मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

सखे..फुलांसवेच आज माळ चांदवा!

सत्यजित... ·

एस 18/05/2018 - 23:47
तनू-तनू तहानली सहाण वाटते हळूच वेच चांदणे,उगाळ चांदवा!
जियो! अप्रतिम कल्पना...! एकेक शब्द मनात घोळवत घोळवत हे कडवं म्हणतोय केव्हापासून. सये तुझ्या तनूवरी हा चंद्र मी उगाळतो चांदण्यांच्या वणव्यात साऱ्या जीव कसा पोळतो

In reply to by एस

सत्यजित... 22/05/2018 - 04:22
प्रतिसादाबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद एस! आपण लिहिलेल्या ओळीही सुंदर आहेत! त्यांतील पहिल्या ओळीवरुन अजून दोन ओळी सुचल्या,ज्या सदर गझलेसाठीच,दुसरा मतला—'हुस्नेमतला',असू शकतील... "सये तुझ्या तनूवरी उगाळ चांदवा, दिसेन मग जरा तरी नव्हाळ चांदवा!" धन्यवाद!

श्वेता२४ 19/05/2018 - 13:39
शशीस चेहरा तुझा म्हणू कसा? प्रिये, तुझ्यापुढे दिसे मला गव्हाळ चांदवा! हे भारी आवडलं. असं कधी वाचनात नव्हतं आलं. मस्तच

सत्यजित... 22/05/2018 - 04:40
शाली,प्राची,प्रचेतस,पद्मश्री,शिव कन्या,संजय पाटिल,सविता,अभ्या,बिरुटे सर,यशोधरा... आपण सर्वांनी अनेकवेळा अवर्जून प्रतिसाद नोंदवून दाद दिलीत,लिखाणास प्रोत्साहन दिलेत,त्याबद्दल आपणा सर्वांचे मनःपूर्वक आभार!

एस 18/05/2018 - 23:47
तनू-तनू तहानली सहाण वाटते हळूच वेच चांदणे,उगाळ चांदवा!
जियो! अप्रतिम कल्पना...! एकेक शब्द मनात घोळवत घोळवत हे कडवं म्हणतोय केव्हापासून. सये तुझ्या तनूवरी हा चंद्र मी उगाळतो चांदण्यांच्या वणव्यात साऱ्या जीव कसा पोळतो

In reply to by एस

सत्यजित... 22/05/2018 - 04:22
प्रतिसादाबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद एस! आपण लिहिलेल्या ओळीही सुंदर आहेत! त्यांतील पहिल्या ओळीवरुन अजून दोन ओळी सुचल्या,ज्या सदर गझलेसाठीच,दुसरा मतला—'हुस्नेमतला',असू शकतील... "सये तुझ्या तनूवरी उगाळ चांदवा, दिसेन मग जरा तरी नव्हाळ चांदवा!" धन्यवाद!

श्वेता२४ 19/05/2018 - 13:39
शशीस चेहरा तुझा म्हणू कसा? प्रिये, तुझ्यापुढे दिसे मला गव्हाळ चांदवा! हे भारी आवडलं. असं कधी वाचनात नव्हतं आलं. मस्तच

सत्यजित... 22/05/2018 - 04:40
शाली,प्राची,प्रचेतस,पद्मश्री,शिव कन्या,संजय पाटिल,सविता,अभ्या,बिरुटे सर,यशोधरा... आपण सर्वांनी अनेकवेळा अवर्जून प्रतिसाद नोंदवून दाद दिलीत,लिखाणास प्रोत्साहन दिलेत,त्याबद्दल आपणा सर्वांचे मनःपूर्वक आभार!
लेखनविषय:
बघूच धावतो कसा? खट्याळ चांदवा... सखे..फुलांसवेच आज माळ चांदवा! अजून पाहिली न मी भरात पौर्णिमा उगाच दावतो मला घड्याळ चांदवा!

(बार हो)

प्रसाद गोडबोले ·

अभ्या.. 22/03/2018 - 16:00
जब्बरदस्तच. . बादवे हा व्हाटसप कंपू ट्रेड मार्क का आहे म्हणे? कसले ट्रेडिंग करता आपण?

नाखु 22/03/2018 - 20:09
सांप्रदायिक काव्य दिसते आहे शिलकीतला बाकीचा साक्षीदार नाखु

अभ्या.. 22/03/2018 - 16:00
जब्बरदस्तच. . बादवे हा व्हाटसप कंपू ट्रेड मार्क का आहे म्हणे? कसले ट्रेडिंग करता आपण?

नाखु 22/03/2018 - 20:09
सांप्रदायिक काव्य दिसते आहे शिलकीतला बाकीचा साक्षीदार नाखु
लेखनविषय:
प्रेरणा : यारहो ... दादाश्रींची विनम्र माफी मागुन ..... अर्ज़ किया है .... ह्या उन्हाचा जोर आहे वाढलेला यारहो शोधुया नजदीक साधा एक बियर बार हो ड्रॉट ज्या त्या ब्रॅन्ड्ची तिथलीच बॉटल चांगली पण अता चालेल काही फक्त असु दे गार हो मागवा चकली चना अन हाफ चीकन तंदुरी कावळ्यांना भूक आहे लागलेली फार हो ती म्हणाली सोड तू जमणार नाही आपले दावले "जमवून" मग "ठरवून" वारंवार हो एकदा केसांस वेडे मोकळे सोडून बघ नेत्रसुख असती गडे हे झाकले उभार* हो कोण तो चु$@ भिकारी पेग अर्धा सांडतो वाटते होईल ह्याचा आज युनुस वकार हो माँक कुठला? कोण मल्ल्या?

सैल नसू दे मिठी जराही!

