डरना मना है

आयला.. फारच छान लिहिलयं. वाचताना मला ही थोडी भिती वाटली. तुमची काय अवस्था झाली असेल ते समजू शकतो. एकदा असेच मी रात्री घरी एकटा झोपलो असताना मध्येच जाग आली आणि पाहीले तर कोणीतरी माझ्या रुमचा दिवा लावला होता. मला जाम भिती वाटली. पहिल्यांदा वाटले की चोरबिर आले असावेत पण बेडरूमचा दरवाजा बंद होता त्यामुळे नक्की काय ते समजत नव्हते. तेवढ्यात एक पाल दिव्याच्या बटणापासून थोड्या दुर अंतरावर बघितली आणि पालीमुळे दिवा लागला असावा अशी समजूत करून घेतली. दुसराही असाच एक प्रसंग-होतो.रात्री बेडरूम मध्ये एकटाच झोपलो होतो. जवळच एक खुर्ची होती. झोप तशी लागतच होती आणि अचानक कोणीतरी खुर्चीवर बसल्यावर आवाज येतो ना तसा एक आवाज झाला. मला दरदरून घाम फुटला. तोंडातून एक शब्द फुटेना. (दातखिळ बसणे यालाच म्हणतात काय?). जवळजवळ ३-४ मिनीटे अशाच अवस्थेत होतो. (हा इतका कालावधी सुद्धा खुप मोठा वाटतो.). नंतर कसे काय कोणास ठावूक तोंडातून दत्तगुरूंचे नाव बाहेर आले आणि एकदम मोकळे वाटले. २ मिनीटांनी ऊठलो आणि दिवा लावला. खुर्चीत कोणीच नव्हते (कसे कोण असणार?) . आज हे लिहिताना मला हसू येतेय पण त्यावेळी माझी फारच तंतरलेली होती. अजूनही मी कधी एकटा झोपणार असलो तर माझ्या बेडरूम मध्ये एकही खुर्ची ठेवत नाही. खादाडमाऊ

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =))

१०२%सहमत. घरी आमच्या शब्दाला काडीचीही किंमत नसल्याने, संस्थळावर आम्ही फुकट समुपदेशन करत फिरत असतो ;-)

लेख आणि प्रतिक्रिया दोन्हीही मस्त आहेत. ( ह्या लेखाला किमान ५० प्रतिक्रिया निश्चित येतील. ) :) आम्ही कोणत्याही कंपूत नाही. कारण आमचा स्वतःचाच एक कंपू आहे. ;)

मला जसा कोणीतरी खुर्चीवर बसल्याचा भास झाला..तसाच एकालाही सारखा होत होता..त्याने मुद्दामून त्याची चित्रफित बनवून घेतली. ती आपण खालील दुव्यावर बघु शकता.. सुचना खरोखरच्या भुताची चित्रफित असल्याने आपापल्या जबाबदारीवर चित्रफितीतील खुर्ची कडे बघावे...थोडी थोडी हलल्याचा भास होईल.. http://www.youtube.com/watch?v=QfZItov1BUo&feature=rec-HM-fresh+div खादाडमाऊ

खास लिहिलंय. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

लेख ओके ओके वाटला !! राजेंचा अणुभव (की येडचापपणा बे ? ) एक णंबर्स !! असो .. मी ऑफिसातून लेट घरी यायच्या वाटेवर कॉलणीतलं एक कुत्र माझ्या वर लै भुंकायचं .. त्याची मला लै भिती वाटायची म्हणून मी लांबच्या वाटेने यायचो ... पण दुसरीकडेही कुत्र्याचा त्रास सुरू झाला .. मग मी एक दिवस हातात दगड घेऊन चालू लागलो .. कुत्र जसं भुंकायला लागलं तसं त्याच्या दिशेने एक सॉलीड दगड फेकला गेला, तो इतका अचुक होता की क्लियर डोक्यात बसला , कुत्र गप्प गार झालं ते उठलंच नाही.. म्हंटलं कुत्र खपलं की काय .. मला कुत्र्याची हत्या झाल्याचं वाईट वाटलं पण नाही , दुसर्‍या दिवशी ते पुन्हा दिसलं .. पण मला पाहिलं की आता कुत्रा रस्ता बदलत होता =)) मला प्रचंड आणंद झाला होता .. असो

=)) =)) पण मला पाहिलं की आता कुत्रा रस्ता बदलत होता =)) =)) कदाचित गोर्‍या लोकांचे भुत काळे असावे नाहीतर त्यांना समजणारच नाही की भुत कोण आणि खरोखरची बाई कोण?

मस्त! कधी कधी साध्या साध्या गोष्टींची सुद्धा भिती वाटते हे खरंच आहे. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

लेख मस्त लिहीला आहे !! वाचतानाही मी घाबरले!! माझं असं नेहेमी होत असतं! अंधाराला अजुन घाबरते मी.. :)

भाग्यश्रीशी सहमत. मीही वाचताना घाबरले. मधेच वाचन थांबवून घरात एकदा फिरून आले, मगच पुढची गोष्टं वाचली. लहानपणी मी फारच भित्री होते (आता तितकी नाही ;)). पुजेतली सुपारी माझ्याच धक्क्याने अंगावर पडल्यावर मी इतकी घाबरले आणि ओरडले की घरदार जमा झाले होते. रेवती

लै भारी रे! :) येऊ द्या अजूनही.. तात्या.