पॅरिस मधली चीनी झुंड - एक अनुभव !

दुसर्याच्या त्तेबला वरील वस्तू उचलणे चुकीचेच आहे पण बाकीचे मुद्दे बघितले कि सरसाकटीकरण करून चीनी लोकांना झोडपले आहे असे वाटत आहे . चीनी लोक दुश्मन आहेत भारतीयांचे पण उगाच झोडपणे बरे नव्हे ( हलकेच घ्या ) वरील कुठल्यातरी प्रतिसादामध्ये हॉटेल ची पण चूक असेल त्यांना अनुभव नसेल हा तो मुद्दा मांडला आहे तो जास्त बरोबर वाटतो

असाच अजुन एक त्रास आहे तो मत्स्यालयतल्या प्रत्येक माशाबरोबर आपला फोटो आलाच पहिजे अश्या लोकांचा. यात चिन्यांबरोबर भारतीय पण आले.

बहुतेक सर्व आशियायी देशांचे नागरिक बाहेर शिस्तीत वागतात, अगदी पाकिस्तानीसुद्धा ; अपवाद फक्त भारत, चीन, बांगलादेश आणि थोडाफार कोरियन लोकांचा असे आमच्या मर्यादित परदेश प्रवासात जाणवले. भारतीय लोक तर विमानात चढतानाच्या क्षणापासूनच बेशिस्त वर्तन सुरू करतात. खरे तर आसनक्रमांक पुकारले जात असताना त्याप्रमाणे रांगेत पुढे सरकले तर सगळ्यांचा त्रास वाचतो. पण नाही. त्यात मोठमोठ्याने बोलणे. त्यामुळे कोणते क्रमांक पुकारले जात आहेत तेही ऐकू येत नाही. विमानात भारतीय अधिक प्रमाणात असले तर रेस्ट-रूमची अवस्था भयानक असते. जेवण झाल्यावर उरलेले अन्न आणि ट्रे कर्मचारी येण्याची वाट न बघता खुर्चीखाली दडपलेले मी पाहिले आहे. तसेच हॉटेल्समध्ये जेवण वाढून घेताना प्रचंड घाई, गडबड, सांडलवंड असते. कित्येक लोक जेवण ठेवलेल्या ठिकाणीच उभ्या उभ्या खायला सुरुवात करतात कारण टेबलावर बसले तर अन्न पुन्हा आणण्यासाठी काऊंटरपर्यंत चालावे लागते म्हणून. अन्नाच्या प्रत्येक प्रकाराशेजारी एका छोट्या प्लेटमध्ये तो पदार्थ वाढून घेण्यासाठी योग्य चमचा/चिमटा ठेवलेला असतो. पण कित्येक लोक एका पदार्थाचा चमचा दुसर्‍या पदार्थाला वापरतात. मग कधी कधी चमचे प्लेटमध्ये न राहाता एकाच भांड्यात दोन दोन होतात. एकदा तर प्लेटमध्ये चमचा न दिसल्याने त्या प्लेटनेच भाताचा एक प्रकार उपसून घेतलेला आणि प्लेट भांड्यात तशीच ठेवलेली पाहिली आहे. हॉटेलमध्ये दूधभुकटी-चहा-साखरेच्याया पुड्या, साबण, शाम्पू, क्लेन्सिंग मिल्क, टिश्यूज़, अगदी टॉय्लेट-रोल्स सुद्धा पळवतात. ह्या रोल्सचा आपणा भारतीयांना काय उपयोग, तर म्हणे पाणी वापरल्यानंतर हात कोरडे करायला उपयोगी पडतात! आणि यावर एका मारवाडी गृहस्थांचे लॉजिक असे की आपण इतके पैसे देतो तर त्याच्यात हे सर्व समाविष्टच असते. हॉटेल सोडताना खोलीची दैना झालेली असते. बाथरूममध्ये, वॉश-बेसिनवर पाणी पसरलेले, शॉवरच्या खोलीतून पाण्याचे लोट बाहेर येत असलेले, वगैरे. ओले बाथ टॉवल्स बेडवर पसरलेले तर नेहमीचेच. आणि कोणीही चादरी, ब्लँकेट्स वगैरे घडी करून ठेवीत नाही. खरे तर हे आपल्याच फायद्याचे, कारण फोन घड्याळ अशी एखादी वस्तू अंथरुणात राहिली तर तिथेच लक्षात येते. पण वृत्ती अशी की हे काम तर स्टाफचे. त्यांना त्यासाठी पगार मिळतो, ते आपण कशाला करायचे? कितीतरी किस्से आहेत. बोट-राइड असेल तर ती संपल्यावर धक्क्यापाशी सर्वांनी एकदम उठून होडीतून बाहेर पडण्याच्या पॉइंटपाशी गर्दी करायची. रस्त्यावर चालताना आपल्याच नादात इतरांची फिकीर न करता चालायचे, कुठल्याही रांगेमध्ये पुढच्याला अगदी खेटून उभे राहायचे, मध्येच एखादा भारतीय माणूस रांग सोडून दीडफूटभर बाहेर उभा राहातो आणि त्याच्या मागचे जर भारतीय असतील तर तेही त्याच्यामागे तशीच वाकडी रांग लावतात. न्यू यॉर्कच्या भुयारी रेल्वेत भारतीय लोक धक्काबुक्की करतात किंवा आडदांडपणे घुसतात-उतरतात. लिफ्टमध्ये शिरताना, बाहेर पडतानाही तसेच. सरकत्या जिन्यावर एका बाजूने काही लोक पायर्‍या चढून वर जाणारे असतात त्यांच्यासाठी ती जागा मोकळी असते. पण भारतीय माणसे तिथे उभी असतात. आपल्यामागे माणसे खोळंबली आहेत हे त्यांच्या गावीही नसते.असो. लिहिण्यासारखे खूप आहे.

