साहित्यः * ३ अंडी * २ मध्यम कांदे बारिक चिरुन * १ मध्यम टोमॅटो चिरुन * २-३ हिरव्या मिरच्या बारिक चिरुन * आवडी प्रमाणे कोथिंबीर बारिक चिरुन * २ चमचे गरम मसाला * १ चमचा तिखट झटपट कृती: १. कढई अथवा न-चिकट भांडयात तेल गरम करुन कांदा परता २. कांद थोडा परतला गेला कि हिरवी मिरची घालुन किंचित परतुन घ्या ३. कोथिंबीर घालुन परतुन घ्या ४. गरम मसाला आणि तिखट घालुन परतुन घ्या ५. ह्या मिश्रणामधेच अंडी फोडा ६. मिश्रण हलक्या हाताने पसरवा आणि चिरलेला टोमॅटो घाला ७. आता कमी/अधिक प्रमाणात हे मिश्रण हलवुन थोडा वेळ परतु द्या. सादरीकरणः वरुन कोथिंबीर पेरुन भाजलेल्या पावासोबत खायला द्या. अर्थात कांदा आणि टोमॅटो हवाच!!! ---------- अंडा बुर्जी बनविणे हि कृति नसुन कला आहे. ज्या मिपाकरांनी रस्त्याच्या कडेला गाडिवर बुर्जी खाल्ली आहे त्यांना हे नक्कीच पटेल. बारिक चिरलेल्या कांद्याचे ताट, अंड्याचे ट्रे, गॅसबत्ती, पावाच्या लाद्या अतिशय कमी जागेत कलाकुसरिने रचुन ठेवलेल्या असतात. गाडिच्या आतल्या बाजुला मसाल्याचा ड्ब्बा, कोथिंबीर, टोमॅटोची ताटं आणि अविरत भडभड्णारा स्टोव्ह. गाडिच्या भोवती खवय्ये, बायको माहेरि गेलेले नवरे, रिक्षावाले, मजुर, लहाने-मोठे आणि मुख्य म्हणजे मादक पेयांचे पेले रिचवलेले किंवा पेले रिचवायच्या तयारीत असणारे, अश्या अनेकांची भाऊगर्दि असते. ह्या गर्दिला आणि तिच्या दर्दी भुकेला सामोरे जायला गाडिच्या पलिकडे भक्कमपणे उभे असतात - बल्लवाचार्य. समोरुन ऑर्डरींच्या नुसत्या फैरी झडत असतात - "एक सिंगल द्या...दोन डबल द्या...एक पावजोडी आणा...एक सिंगल आम्लेट...थोडा कांदा द्या...हे पैसे घ्या...मालक ग्लास कुठे आहेत...". बल्लवाचार्यहि न डगमगता दोनच हातांनी दहा हाताची कामे करत असतात (एका तोंडाने दहा तोंडाच्या शिव्या देणे पण चालु असते कामावरच्या पोर्‍यावर...पण मनातुन नाहि...तर त्यामुळे वातावरणाला वेगळीच शोभा येते म्हणुन)... बुर्जीसाठी कढई ठेव, कांदा टाका, भसाभस मसाले टाका (मोजमाप वैगेरे काहि नाहि पण प्रमाण चुकल्याच आठवत नाहि)...अंडी फोडा....हातातल्या उलथण्याने कढईतल्या मिश्रणावर सपासप वार चालु असतात -- ठॅक ठॅक ठ्क ठ्क ठुम ठॅम आणि मग उलथण्याला लागलेले मिश्रण काढायला एक मोठा ठणाण ठणण...कि परत चालु...समोर ताटल्या मांड्ल्या जातात...बिना चुकता सगळ्या ताटल्यांमधे रपारप माल भरला जातो...लगेच समोरच्या स्टोव्हवर कढई जाउन तवा येतो....बुर्जी गार व्हायच्या आत सटासट पाव भाजले जातात...ताटल्यांमधे वाढले जातात...पोरगं गिर्‍हाईकांना बरोबर ताटल्या पोचतं करत... ...तवा मस्त तापत ठेवुन बल्लवाचार्य आम्लेटच्या ऑर्डरकडे वळतात...एका पेल्यात एक-दोन अंडी फोडुन त्यात लगोलग कांदा,मिरची,कोथिंबीर,तिखट्,मसाले घालुन मालक ते मिश्रण अश्या काहि बळाने घुसळतात कि देवा-असुरांना समुद्रमंथनाच्या प्रसंगाची याद यावी....मग गर्रकन ते मिश्रण तव्यावर येतं ...चुर्र्र असा एक मधुर आवाज होतो आणि आम्लेट्चा एक खरपुस वास आसपास पसरतो...झर्रकन ते आम्लेट मागे खोपटात चाललेल्या "खास प्रोग्रामाच्या" ठिकाणी गायब होतं.... ...परत तवा जाउन कढई येते...परत तवा...कढई....आणि तेच चक्र झपाट्यानं चालु राहतं....मधे अधे भांडण सांडण वाद विवाद चालुच असतात...हा सोहळा मध्यरात्री पर्यंत साग्रसंगीत चालु असतो...मग एकदाचा लालदिवा येतो...काठ्यांची शिट्ट्यांची (कर्कश्श) आदळापट होते...एकदोन पार्सलं गाडिकडे जातात...मालक उरलेल्या गिर्‍हाईकांना आवरतो...सामानाची आवराआवर होते...झाडझुड होते...गाडी रोजच्या ठिकाणी लावुन...शिणल-भागलेलं शरीर आणि मन घेउन घराची वाट चालु लागतात.... काय मंडळी येणार का मग आमच्या गाडिवर? (गाडी गाडी ची बुर्जी खाल्लेला) बुर्जीर्ग पांथस्थ....