत. "नक्षलवादी आणि दहशतवादी" एकत्र कारवाया करू लागल्याने एटीएसला त्या भागात आणणार/आणले वगैरे वाचनात येते. म्हणजे परत याचा अर्थ काय तर पाणी प्यायला थांबलेल्या पोलीसांचे गळे चिरून (इति म.टा.) मारले, तरी तो दहशतवाद नाही... बरे एटीएस ची बातमी २००७ ची आज परत किमान वरकरणी अथवा जे काही निष्पन्न झालेले दिसते त्यावरून एटीएस काही करत आहे असे वाटायला जागा नाही. एटीएस कधी करणार तर जेंव्हा सरकार आदेश देईल तेंव्हा. आपण वर मनमोहनसिंगाच्या भाषणाचा दुवा दिला त्यातपण पाहीले तर त्यांचे मत काय दिसते तर नक्षलवादी आणि दहशतवादी वेगळे...नक्षलवाद्यांच्या संदर्भात जास्त संबंध हा विभागीय विकासातील असमतोलास देण्यात आला आहे. ज्याबद्दल कोणीच वाद घालणार नाही, पण म्हणून कायदे हातात घेऊन दहशत निर्माण करणे योग्य असते असे होते का?

"अमुक धोरण आखूनच तमुक समस्या सुटणार आहे का?" हे वाक्य संवादात्मक नाही, वाक्पटुत्व (र्हेटॉरिकल डिव्हाइस) आहे. अधोरेखित जागा भरून कुठलेही धोरण निरर्थक म्हणून सांगता येते.

म्हणजे तुम्हाला असे म्हणायचे आहे का की धोरणे नकोच म्हणून? ह्यात वाक्पटूत्व नसून नेतृत्वाकडून देश, राज्य आणि जनतेसाठी असलेल्या अपेक्षा दिसतात. धोरणांनी समस्या सुटत नाहीत पण गाडी योग्य मार्गावर जाऊ शकते. जर शत्रूने चाल केली आणि युद्ध झाले तर हातात असलेल्या सर्वबळाने युद्ध करून निकराचे लढायचे म्हणून सैन्य तयार असले पाहीजे हे एक धोरण असते अथवा पंचे गुंडाळून जगाला प्रेम अर्पावे म्हणत बसणे हे दुसरेपण धोरणच असते. सैन्याने विजय नक्की मिळेल का नाही हे जरी माहीत नसले तरी पंचे गुंडाळून या परीस्थितीत काय होईल हे नक्की माहीत असते. हाच काय तो योग्य धोरण असण्यातला आणि नसण्यातला फरक. आता थोडे अवांतर पण तुमच्या प्रश्नाला उत्तरे:

"करात सूट देऊनच आर्थिक संकट दूर होणार आहे का?" (उत्तर : अर्थात, नाही.)

रातोरात सुटणार नाहीत पण त्यातून जर उद्योगांना पैसा मिळाला, जनतेच्या हातात पैसा खेळू लागला तर त्यातून तो पैसा परत बाजारात या ना त्या प्रकारे येऊन अर्थव्यवस्था सुधारण्यास मदत होऊ शकते. तसे दिसले की बाजारातील विश्वास वाढून आर्थिक संकट दूर होऊ शकते...

"बाँब हुंगणारी कुत्री प्रशिक्षित करूनच बाँबस्फोटांचा धोका दूर होणार आहे का?" (उत्तर : अर्थात, नाही.)

दूर होणार नाही पण कमी होऊ शकेल आणि तसा तो होतो देखील, हे तुम्हाला माहीत नसेल यावर माझा विश्वास नाही.

"क्योटो करार स्वीकारूनच ग्लोबल वॉर्मिंगचा धोका दूर होणार आहे का?" (उत्तर : अर्थात, नाही.)

क्योटो करार आणि त्याच्या पुढच्या पायर्‍या ह्या ग्लोबल वार्मिंग/पर्यावरण बदल थांबवण्यासाठी नसून होत असलेला बदल हळू हळू स्थीर करण्यासाठी जास्त आहे. संदर्भः http://unfccc.int/kyoto_protocol/items/2830.php आपल्याच प्रश्नासारखा अजून एक प्रश्नः गाडीचालवताना पट्टे लावून अपघात होणे आणि त्यात ड्रायव्हरला दुखापत होणे पूर्ण थांबते का? अर्थातच नाही... मग आपण पट्टा न लावता गाडी चालवता का? असो. तर माझा आपल्याला परत एकदा प्रश्न - नक्षलवादी हल्ले आणि क्रुर हत्या ही आपल्याला दहशतवादी कृत्ये वाटत का?