सत्यजित... ·

वीणा३ 01/02/2018 - 11:18
एकदम मस्त !!! जामच गोंधळ आहे, मिठी सैल असावी का नसावी कळेना झालाय :P दोन्ही मिठ्या छानच वाटतायत ;)

नाखु 03/02/2018 - 23:14
ये. एक मिठीसी कविता है!!! दै मिपा समाचार वाचनीय रोमांचकारी जुगलबंदी दै मिपासत्ता

वीणा३ 01/02/2018 - 11:18
एकदम मस्त !!! जामच गोंधळ आहे, मिठी सैल असावी का नसावी कळेना झालाय :P दोन्ही मिठ्या छानच वाटतायत ;)

नाखु 03/02/2018 - 23:14
ये. एक मिठीसी कविता है!!! दै मिपा समाचार वाचनीय रोमांचकारी जुगलबंदी दै मिपासत्ता
अंगांगाची झाली लाही... सैल नसू दे मिठी जराही! मेघामाजी उनाड तडिता तू सागर मी अवखळ सरिता मला वाहू दे तुझ्या प्रवाही... सैल नसू दे मिठी जराही! पदरामधुनी लबाड वारा घिरट्या घालत फिरे भरारा गंध तनुचा दिशांत दाही... सैल नसू दे मिठी जराही!

तुझ्या नाजूक ओठांनी...

सत्यजित... ·

नाखु 11/01/2018 - 21:12
अभिनंदन सद्गय गदारोळात( मंडई, स्वारगेट, तुळशीबाग, गावठी अड्डा यांची समुच्चय अनुभुती) पिडीतांना दिलेली झुळूक

सत्यजित... 25/01/2018 - 19:55
प्रतिसादाबद्दल प्रचेतस व टंकणातील चूक दुरुस्त केल्याबद्दल सा.सं.चे मनःपूर्वक आभार!

नाखु 11/01/2018 - 21:12
अभिनंदन सद्गय गदारोळात( मंडई, स्वारगेट, तुळशीबाग, गावठी अड्डा यांची समुच्चय अनुभुती) पिडीतांना दिलेली झुळूक

सत्यजित... 25/01/2018 - 19:55
प्रतिसादाबद्दल प्रचेतस व टंकणातील चूक दुरुस्त केल्याबद्दल सा.सं.चे मनःपूर्वक आभार!
अवेळी मोहरावे तू.. ऋतूंना साद घालावी तुझ्या नाजूक ओठांनी कळ्यांची चुंबने घ्यावी! फुले वेचून मी सारी तुझ्या हातात देताना तुझ्या अलवार स्पर्शांनी मला आलिंगने द्यावी!

सख्या, कसे? कुठून रोज, आणतोस चांदणे?

सत्यजित... ·

नेहमीच वाचतो तुमच्या गझला. "स्वप्नपरीच्या वाटेवरती,तारांगण अंथरले होते..." ही तर अगदी पाठ झालीय आता. तुमचे शब्द एक लय घेऊन येतात, ते फार आवडतं मला.

सत्यजित... 09/10/2017 - 23:12
कवितानागेश,अनन्तयात्रीजी,रुपी,चामुंडराय,आगाऊ म्हाद्या,अभ्या,तृप्ति...आपणासारख्या रसिकांकडून भरभरुन मिळालेली दाद अत्यंत अल्हाद-दायक,प्रोत्साहनीय आहे! आपणा सर्वांचे मनापासून खूप-खूप धन्यवाद!

सत्यजित... 09/10/2017 - 23:33
'कविता' विभागातील रचना,त्यातही माझी रचना,रसिकांकरीता 'शिफारस' सदरांतर्गत नोंदविल्याबद्दल,तत्संबंधी कार्यरत टीम तसेच मिपा संपादक,सा.सं.मंडळाचे खूप-खूप आभार!'मिपा'वर लिहिणाऱ्या अनेक उत्तम कवींसाठी ही बाब नक्कीच प्रोत्साहनीय असेल,तसेच रसिक-वाचकांसाठी ही एक उत्तम काव्यपर्वणी ठरावी! नव-नवीन उपक्रम तथा सकारात्मक बदल राबविण्याबाबत,'मिपा'च्या तत्पर भूमिकेचे,त्यासाठी वेळात वेळ काढून सतत कार्यशील टीम्सचे कौतुक,तसेच आभार,जाहिर मांडणे,केवळ ईष्टच नव्हे, तर अगत्याचे वाटते! पुनःश्च एकवार, सर्वांचे हार्दिक आभार!

आनंदयात्री 11/10/2017 - 07:22
कविता छान आहे, पहिली दोन कडवी तरल आहेत. या कवितेचे दृक्श्राव्य सादरीकरण उदाहरणार्थ सचिन खेडेकरने केले तर ऐकायला अतिशय आवडेल.

सत्यजित... 01/11/2017 - 01:09
मिसळलेला काव्यप्रेमी,सुनील सर,अविनाशजी,स्वप्नाजी,पंडितजी...सर्वांचे मनापासून धन्यवाद!

नेहमीच वाचतो तुमच्या गझला. "स्वप्नपरीच्या वाटेवरती,तारांगण अंथरले होते..." ही तर अगदी पाठ झालीय आता. तुमचे शब्द एक लय घेऊन येतात, ते फार आवडतं मला.

सत्यजित... 09/10/2017 - 23:12
कवितानागेश,अनन्तयात्रीजी,रुपी,चामुंडराय,आगाऊ म्हाद्या,अभ्या,तृप्ति...आपणासारख्या रसिकांकडून भरभरुन मिळालेली दाद अत्यंत अल्हाद-दायक,प्रोत्साहनीय आहे! आपणा सर्वांचे मनापासून खूप-खूप धन्यवाद!

