पेरणा संदीपभाउंची ही कविता http://misalpav.com/node/49141
(कळेना मला)
डोळ्या समोर तारे कसे चमकतात
हे तुमच्या तासाला पहिल्यांदा बसल्यावर...
...मला कळालं!
जीभ कशी अडखळते
हे तुम्ही पहिल्यांदा प्रश्र्न विचारल्यावर...
...मला कळालं!
हृदय कसे धडधडते
हे तुमच्या समोर पहिल्यांदा हात पुढे करताना...
...मला कळालं!
आता पुन्हा पुन्हा मार खायचा आहे हे माहीत असूनही
घरी जाताना, दरवेळी
गालावर उठलेली तुमची बोटं कशी लपवावी
हे मात्र मला अजूनही कळालेलं नाही!
पैजारबुवा
_/\_
लोल!
मला पण!
खिक्क
मस्त!
खरोखर मस्त.
_/\_ कहर आहात माऊली
ख्यॅ ख्यॅ ख्यॅ
+१००
मस्त
इथला हा शाळेतला
वा !
खरे तर हे करूण काव्य आहे.
द्येवा... _/\_
मस्त
वाह बुवा...!