"दहावीचा अभ्यास" हा माझा शाळाशाळातून चालणार्‍या कार्यक्रमातील काही वेताळ अनुभवापैकी हा एक.संबोधन चालू असताना माझे मुलांवर बारीक लक्ष असते.कुठे ठिणगी पडते आहे का? त्या वर्गातील शेठ मंडळीपेक्षा(८५%+ ची हुशार(?) मंडळी) अशा ठिणगीमध्ये मला जास्त रस असतो. भांडुप मधील एक बेताची शाळा . मुलांमध्ये प्रोटीन आणि हिमोग्लोबीनची कमतरता दिसत होती. कार्यक्रम संपल्यानंतर एक मुलगी आली व पाया पडली. ठिणगी सापडल्याचा आनंद झाला. मुलगी: सर मी आईला शिवणकामात मदतकरते.अभ्यासाला वेळ मिळत नाही.तुम्ही सांगीतलेल्या पद्धतीने दोन तास अभ्यास केला तर ९०% नक्की मिळवीन. मी: मग अडचण काय आहे? मुलगी: बाबा रात्री दहा नंतर अभ्यास करू देत नाहीत मी:हॅ. तू अभ्यासाच्या नावाने डुलक्या काढत असशील. मुलगी:तसं नाही सर, आमच्या फक्त दोन खोल्या आहेत. मी:मग किचनमध्ये बस . मुलगी: सर ,तुम्हाला कळलं नाही का? मुख्याध्यापीकेच्या हातातला चहा सांडता सांडता वाचला आणि डोस् क्यात उजेड पडला. हा आग्यावेताळ प्रश्न होता. विक्रमादित्याने सुद्धा शंभर छकलांचा पर्याय स्विकारला असता. मुख्याध्यापीकेच्या डोळ्यात आता सोडवा प्रश्न चे आव्हान होते.क्षणभर डोळे बंद केले.मॉंसाहेब आणि गुरुवर्य मामासाहेबांचे स्मरण केले. मॉंसाहेब अशिक्षीत तर मामासाहेब एक सुप्रसिद्ध डॉक्टर पण दोघांचेही संभाषण व मांडवलीचे चातुर्य वादातीत. मुख्याध्यापीकेला विश्वासात घेउन एक स्क्रीप्ट तयार केले.त्यात मुलीच्या बाबांकडे रोखून बघण्याचा रोल समजावला.बाबा आले. दहा मिनीटे इतर गप्पा झाल्यानंतर मूळ विषयाला हात घातला. मुख्याध्यापीका बरोबर होत्या म्हणून की काय निर्भीड बोलता आले. हायलाईट्स असे : आपण चांगले चित्रकार आहत असे ऐकून आहे. मुलीला नव्वद टक्के मिळण्याची शक्यता आहे. एक तर घरातील चित्रकला सहा महिने आवरा किंवा वेळ बदला. अकरावी बारावीचा खर्च माझा. मात्रा लागू पडली लीओनार्ड द विंसी खजील झाले जाता जाता हा विषय परत घरात नाही अशी तंबी देण्याचे काम मॅडम नी केले. मुलीला दहावीला नव्वद टक्के मार्क मिळाले.आज बारावीला मुलगी गूड (?) कॉलेज मध्ये .झालंच तर शक्कर कॉलेज मध्ये पहिल्या पाचात आहे.मराठी मिडीयम ची असून सुद्धा कभी कभी अदीतीचा अभीभी संसर्ग नाही. सीइटी ला १८५+ मार्क मिळाले तर शासकीय रुग्णालयात MBBS करता हलवाई शोधायची कामगीरी आता पासून सुरु केली आहे, तुळशीपत्र तयार आहे.आजही त्या शाळेतल्या सर्व शिक्षीका आपला ताण दूर करायला वरील आठवण काढतात.मुख्याध्यापीकेला ऑस्कर देऊ शकत नाही याची खंत.कंसामध्ये कंस वर परत प्रश्नचिन्ह ही सवय जन्मात जाणार नाही.आदरणीय चिटणीस सरांची कृपा.माझ्यासारख्या दर दुसर्‍या शब्दाला अडखळणार्‍या जीवाला एक उत्कृष्ट वक्ता बनवण्यात त्यांचा मोठा हातभार. दहावीमध्ये शिक्षक , अकरावी -बारावी मध्ये सुपरवायजर्स (प्रयोग शाळा) आणि प्रोफेसरच्या गूड बूक्स मध्ये राहणे करीयर ला किती फायद्याचे असते याची विद्यार्थ्यांना कल्पनाच नसते. छळवादी असोसीएशनचे मेंबर भुक्कड सीरीयलमधील कॉलेज लाईफ चे अनुकरण करण्यात धन्यता मानतात. ग्यारावी का साल धमाल का साल ब्रीदवाक्य. आणि हेच बारावीत सालं काढते.असे कसे झाले च्या विच्छेदनात मोबाईल ,मॉल, मिडीया व मित्र मैत्रीणीवर ठपका येतो ही तर घर घर की कहानी. जाता जाता:९०%+ मध्ये खूप वाढ झाली आहे असे ऐकून आहे. दोन वर्षानी मेल ओपन नावाच्या पिडीत जमातीच्या पालकांची डबल फ्राय भजी होणार हे नक्की.या कढईतून माझ्या चिरंजीवांनी वाचवले.यात पालकांनी दिलेल्या आशिर्वादाचा भाग असावा. ता.क.वरील मुलगी अजूनही शिवणकामाला मदत करते.टाईम मॅनेजमेंट नावाच्या खूळचट रोगाची लागण अद्याप नाही.