सत्यजित... 09/10/2017 - 23:33
'कविता' विभागातील रचना,त्यातही माझी रचना,रसिकांकरीता 'शिफारस' सदरांतर्गत नोंदविल्याबद्दल,तत्संबंधी कार्यरत टीम तसेच मिपा संपादक,सा.सं.मंडळाचे खूप-खूप आभार!'मिपा'वर लिहिणाऱ्या अनेक उत्तम कवींसाठी ही बाब नक्कीच प्रोत्साहनीय असेल,तसेच रसिक-वाचकांसाठी ही एक उत्तम काव्यपर्वणी ठरावी! नव-नवीन उपक्रम तथा सकारात्मक बदल राबविण्याबाबत,'मिपा'च्या तत्पर भूमिकेचे,त्यासाठी वेळात वेळ काढून सतत कार्यशील टीम्सचे कौतुक,तसेच आभार,जाहिर मांडणे,केवळ ईष्टच नव्हे, तर अगत्याचे वाटते! पुनःश्च एकवार, सर्वांचे हार्दिक आभार!

आनंदयात्री 11/10/2017 - 07:22
कविता छान आहे, पहिली दोन कडवी तरल आहेत. या कवितेचे दृक्श्राव्य सादरीकरण उदाहरणार्थ सचिन खेडेकरने केले तर ऐकायला अतिशय आवडेल.

सत्यजित... 01/11/2017 - 01:09
मिसळलेला काव्यप्रेमी,सुनील सर,अविनाशजी,स्वप्नाजी,पंडितजी...सर्वांचे मनापासून धन्यवाद!
लेखनविषय:
हळूच सोडतोस केस..माळतोस चांदणे... सख्या, कसे? कुठून रोज, आणतोस चांदणे? अधीर ओठ साधतात मौनही कसे तुझे? किती अरे, उरात खोल पेरतोस चांदणे! बनून स्वप्न चोरतोस झोप रोजचीच तू... विचारताच, चोर कोण? सांगतोस..चांदणे! उनाड चंद्रमा बनून हिंडतोस रात्रभर पहाट-वेळचे, टिपूर मागतोस चांदणे! नभात लक्ष तारका उधाणतात कैकदा मिठीत केवढे कसून घुसळतोस चांदणे! मधाळ चांद, वितळतो..रसाळ रात वाहते... असे कुण्या सुरांत रे! पुकारतोस चांदणे! —सत्यजित

ती मला आवडते

निओ ·
ती मला आवडते जेव्हा लाडिकपणे अंगाशी झोंबते तेव्हा ती मला खूप आवडते जेव्हा किरकोळ गोष्टीला खट्याळपणे Oh My God म्हणते तेव्हा ती मला खूप आवडते माझ्या टोमण्यांवर गुद्द्यांचा प्रसाद देते तेव्हा ती मला खूप आवडते मी टकाटक आवरून बाहेर जाताना हूं...

ये,बैस ना जराशी...

सत्यजित... ·

In reply to by प्राची अश्विनी

सत्यजित... 07/07/2017 - 23:16
आपण लिहितो ते भावत असल्याचं रसिक अवर्जून कळवतात,शाबासकी/शुभेच्छा देतात,ही कुठल्याही कवी/लेखकासाठी एक विलक्षण समाधानाची,आनंदाची बाब आहे! आपली लेखणी,रसिकांशी कुठेतरी relate होवू शकते,त्यांना ती आपलीशी वाटते,ही जाणिवच तिला सतत चालते ठेवते! प्रतिसादाबद्दल अनेक आभार!

सौन्दर्य 08/07/2017 - 09:28
शेवटच्या दोन ओळी एकदम खास. गझल फार छान लिहिली आहे. एक शंका, 'कवळून जा उराशी तादात चांदण्याची' ह्यातील 'कवळून'चा अर्थ कळला नाही. तुम्हाला कवटाळून म्हणायचे आहे का ?

In reply to by सौन्दर्य

सत्यजित... 09/07/2017 - 00:40
>>>'कवळून जा उराशी तादात चांदण्याची' ह्यातील 'कवळून'चा अर्थ कळला नाही. तुम्हाला कवटाळून म्हणायचे आहे का ?>>>अगदी बरोबर सौन्दर्यजी! भट साहेबांनी सुद्धा हा शब्द वापरलेला आहे...'सूर्य येणारे मला कवळून गेले!' अवांतर—या सुंदर गझलेची आठवण झाली,म्हणून मतला देतो आहे... 'कोण जाणे कोण हे जवळून गेले! चांदणे रक्तामध्ये मिसळून गेले!!'

In reply to by सत्यजित...

रुपी 10/07/2017 - 02:41
मस्तच.. मूळ रचना आवडलीच, हा शेरही सुंदर आहे.. फक्त दोन्ही ओळींत 'अरश्यात' शब्द वापरण्याऐवजी आणखी काही सुचते का पाहा. (मला गझल, कवितेतलं फार काही कळत नाही. सहज सुचवलं). स्वल्पविरामानंतर एक 'स्पेस' द्या :)

राघव 10/07/2017 - 16:35
सगळेच शेर छान. स्वप्नांत भेट होते साक्षात चांदण्याची! आलीस ना छतावर झटकून केस ओले? शहरात होत आहे बरसात चांदण्याची! या ओळी खास आवडल्यात. पुलेशु. :-)

मारवा 13/07/2017 - 09:07
"आलीस ना छतावर झटकून केस ओले? शहरात होत आहे बरसात चांदण्याची!" या ओळीवरुन हा शेर आठवला किसने भिगे हुए बालोसे ये झटका पानी झुम के आयी घटा टुटके बरसा पानी छतावरील वा बाल्कनीतील प्रेयसी न्हाउनिया केस ओले वाळवणारी प्रेयसी या थीम्स फारच रोमॅंटीक आहेत नेहमी आवडतात

In reply to by प्राची अश्विनी

सत्यजित... 07/07/2017 - 23:16
आपण लिहितो ते भावत असल्याचं रसिक अवर्जून कळवतात,शाबासकी/शुभेच्छा देतात,ही कुठल्याही कवी/लेखकासाठी एक विलक्षण समाधानाची,आनंदाची बाब आहे! आपली लेखणी,रसिकांशी कुठेतरी relate होवू शकते,त्यांना ती आपलीशी वाटते,ही जाणिवच तिला सतत चालते ठेवते! प्रतिसादाबद्दल अनेक आभार!

