कवितेनंतर

कवितेनंतर बाकी उरल्या शब्दांचे विभ्रम मी बघतो ऐकून आहे ठिणगीचाही बघता बघता वणवा होतो वळीव कोसळता वणव्यावर राखेची रांगोळी होते अगणित थेंबांतिल थोड्याश्या थेंबांची पागोळी होते सोसून पागोळ्यांचा मारा, तरारून अंकुर जो फुटतो वृक्ष होऊनी त्याचा, अनघड शब्दांनी तो डवरून जातो पाठशिवणीचा नाद लावुनी शब्द बीज वळचणीत रुजते कधीतरी त्यातून अचानक ओळ नवी कवितेची फुलते - पण ओळीच्या पैलतिरावर अनाघ्रातसे काही उरते