अवांतरः हा किस्सा आधी पण कधीतरी लिहीला आहे. कॉलेजमधे असताना, डॉ. आनंद नाडकर्णींचे "कामसंवाद" म्हणून एक व्याख्यान आयोजीत केले होते. तमाम प्राध्यापक मंडळी कावरीबावरी झाली होती, आडून विरोध करून तो कार्यक्रम टाळायचा प्रयत्न ही करून पाहीला. पण शेवटी कार्यक्रम झाला. मराठी मंडळाचा कार्यक्रम असूनही त्यात तमाम अमराठी (जे इतर वेळेस मराठी येत नाही म्हणायचे असेही!) आले होते. हॉल ठिच्च भरला होता. मुलांकडून तमाम प्रश्न नंतर विचारले गेले, सावधपणा म्हणून ते लिहून आणि वाचून नंतर विचारले. त्यात प्रश्नांमधून सेक्स या विषयावरील उत्सुकता नक्कीच दिसत होती, पण त्यात एकही प्रश्न "चीप"/"पांचट"/"अश्लील" नव्हता. थोडक्यात कुठेही वेडावाकडा प्रकार न होता तो कार्यक्रम यशस्वीरित्या पार पडला. त्याचे एक प्रमुख कारण म्हणजे सुरवातीपासून तो ज्या पद्धतीने चालू झाला, त्याला शेप केले गेले हे होते. त्यात विनोद होते, हसत खेळत होता, एरंडेल प्यायल्यासारखे कोणाचेही चेहरे नव्हते तरी देखील सभ्यतेच्या घरसगुंडीवर कोणीही बसले नव्हते...पण तसे जेंव्हा होत नाही तेंव्हा गोष्टी बिघडू शकतात, एकदा कारण घसरगुंडीवरून घसरणे खालीच होते....मग तक्रार करण्यात काहीच अर्थ नसतो.