सौन्दर्य 08/07/2017 - 09:28
शेवटच्या दोन ओळी एकदम खास. गझल फार छान लिहिली आहे. एक शंका, 'कवळून जा उराशी तादात चांदण्याची' ह्यातील 'कवळून'चा अर्थ कळला नाही. तुम्हाला कवटाळून म्हणायचे आहे का ?

In reply to by सौन्दर्य

सत्यजित... 09/07/2017 - 00:40
>>>'कवळून जा उराशी तादात चांदण्याची' ह्यातील 'कवळून'चा अर्थ कळला नाही. तुम्हाला कवटाळून म्हणायचे आहे का ?>>>अगदी बरोबर सौन्दर्यजी! भट साहेबांनी सुद्धा हा शब्द वापरलेला आहे...'सूर्य येणारे मला कवळून गेले!' अवांतर—या सुंदर गझलेची आठवण झाली,म्हणून मतला देतो आहे... 'कोण जाणे कोण हे जवळून गेले! चांदणे रक्तामध्ये मिसळून गेले!!'

In reply to by सत्यजित...

रुपी 10/07/2017 - 02:41
मस्तच.. मूळ रचना आवडलीच, हा शेरही सुंदर आहे.. फक्त दोन्ही ओळींत 'अरश्यात' शब्द वापरण्याऐवजी आणखी काही सुचते का पाहा. (मला गझल, कवितेतलं फार काही कळत नाही. सहज सुचवलं). स्वल्पविरामानंतर एक 'स्पेस' द्या :)

राघव 10/07/2017 - 16:35
सगळेच शेर छान. स्वप्नांत भेट होते साक्षात चांदण्याची! आलीस ना छतावर झटकून केस ओले? शहरात होत आहे बरसात चांदण्याची! या ओळी खास आवडल्यात. पुलेशु. :-)

मारवा 13/07/2017 - 09:07
"आलीस ना छतावर झटकून केस ओले? शहरात होत आहे बरसात चांदण्याची!" या ओळीवरुन हा शेर आठवला किसने भिगे हुए बालोसे ये झटका पानी झुम के आयी घटा टुटके बरसा पानी छतावरील वा बाल्कनीतील प्रेयसी न्हाउनिया केस ओले वाळवणारी प्रेयसी या थीम्स फारच रोमॅंटीक आहेत नेहमी आवडतात
लेखनविषय:
ये,बैस ना जराशी,कर बात चांदण्याची दररोज येत नाही ही रात चांदण्याची! हिणवून काल मजला,गेलाय चंद्र रात्री दे दाखवून त्याच्या औकात चांदण्याची! कळतेय ना मलाही,होतो उशीर आहे कवळून जा उराशी तादात चांदण्याची! येतेस तू अताशा,स्वप्नात रोज माझ्या स्वप्नांत भेट होते साक्षात चांदण्याची! स्वप्नांत चांदण्याच्या,गेल्या कितीक राती घेवून रात ये तू दारात चांदण्याची! आलीस ना छतावर झटकून केस ओले? शहरात होत आहे बरसात चांदण्याची! —सत्यजित

अन् फुलांचे देह ओले पेटवावे तू!

सत्यजित... ·

एस.योगी 04/07/2017 - 12:22
एवढा असतो रुमानी कोणता शेवट? पत्र माझे चुंबनांनी चुर्गळावे तू! _/\_ _/\_

एस.योगी 04/07/2017 - 12:22
एवढा असतो रुमानी कोणता शेवट? पत्र माझे चुंबनांनी चुर्गळावे तू! _/\_ _/\_
लेखनविषय:
बागडावे वाटले की बागडावे तू... मी फुलांना पाहिले की आठवावे तू! मी पिसे पिंजून माझी बांधले घरटे पाखरा,अलवार या घरट्यात यावे तू!

घराला मनांचा उबारा करु!

सत्यजित... ·
लेखनविषय:
नको तेच ते तू दुबारा करु हवा देउनी मज निखारा करु! भिजू दे मला तू मिठीशी तुझ्या पुन्हा पावसाला इशारा करु! नको मोकळे केस झटकून तू इथे चांदण्याचा पसारा करु!

ओंजळीने ती जसा,झाकून घेते चेहरा...

सत्यजित... ·

In reply to by सत्यजित...

यशोधरा 02/05/2017 - 09:13
कोबरा असा शब्द आहे का? किंग कोब्रा/ कोब्रा हे इंग्लिश भाषेतील शब्द आहेत माझ्या माहितीप्रमाणे. तुम्हांला नागिणीसारखा/ नागसारखा केशकलाप वगैरे म्हणायचे असेल हे समजले पण त्यासाठी 'कोबरा' हा नसलेला शब्द योजणे पटत नाही. चुभू.

