आंतरिक समानता असलेल्या पण भिन्न ठिकाणी घडलेल्या दोन घटनांचा मेळ चांगला जमलाय.
दारुड्यांचा पडदा हा शब्दवापर वेगळीच खुमारी आणतो. तंगडी वर करणारा बेवडा, भलतीकडेच जाणारा हात अशी प्रतिके वातावरण निर्मिती करण्यात यशस्वी होतात तर गालावरची थप्पड आपल्या कवितेला नादमय बनवते.
केलेल्या कृत्यांचे संदर्भ अर्थिक विषमता कसे बदलते यावर भाष्य करण्यात आपली कविता यशस्वी झाली आहे. :)
-- लिखाळ.
धन्यवाद, लिखाळ साहेब.
तुम्ही कवितेचा भावार्थ योग्य रितीने समजून घेतला व त्यावर तुम्ही एकदम मार्मिक टिपणी केली ह्या बद्दल बेवडा समाज आपला आभारी आहे, जरा आपले 'वजन' वापरुन पोलिस वाल्यांना जरा दम देता का :? नाय लै रात्री त्रास देत्यात ओ.. ती लोक !
दारुड्यांचा पडदा हा शब्दवापर वेगळीच खुमारी आणतो. तंगडी वर करणारा बेवडा, भलतीकडेच जाणारा हात अशी प्रतिके वातावरण निर्मिती करण्यात यशस्वी होतात तर गालावरची थप्पड आपल्या कवितेला नादमय बनवते
=))
गालावरची थप्पडेचा नाद , लिखाळ साहेबांच्या काना पर्यंत पोहचला !!
यह क्या हो रहा है ?? :-)
>>लिखाळची समीक्षा अगदी हुच्च आहे.
हु(उ)च्च लोकंच कसे करु / लिहू शकतात.
ज्याला स्वतःचा भुतकाळ माहीत आहे... जो वर्तमान काळात कार्यरत आहे.. त्याचे भविष्य नक्कीच उज्ज्वल आहे. :D
मदिरेचे शिरोमणी
गाती अम्रुत वाणी..
नवीन पोपट हा:
लागला विटु विटु बोलाया:...
राजे काय चाललय काय??? विडंबना मागुन विडंबने...... बाकि मस्तच जमले आहे तर...
तुम्हाला खरच एलीयन युएफओवाला भेटला होता तर. :-) कविता/विडंबन, बौद्धीक, पर्यटन काही काही सोडणार नाही तुम्ही.
बाकी लिखाळरावांचा चंद्र-शुक्र युतीमुळे समिक्षा ग्रह हुच्चीचा झाला आहे. :-)
अरे काय
सध्या
कुठल्या
असेच
आंतरिक
+१
धन्यवाद,
माझे वजन
अच्छा !! बरं
गालावरची थप्पड !!
राजे मस्त
हाहाहा ...
+१
+२
>>लिखाळची
भारी हो
मदिरेचे
काय राजे