(गळवे)

ज — ज्ञानोबाचे पैजार,
पेरणा अर्थात हिच ती जीवघेणी ठणकणारी गळवे ज्यावर तू हळूवार पणे मलम लावलेस!! थोडीशी हिंमत असती तर ही गळवे सुईने फोडून आतला पस काढून स्वच्छ पुसून टाकले असते... ना हा ठणका राहीलां असता... ना कूठे गेल्यावर हळूवार पणे कमीत कमी दुखेल असे पहात बसावे लागले असते.... ना त्याच्यावर माशा भिरभिरत राहिल्या असत्या.... पहा ना, माझ्या ठणकणार्‍या गळवांना फोडून टाकण्याची शक्ती घटकाभर दिली, तर विधात्याचे काय जाते? पैजारबुवा,
5916 वाचन
💬 प्रतिसाद (13)

डॉ सुहास म्हात्रे
Sun, 04/14/2019 - 11:09 नवीन
=))

पाषाणभेद
Sun, 04/14/2019 - 12:51 नवीन
हेच समजले. अन लईच खतरनाक विषय सुचला आहे. पण येथे टाकता येणार नाही.

नावातकायआहे
Sun, 04/14/2019 - 13:52 नवीन
=))

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
Sun, 04/14/2019 - 13:58 नवीन
स्वतंत्र कविता म्हणून वाचली. आता मुळ प्रेरणा वाचणे आले. -दिलीप बिरुटे

सोन्या बागलाणकर
Mon, 04/15/2019 - 04:14 नवीन
मूळ कवितेत नाही इतका दर्द तुमच्या विडंबनात आहे, पैजारबुवा. अगदी सुईसारखी टोचली ही कविता =)))

शब्दानुज
Mon, 04/15/2019 - 18:44 नवीन
पैजारबुवांना 'विडंबनाधिश' असा किताब द्यावा ही जोरदार शिफारस आम्ही करत आहोत.

अभ्या..
Mon, 04/15/2019 - 18:58 नवीन
माऊली विडंबारिष्टाची फॅक्ट्रीच चालवतात जनू...
↩ प्रतिसाद: शब्दानुज

प्रसाद गोडबोले
Mon, 04/15/2019 - 19:28 नवीन
वाह !! ओल्या पिपात मेले होते ऊंदीर सोळा नंतर इतकी अभिजात बीभत्स रसातील कविता झालेली नाही हे नमुद करु इछितो !! आणि कविता विडंबनाच्या निमित्ताने मिपावर खेळीमेळीचे वातावरण परत असल्याचे पाहुन विशेष आनंद होत आहे हेही जाहीर करत आहे ! !

पुणेकर भामटा
Mon, 04/15/2019 - 23:13 नवीन
गळवे धन्य जाहली! __/\__