In reply to by यशोधरा

पुंबा 03/05/2017 - 10:11
हेच म्हणायचे आहे. त्या एका शब्दामुळे कवितेला उणेपण येते असे वाटते. बाकीच्या ओळींतील सुअंदर सहजता हरवते, अर्थात हे वै. मत. बाकी कविता, प्रतिमा उत्कट, सुरेख.

समाधान राऊत 02/05/2017 - 09:23
वाचुन झाल्यावर अर्धा तास तरी काहीच सुचत नाही. कसल्या उपमा देतोस जबरा, आशिक लोक्स देशोधडीला लागु लागलेत आरसा घायाळ होतो ती जशी डोकावते केवढी नाजूक आहे,हीच का ती अप्सरा काय सांगू केवढी असते सुगंधी भेट ती? ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा!

In reply to by समाधान राऊत

सत्यजित... 04/05/2017 - 02:45
राऊत सर,वैयक्तीक अनुभवावरुन सांगतो,(राज की बात!)जेंव्हा काहीच सुचत नाही,तेंव्हा सुचते ती कविता!घ्या लेखणी हाती! प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद!

राघव 02/05/2017 - 09:50
ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा! - ही ओळ खास आवडली!

ओंजळीने मी जसा झाकून घेतो चेहरा का कसा ठावूक नाही लाल होतो गोबरा! सोडल्या झिंज्यांतूनी हिसकुनी घेतो केवढा अन जटांचा जीवघेणा पीळ तुटतो, तो बरा! मी पुरा घायाळ होतो तो जसा डोकावतो केवढा राकट आहे, (तिचा) भाऊराया साजिरा! ओठ ओठांनी स्वतःचे घट्ट मिटतो सारखा खोचतो मोकळ्या शर्टाला होऊन मी घाबरा! काय सांगू केवढा दणकून असतो मार तो ती जरी मामाची पोरगी अन मी त्यांचा सोयरा! — सँडीभीत(भीत आहे!)

In reply to by चांदणे संदीप

काय सॉलिड विडंबन आहे!! काय सांगू केवढा दणकून असतो मार तो ती जरी मामाची पोरगी अन मी त्यांचा सोयरा! अगागागा.... मूळ गझलही छानच.... पुर्वी माबोवर सत्यजीतभाऊंना पोचपावती दिली आहेच....

वेल्लाभट 02/05/2017 - 12:06
सत्यजित भाऊ, लव्हली ! एक नंबर रचना. तुमच्या कवितांचा फ्यान आहे मी. सुरेख लय, एक से एक रुपकं, आणि जबरदस्त भाव असा त्रिवेणी संगम तुमच्या रचनेत बघायला मिळतो. ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा! या ओळीसाठी स्टँडिंग ओवेशन म्हणजे एकदम ! हासिल-ए-ग़ज़ल ! कोबरा बद्दल काहींना आक्षेप असू शकतो. मलाही तितकासा तो शब्द 'या' रचनेत रुचला नाही. त्याचा वापर कल्पक केलायत, पण बाकी कविता इतकी अलंकारिक असताना मधेच हा शब्द रसभंग करतोय. म्हणून फक्त तो आवडला नाही. बाकी एक नंबर.

In reply to by वेल्लाभट

सत्यजित... 04/05/2017 - 03:23
अपूर्वजी, आपला प्रतिसाद वाचून भाराऊन गेलो खरेच! प्रशंसा कुणाला आवडत नाही? आपण जी मनमुराद दाद दिलीत,त्याबद्दल मी आपला ऋणी आहेच,पण प्रतिसादाच्या शेवटी,न आवडलेला भागही नमूद करतानाचा आपला समजावणीचा सूर,कोण अल्हादक आहे!कदाचित त्यानेच अधिक भारावून गेलो! मनापासून खूप-खूप धन्यवाद!

मितान 02/05/2017 - 12:24
सुंदर ! रखरखीचे रान सारे अन उन्हाळा हा खरा पण मिपा च्या वाळवंटी गार वाहे हा झरा ! :प

In reply to by मितान

सत्यजित... 04/05/2017 - 03:30
प्रतिसादांच्या पावसात,आपला हा छंदबद्ध काव्यमय प्रतिसाद,म्हणजे मृद्गंधाची दरवळ वाटून गेला! मनःपूर्वक धन्यवाद!

सत्यजित... 02/05/2017 - 22:08
सर्वप्रथम,आपण सर्वांनी अगदी भरभरुन दाद दिली,त्याबद्दल सर्वांचे मनःपूर्वक अनेकानेक धन्यवाद! 'कोबरा' हा प्रतिमावाचक शब्द योजताना,मीही तो एक प्रयोग म्हणूनच वापरुन पाहिला होता!त्यावर सर्वप्रथम यशोधरा यांनी,व नंतर राघव,वेल्लाभट यांनी व्यक्त केल्याप्रमाणे मते अपेक्षित होती!त्यांच्या स्पष्ट मतांबद्दल आभार,तसेच रसभंग जाणवल्याबद्दल मी खेद व्यक्त करतो! कृपया सदर शेर असा वाचून पहावा... 'मोकळ्या केसांतुनी बहरुन येतो केवडा गुंतुनी श्वासांत,भिनतो..गंध अल्लड बावरा!' आपला स्नेहाभिलाषी, —सत्यजित

In reply to by सत्यजित...

रुपी 03/05/2017 - 05:45
हे छान आहे. तुमच्याही मनासारखं असेल तर सा.सं. कडून बदलून घेऊ शकता. कदाचित त्यामुळेच आधी ही कविता वाचली तेव्हा तुमच्या बाकी कवितांइतकी आवडली नव्हती. आज पुन्हा नीट वाचली. खरंच शेवट तर खूपच सुंदर आहे!

