खरे तर 'अ' शी मैत्री व्हायचे काहीही कारण नव्हते. एका अत्यंत जवळच्या मित्राने करुन दिली. हळु हळु मैत्री वाढली. एकत्र बसणे उठणे होउ लागले. मैत्री घनिष्ठ झाली. एकमेकांशी रोज बोलणे होउ लागले. तसे 'अ' चे वर्तुळ फार मोठे. त्या वर्तुळातले काही जण मित्र होउ लागले. मैफिली जमु लागल्या. अगदी वर्तुळातातले परदेशी असलेले सुद्धा भारत भेटीत न चुकता भेटु लागले. एकंदरीत सगळे मजेत चालले होते. काही कारणाने 'अ' चे वर्तुळातल्या 'ब' शी भांडण झाले. सुरुवात अगदी छोटीशी झाली. त्याचे वणव्यात रुपांतर झाले. एकमेकांच्या पाठीवर थाप मारणारे पाठीवर वार करु लागले. वर्तुळ गोंधळले. काय करावे कळेना. 'अ' आणि 'ब' ची सार्वजनिक ठिकाणी एकमेकांची निर्भत्सना इतरांना त्रासदायक ठरु लागली. मग त्यात दोन तट पडले. कोण बरोबर कोण चुक ह्या बद्द्ल न्याय होउन हे तट वेगळे झाले. पण काही जणाना हे मुळ स्वभावाने न्यायधिश होणे जमले नाही. मग त्या सर्वांनी एकमेकांशी संपर्क साधुन एक निर्णय घेतला. कोण चुक कोण बरोबर हा निर्णय आपण घ्यायचा नाही. 'अ' चे 'ब' शी शत्रुत्व हे वेगळे कंपार्ट्मेंट. आपल्याला दोघेही सारखे. इथे मैत्री करायला वेळ मिळत नाही. दुष्मनीच्या पाट्या का उचलायच्या? दोघांच्या बरोबर मैत्री तेवढीच निभवायची. दोघांनाही एकच सांगायचे, मी कुणाचीही बाजु घेणार नाही. आपली मैत्री आणि तुम्हा दोघांची लढाई ही वेगवेगळी कंपार्ट्मेंट्स. आणि ह्या मुद्द्यावर तुम्हा दोघांपैकी कुणाला आमची मैत्री सोडावीशी वाटली तर ती तुमची मर्जी. काय म्हणता मंडळी तुम्हाला काय वाटते?