कॉन्स्टेबलची रामकहाणी

वा पुनेरी भाउ आमाला हेडक्वारटरमदी पोचवल ब्वॉ.अचुक वर्णन

मधुन मधुन वायरलेस खरखरत होता.

ह बाकी खास! (स्वेच्छा?निवृत्त सहा.पो.उपनिरिक्षक बि.सं अभियांत्रिकि) बिनतारीजगत मधे सफर केलेला प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

आटोपशीरतेचा सोस सोडा राव थोडा. येऊ द्या सविस्तर. इथे तुम्ही फक्त प्रोफाईल रंगवलंय. छानच रंगवलंय, पण अजून बरंच काही बाकी आहे. ते लिहाच लिहा.

:( पोलीसांची ही बाजूही तितकीच खरी जितका त्यांचा माज, मग्रुरी! किंबहुना, ह्याच परिस्थितीतून ती वागणूक घडते असं म्हणलं तर फारसं खोटं ठरु नये. ---------------------------------------------------------------------------------------- ::::हल्ली चालु असलेल्या मराठी-आंतरजालीय-टोळीयुध्दाचा आपण एक भाग नाही आहात? काय सांगता? स्वतःला कर्कवृत्ती मराठी माणुस कसे काय म्हणवता?::::

पुणेरी भाऊ ..कथानक उत्तम जमल आहे. राव पण तुम्ही डायरेक्ट रीटायर्ड केलात त्याला. अजुन लिवा की... कथा वाचुन मुंबई मेरी जान मधला परेश रावल आठवला... ऊत्तम्..येउदेत अजुन...

मस्त कथा. मुल आणि कविता होईपर्यंत खाजगी असते आणि एकदा "झाल्यानंतर" ते सार्वजनीक होते. - मराठी आणि बेळगाव, कारवार, अहवा, डांग, बर्‍हाणपूर, गोव्यासह संयुक्त महाराष्ट्र प्रेमी - पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या ( -राजेंनी बहाल केलेले नाव)

जबरदस्त रे पुनेरी. आवडला लेख.

गोष्ट आवडली , आवडली म्हणण्यापेक्षा भिडली थेट..गोष्टीतून एक विदारक सत्य डोकावते. स्वाती

स्वातीताईशी सहमत.

अतिशय सुरेख... खतरनाक .. हृदयस्पर्शी !

पुनेरीभाऊ एकदम परफेक्ट वर्णन आणि दर्जेदार लेखन. :) तुमची टंकनकला अशीच चालु राहु दे. मदनबाण..... Success is never permanent, and failure is never final. Mike Ditka