चतुरंग 03/05/2017 - 22:19
वा वा! मस्तच गजल! एक 'कोबरा' सोडला तर बाकी सगळे शेर डसले! :) आमचा नजराणा.... ओंजळीने ती जरी झाकून घेते चेहरा... येत नाही लपवता पण गाल मोठा गोबरा! मोकळ्या केसांतुनी माळून येते तेरडा अन् जटांचा जीवघेणा सुंभ दिसतो का बरा? आरसा भंजाळतो हो ती जशी डोकावते केवढी गबदूल आहे, कोण म्हणते अप्सरा! ओठ ओठांनी स्वतःचे घट्ट मिटते सारखी भिववतो भोळ्या जिवाला चुंबनांचा तोबरा! काय सांगू केवढी असते भयानक भेट ती? ती फुल्यांची मेहुणी अन् मी फुल्यांचा सोयरा! -चतुरंग

In reply to by चतुरंग

सत्यजित... 04/05/2017 - 01:50
>>>एक 'कोबरा' सोडला तर बाकी सगळे शेर डसले!>>>वाव्वा...क्या बात है! अशी कोटी करता यावी,हा मिश्किलपणाही मुळातच असावा लागतो!

सत्यजित... 04/05/2017 - 01:43
प्रथमतः,आपणांस माझी रचना विडंबन करावे इतक्या योग्यतेची वाटल्याबद्दल अनेक धन्यवाद!चतुरंगजी आपण मूळ रचनेस दादही दिलीत,त्याबद्दल आपले आभार! सोबतच विडंबनकार मंडळींना एक विनंती करतो... विडंबन कुठल्याही,कुणाच्याही रचनेचे असले तरी ती एक स्वतंत्र रचना आहे,स्वतंत्र अभिव्यक्ती आहे,कला आहे!तेंव्हा या रचना स्वतंत्र धाग्यांत प्रकाशीत केल्या जाव्या असे वाटते,जेणेकरुन केवळ विडंबने वाचण्याचा छंद असणाऱ्या रसिकांनाही त्या सहजपणे उपलब्ध होतील,तसेच मूळ रचना व विडंबन,या दोन्हीचे वातावरण,त्या त्या धाग्यांवर कायम राहिल! मिपाकरांना अजून एक विनंती आहे...कृपया आपण सर्वांनीच,मला केवळ 'सत्यजित' असे एकेरी संबोधलेत तर,मला ते अधिक आवडेल! —आपला स्नेहाभिलाषी सत्यजित

In reply to by सत्यजित...

मूळ रचना व विडंबन,या दोन्हीचे वातावरण,त्या त्या धाग्यांवर कायम राहिल! संदीप आणि चतुरंगजींनी डायरेक्ट धाग्यावर केलेली विडंबनं रंगाचा बेरंग करुन गेली. सदर प्रतिभा सेपरेट उमटल्या असत्या तर बरं झालं असतं कारण या निमित्तानं ज्यांना कवितेचा मूड वगैरे काही कळत नाही ते सुद्धा विडंबनांची तळी उचलतात. अर्थात, मिपावर ही अनर्थकारी परंपरा पूर्वापार आहे आणि प्रशासनाच्या जोपर्यंत ही किमान गोष्ट लक्षात येत नाही तोपर्यंत चांगल्या रचनांचा विचका होऊन कवी नाऊमेद होत राहाणार. इथे चांगल्या कविता याव्या अशी इच्छा असेल तर प्रशासनाला किमान चांगल्या रचना आणि सुमार रचना यात तारतम्य करता यायला हवं. एक वेळ सुमार रचनांवर तिथल्या तिथे केलेली विडंबनं हास्यरस निर्माण करु शकतात पण चांगल्या रचनांचा रसभंग झाल्याशिवाय राहात नाही. शिवाय कवी हतोत्साह होऊन नवी किंवा अती तरल रचना इथे टाकेल की नाही हा मुद्दा आहेच. अर्थात, प्रशासन जर उदार धोरण ठेवून सगळे सदस्य एकसमान ( :) ) तद्वत सब कवी बाराटक्के ही पॉलिसी राबवणार असेल तर बोलायलाच नको.

In reply to by सत्यजित...

चतुरंग 04/05/2017 - 04:57
शक्यतो मी स्वतंत्रच धागा टाकतो परंतु यावेळी कंटाळा केला त्याबद्दल दिलगीर आहे. साहित्यसंपादकांना विनंती आहे की माझे विडंबन आणि त्यावरील प्रतिसाद येथून काढावेत आणि स्वतंत्र धागा टाकतोय त्यावर हलवावेत. (दिलगीर)रंगा

In reply to by चतुरंग

या कवितेच्या निमीत्तानं तरी मिपावरची, चांगल्या रचनांचा मूड बिघडवण्याची अनर्थकारी प्रथा संपेल अशी आशा करु. तुमच्यासारख्या अपवादात्मक केसेस सोडल्या तर हे तारतम्य प्रशासनालाच करावे लागणार आहे. माझ्या मते (एका कवीच्या दृष्टीनं), अशी डायरेक्ट विडंबनं म्हणजे कवितेचा अपमान आहे.

In reply to by सत्यजित...

यशोधरा 02/05/2017 - 09:13
कोबरा असा शब्द आहे का? किंग कोब्रा/ कोब्रा हे इंग्लिश भाषेतील शब्द आहेत माझ्या माहितीप्रमाणे. तुम्हांला नागिणीसारखा/ नागसारखा केशकलाप वगैरे म्हणायचे असेल हे समजले पण त्यासाठी 'कोबरा' हा नसलेला शब्द योजणे पटत नाही. चुभू.

