चाफेकरबंधूंवरील चित्रपटाचे नाव 'गोंद्या आला रे' होते, असे वाटते. (स्मरणशील)बेसनलाडू

रमेस देवांनी आपल्या अभिनयशून्य मुलाला, म्हणजे अजिंक्यदेवाला वर आणण्यासाठी सर्जा काढला होता. तसाच हा चित्रपट ठरू नये, म्हणजे मिळवली. - सर्किट

रमेशने म्हटले आहे, मराठी प्रेक्षकांना आज आपल्याच भाषेतील सिनेमे बघावेसे वाटत नाही. आम्ही इतकी वषेर् सिनेमे काढले आणि त्यात अभिनय केला ही चूक झाली की काय, असे वाटते आहे, अशा पोटतिडकीने ज्येष्ठ अभिनेते-निर्माते-दिग्दर्शक आणि अखिल भारतीय नाट्य संमेलनाचे नियोजित अध्यक्ष रमेश देव यांनी आपली वेदना व्यक्त केली. माझ्या मते रमेश देव आणि मराठी चित्रपटातील संबंधित मंडळींनी स्वत:च आत्मपरिक्षण करून पाहावं! जाहीर व नाटकीपणाने भाषणातून मारे कळवळा वगैरे व्यक्त करण्यात काय अर्थ आहे? स्मिता म्हणते, म्हणूनच प्रेक्षकांकडून यापुढे कोणतीही अपेक्षा न ठेवता स्वत:च्या समाधानासाठी आणि मराठीवरील प्रेमापोटी आपण सिनेमांची निमिर्ती करणार असल्याचे त्यांनी स्पष्ट केले. अगं गधडे, मग आत्तापर्यंत काय मराठीवर प्रेम नव्हतं म्हणून सिनेमांची निर्मिती करीत होतीस? माझ्या मते मराठीवर प्रेमबिम सगळं ढोंग आहे! पैशांशी मतलब! साले आपले मराठी पिक्चर चालत नाहीत, गल्ला जमत नाही, त्यामुळे आता यांचं मराठीबद्दलचं प्रेम वगैरे जागं झालं! आणि कुठल्याही कलाकाराकडून जेव्हा कलेची निर्मिती होत असते तेव्हा सर्वप्रथम ती स्वत:च्या समाधानासाठीच होत असते, व्हावी असं माझं मत आहे! त्यामुळे स्मिताने आत्तापर्यंत केलेली निर्मिती ही तिच्या स्वत:च्या समाधानासाठी नव्हती की काय? आणि जर होती तर मग आत्ताच मारे स्वत:च्या समाधानाचे वगैरे जाहीर गळे काढण्यात काय अर्थ आहे? असो, आपला, (राजाभाऊ परांजप्यांचा फ्यॅन!) तात्या.