रवि॑द्र पि॑गे या॑चे लेखन मलाही खूप आवडत असे. 'मु॑बईचे फुलपाखरू' आवडली होती. नाव घ्यावे असे ज्येष्ठ व श्रेष्ठ लेखक आता फारच कमी उरले आहेत.. आणखी एक पान गळले. त्या॑ना माझी आदरा॑जली

त्यांचा कोकणातील दिवस हा धडा (इ.१० वी)अजुनही आठवतो.

दर्जेदार लिहिणारे जे काही मराठी ललितलेखक आहेत त्यात रवींद्र पिंगे यांचे लिखाण अव्वल ठरावे. मला स्वतःला त्यांचे लेखन अतिशय आवडते. दुर्दैवाने त्यांची कोणतीच पुस्तके मी अजून वाचलेली नाहीत ही सत्य परिस्थिती आहे आणि त्याचे मला वैषम्य वाटते. वर्तमानपत्रातले/साप्ताहिकातले ललित वाचूनच मला त्यांची ओळख झाली आणि ती शेवटपर्यंत त्याच माध्यमातून होत राहिली. भाषेचा एक वेगळा बाज, एक वेगळी शब्दकळा, त्यांची स्वतःची अशी एक शैली होती. अतिशय अकृत्रिम, जड उपमा अलंकार ह्यांनी न नटलेली पण तरिही मनात एक वेगळा सुंदर ठसा उमटवणारी असे त्यांचे लिखाण मनात रेंगाळत राही. सूक्ष्म आणि मार्मिक निरीक्षण असलेले बरेच लेखक असतात पण हा माणूस जीवनाचा वेडा आहे हे त्यांच्या लिखाणातून प्रत्ययाला येत असे आणि ते वाचकांपर्यंत सहजपणे पोचत असे. त्यांना भेटण्याची संधी मला हवी होती पण ते आता शक्य नाही. आता त्यांच्या पुस्तकातूनच त्यांना भेटणे क्रमप्राप्त आहे. त्यांना माझी आदरांजली. चतुरंग