In reply to by यशोधरा

पुंबा 03/05/2017 - 10:11
हेच म्हणायचे आहे. त्या एका शब्दामुळे कवितेला उणेपण येते असे वाटते. बाकीच्या ओळींतील सुअंदर सहजता हरवते, अर्थात हे वै. मत. बाकी कविता, प्रतिमा उत्कट, सुरेख.

समाधान राऊत 02/05/2017 - 09:23
वाचुन झाल्यावर अर्धा तास तरी काहीच सुचत नाही. कसल्या उपमा देतोस जबरा, आशिक लोक्स देशोधडीला लागु लागलेत आरसा घायाळ होतो ती जशी डोकावते केवढी नाजूक आहे,हीच का ती अप्सरा काय सांगू केवढी असते सुगंधी भेट ती? ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा!

In reply to by समाधान राऊत

सत्यजित... 04/05/2017 - 02:45
राऊत सर,वैयक्तीक अनुभवावरुन सांगतो,(राज की बात!)जेंव्हा काहीच सुचत नाही,तेंव्हा सुचते ती कविता!घ्या लेखणी हाती! प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद!

राघव 02/05/2017 - 09:50
ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा! - ही ओळ खास आवडली!

ओंजळीने मी जसा झाकून घेतो चेहरा का कसा ठावूक नाही लाल होतो गोबरा! सोडल्या झिंज्यांतूनी हिसकुनी घेतो केवढा अन जटांचा जीवघेणा पीळ तुटतो, तो बरा! मी पुरा घायाळ होतो तो जसा डोकावतो केवढा राकट आहे, (तिचा) भाऊराया साजिरा! ओठ ओठांनी स्वतःचे घट्ट मिटतो सारखा खोचतो मोकळ्या शर्टाला होऊन मी घाबरा! काय सांगू केवढा दणकून असतो मार तो ती जरी मामाची पोरगी अन मी त्यांचा सोयरा! — सँडीभीत(भीत आहे!)

In reply to by चांदणे संदीप

काय सॉलिड विडंबन आहे!! काय सांगू केवढा दणकून असतो मार तो ती जरी मामाची पोरगी अन मी त्यांचा सोयरा! अगागागा.... मूळ गझलही छानच.... पुर्वी माबोवर सत्यजीतभाऊंना पोचपावती दिली आहेच....

वेल्लाभट 02/05/2017 - 12:06
सत्यजित भाऊ, लव्हली ! एक नंबर रचना. तुमच्या कवितांचा फ्यान आहे मी. सुरेख लय, एक से एक रुपकं, आणि जबरदस्त भाव असा त्रिवेणी संगम तुमच्या रचनेत बघायला मिळतो. ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा! या ओळीसाठी स्टँडिंग ओवेशन म्हणजे एकदम ! हासिल-ए-ग़ज़ल ! कोबरा बद्दल काहींना आक्षेप असू शकतो. मलाही तितकासा तो शब्द 'या' रचनेत रुचला नाही. त्याचा वापर कल्पक केलायत, पण बाकी कविता इतकी अलंकारिक असताना मधेच हा शब्द रसभंग करतोय. म्हणून फक्त तो आवडला नाही. बाकी एक नंबर.

In reply to by वेल्लाभट

सत्यजित... 04/05/2017 - 03:23
अपूर्वजी, आपला प्रतिसाद वाचून भाराऊन गेलो खरेच! प्रशंसा कुणाला आवडत नाही? आपण जी मनमुराद दाद दिलीत,त्याबद्दल मी आपला ऋणी आहेच,पण प्रतिसादाच्या शेवटी,न आवडलेला भागही नमूद करतानाचा आपला समजावणीचा सूर,कोण अल्हादक आहे!कदाचित त्यानेच अधिक भारावून गेलो! मनापासून खूप-खूप धन्यवाद!

मितान 02/05/2017 - 12:24
सुंदर ! रखरखीचे रान सारे अन उन्हाळा हा खरा पण मिपा च्या वाळवंटी गार वाहे हा झरा ! :प

In reply to by मितान

सत्यजित... 04/05/2017 - 03:30
प्रतिसादांच्या पावसात,आपला हा छंदबद्ध काव्यमय प्रतिसाद,म्हणजे मृद्गंधाची दरवळ वाटून गेला! मनःपूर्वक धन्यवाद!

सत्यजित... 02/05/2017 - 22:08
सर्वप्रथम,आपण सर्वांनी अगदी भरभरुन दाद दिली,त्याबद्दल सर्वांचे मनःपूर्वक अनेकानेक धन्यवाद! 'कोबरा' हा प्रतिमावाचक शब्द योजताना,मीही तो एक प्रयोग म्हणूनच वापरुन पाहिला होता!त्यावर सर्वप्रथम यशोधरा यांनी,व नंतर राघव,वेल्लाभट यांनी व्यक्त केल्याप्रमाणे मते अपेक्षित होती!त्यांच्या स्पष्ट मतांबद्दल आभार,तसेच रसभंग जाणवल्याबद्दल मी खेद व्यक्त करतो! कृपया सदर शेर असा वाचून पहावा... 'मोकळ्या केसांतुनी बहरुन येतो केवडा गुंतुनी श्वासांत,भिनतो..गंध अल्लड बावरा!' आपला स्नेहाभिलाषी, —सत्यजित

In reply to by सत्यजित...

रुपी 03/05/2017 - 05:45
हे छान आहे. तुमच्याही मनासारखं असेल तर सा.सं. कडून बदलून घेऊ शकता. कदाचित त्यामुळेच आधी ही कविता वाचली तेव्हा तुमच्या बाकी कवितांइतकी आवडली नव्हती. आज पुन्हा नीट वाचली. खरंच शेवट तर खूपच सुंदर आहे!

