गेल्या चार-पाच पिढ्या आमचे कुटुंब कर्नाटक, महाराष्ट्र, गोवा अशा वेगवेगळ्या ठिकाणी स्थायिक झाले. आपल्या घरी मराठी, तर महाराष्ट्राच्या भौगोलिक सीमेचा कुठला पिंजराच नाही, अशी मुक्त अवस्था होती.
(आता कन्नड आणि कोंकणी भूमिपुत्रांना आमचे पूर्वज वाळवीसमान वाटले असतील, हे शक्य आहे. आधी कन्नड कौशल्याचे प्रमाणपत्र हातात नसताना कर्नाटकात नोकरी मिळू देणारा कर्नाटकाचा कायदा भ्रष्ट नेत्यांनी बनवला असे त्यांना वाटत असेल, शक्य आहे. नव्हे, बहुधा ढळढळीत सत्य आहे. पण त्यांच्याबद्दल मला दुय्यम सहानुभूती वाटते.)
नेमक्या वृत्तबद्ध रचनेच्या बाबतीत तर धोंडोपंत गुरूच आहेत - सलाम!
धोंडोपंत, तुझ्या आधीच्या रचनांइतकी प्रभावी वाटली नाही.
माजले परके.... मराठी चेहरा उरला कुठे?
भूमिपुत्रांना स्वदेशी आसरा उरला कुठे?
या ओळी वाचून बे एरियातले किंवा मिडवेष्टातले अमेरिकन हुळहुळत याच आशयाच्या ओळी इंग्रजीत गुणगुणत असतील असे वाटून गेले.
पंत,
तुम्ही इथे परत लिहिते झालात हे उत्तम..
(आनंदित)केशवसुमार
जोरदार पुनरागमन.. अभिनंदन!!
खणखणीत गझल.. वा!!
(आस्वादक)केशवसुमार
आमचा दुसरा प्रतिसाद इथे वाचा
माजले परके.... मराठी चेहरा उरला कुठे?
भूमिपुत्रांना स्वदेशी आसरा उरला कुठे?
अगदी असेच वाटते...
मदनबाण.....
Try And Fail, But Don't Fail To Try
Stephen Kaggwa
प्रभावी
आपुलेपण सांगणारा उंबरा उरला कुठे?
वा
टॉवर, कार पार्किंग
व्वा पंत !
वाह. मस्त.
छान कविता
छान!
मस्त!!!
शेवटल्या द्विपदीशी अनुभवसाम्य
वा वा
पंत
आपुलेपण
अप्रतिम
छान आहे पंत
धोन्डो
मस्त गझल......
वा वा!
गझल अतिशय
माजले
धोंडोपंत, सुंदर गजल!
वा ह वा....