रच्याकने ने पाच अमेरिकन जेवढे सफाईदार पणे खातात तेवढे दहा चायनीज लोक अ-सफाईदार पणे खाउ शकत नाहीत असो पण माझा ही एक रिओ मधील विमान-तळावर असाच भयानक अनुभव आहे , त्याबद्दल नंतर कधीतरी

अगदि अगदि खरय हे चिनी लोक भयंकर उच्छाद आणतात अनेक अनुभव घेतलेत.सगळ्यात त्रासदायक प्रकार त्यांचे फोटो प्रेम.वर मधुरा म्हणालीये तस वाट्टेल तसे अन वाट्टेल तेवढे बेशिस्तपणे फोटो काढणे. तीन वर्षांपुर्वी आग्रा किल्ल्याला भेट दिली होती त्यावेळेस हा अनुभव फारच आला.प्रत्येक ठिकाणचे फोटो काढत होते हे लोक.हे एवढ्या मोठ्या लेन्स असलेले कॅमेरे आणि आजुबाजुला कोणी आहे तेहि फोटो काढताहेत याचे जराहि भान ठेवत न्हवते.आधी त्या ठिकाणाचा फोटो,मग स्वःता उभे राहुन,मग जोडिदाराचा,मोबाइलने,सेल्फि सगळे होईपर्यंत आपण वाट पाहायची अर्थात तिथेहि उत्तर भारतीय मधे घुसुन फोटो काढणारच.१०-१२ जण होते पण वैताग आणला होता.मुलहि कंटाळली.पण तरी थोडक्यात निभावले म्हणायचे कारण किल्ला बघुन बाहेर पडताना परत ५०-६० लोकांचा एक मोठ्ठा चिनी जथ्था पाहिला आणि आम्हि एकमेकांकडे बघुन सुटल्याचा भाव चेहर्यावर पाहिला. तिच स्थिती परदेशातहि अनुभवलीये.खाण्यावर तुटुन पडणे.कोणाचीहि पर्वा न करता वागणे.वाईट्ट. पण वाईट याचे वाटते कि बेशिस्त वागण्याचे,परदेशात(देशातहि)लाज वाटेल असे वागणे.टुर लिडरचे न ऐकणे,सार्वजनिक टॉयलेटमधे रांग मोडुन घुसणे हे प्रकार आपले देशबाधव,भगिनीहि करतात.कुणाला नाव ठेवायची?