चतुरंग 03/05/2017 - 22:19
वा वा! मस्तच गजल! एक 'कोबरा' सोडला तर बाकी सगळे शेर डसले! :) आमचा नजराणा.... ओंजळीने ती जरी झाकून घेते चेहरा... येत नाही लपवता पण गाल मोठा गोबरा! मोकळ्या केसांतुनी माळून येते तेरडा अन् जटांचा जीवघेणा सुंभ दिसतो का बरा? आरसा भंजाळतो हो ती जशी डोकावते केवढी गबदूल आहे, कोण म्हणते अप्सरा! ओठ ओठांनी स्वतःचे घट्ट मिटते सारखी भिववतो भोळ्या जिवाला चुंबनांचा तोबरा! काय सांगू केवढी असते भयानक भेट ती? ती फुल्यांची मेहुणी अन् मी फुल्यांचा सोयरा! -चतुरंग

In reply to by चतुरंग

सत्यजित... 04/05/2017 - 01:50
>>>एक 'कोबरा' सोडला तर बाकी सगळे शेर डसले!>>>वाव्वा...क्या बात है! अशी कोटी करता यावी,हा मिश्किलपणाही मुळातच असावा लागतो!

सत्यजित... 04/05/2017 - 01:43
प्रथमतः,आपणांस माझी रचना विडंबन करावे इतक्या योग्यतेची वाटल्याबद्दल अनेक धन्यवाद!चतुरंगजी आपण मूळ रचनेस दादही दिलीत,त्याबद्दल आपले आभार! सोबतच विडंबनकार मंडळींना एक विनंती करतो... विडंबन कुठल्याही,कुणाच्याही रचनेचे असले तरी ती एक स्वतंत्र रचना आहे,स्वतंत्र अभिव्यक्ती आहे,कला आहे!तेंव्हा या रचना स्वतंत्र धाग्यांत प्रकाशीत केल्या जाव्या असे वाटते,जेणेकरुन केवळ विडंबने वाचण्याचा छंद असणाऱ्या रसिकांनाही त्या सहजपणे उपलब्ध होतील,तसेच मूळ रचना व विडंबन,या दोन्हीचे वातावरण,त्या त्या धाग्यांवर कायम राहिल! मिपाकरांना अजून एक विनंती आहे...कृपया आपण सर्वांनीच,मला केवळ 'सत्यजित' असे एकेरी संबोधलेत तर,मला ते अधिक आवडेल! —आपला स्नेहाभिलाषी सत्यजित

In reply to by सत्यजित...

मूळ रचना व विडंबन,या दोन्हीचे वातावरण,त्या त्या धाग्यांवर कायम राहिल! संदीप आणि चतुरंगजींनी डायरेक्ट धाग्यावर केलेली विडंबनं रंगाचा बेरंग करुन गेली. सदर प्रतिभा सेपरेट उमटल्या असत्या तर बरं झालं असतं कारण या निमित्तानं ज्यांना कवितेचा मूड वगैरे काही कळत नाही ते सुद्धा विडंबनांची तळी उचलतात. अर्थात, मिपावर ही अनर्थकारी परंपरा पूर्वापार आहे आणि प्रशासनाच्या जोपर्यंत ही किमान गोष्ट लक्षात येत नाही तोपर्यंत चांगल्या रचनांचा विचका होऊन कवी नाऊमेद होत राहाणार. इथे चांगल्या कविता याव्या अशी इच्छा असेल तर प्रशासनाला किमान चांगल्या रचना आणि सुमार रचना यात तारतम्य करता यायला हवं. एक वेळ सुमार रचनांवर तिथल्या तिथे केलेली विडंबनं हास्यरस निर्माण करु शकतात पण चांगल्या रचनांचा रसभंग झाल्याशिवाय राहात नाही. शिवाय कवी हतोत्साह होऊन नवी किंवा अती तरल रचना इथे टाकेल की नाही हा मुद्दा आहेच. अर्थात, प्रशासन जर उदार धोरण ठेवून सगळे सदस्य एकसमान ( :) ) तद्वत सब कवी बाराटक्के ही पॉलिसी राबवणार असेल तर बोलायलाच नको.

In reply to by सत्यजित...

चतुरंग 04/05/2017 - 04:57
शक्यतो मी स्वतंत्रच धागा टाकतो परंतु यावेळी कंटाळा केला त्याबद्दल दिलगीर आहे. साहित्यसंपादकांना विनंती आहे की माझे विडंबन आणि त्यावरील प्रतिसाद येथून काढावेत आणि स्वतंत्र धागा टाकतोय त्यावर हलवावेत. (दिलगीर)रंगा

In reply to by चतुरंग

या कवितेच्या निमीत्तानं तरी मिपावरची, चांगल्या रचनांचा मूड बिघडवण्याची अनर्थकारी प्रथा संपेल अशी आशा करु. तुमच्यासारख्या अपवादात्मक केसेस सोडल्या तर हे तारतम्य प्रशासनालाच करावे लागणार आहे. माझ्या मते (एका कवीच्या दृष्टीनं), अशी डायरेक्ट विडंबनं म्हणजे कवितेचा अपमान आहे.
लेखनविषय:
ओंजळीने ती जसा झाकून घेते चेहरा... का कसा ठावूक नाही,लाल होतो मोगरा! मोकळ्या केसांतुनी बहरून येतो केवडा अन् बटांचा जीवघेणा पीळ दिसतो कोबरा! आरसा घायाळ होतो ती जशी डोकावते केवढी नाजूक आहे,हीच का ती अप्सरा! ओठ ओठांनी स्वतःचे घट्ट मिटते सारखी खेचतो भोळ्या जिवाला पाकळ्यांचा भोवरा! काय सांगू केवढी असते सुगंधी भेट ती? ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा! —सत्यजित