एक शृंगारीक कविता

बोटावरती दिवस मोजूनी
हिशोब कसला धरते ग
लुटून गेले पीक पहाटे
गोफण आता कसली ग.

वा फक्कड कविता.... आवडली......
सुरेख...
विद्याधर

http://vipravani.wordpress.com/
दहीवर म्हण्जे काय. खुप गोंधळ होतो आहे.
पीक लुटायला पहाटेपर्यंत वाट बघावी लागली.
फोर्मुला सांगा. सहजरावाच्या फेव्रिट धिरुभाई पेक्षा अमिर होईन.
गोफण कसली मध्ये कसली प्रश्नार्थक आहे का दुसरे काही.
दुसरे काही असले तर त्याचा पण फोर्मुला सांगा.
जगातल्या ३०% पूरुशांचे प्रोब्लेम सुट्तील.
बर आहे बाबा पहाटे पीक लुटुन गोफण कसलेली.
आय्ला कशाला काका लो़कांचे त्रास वाढव्ताय.
आपला चेला विनायक प्रभु

१ दहीवर म्हणजे सकाळी पडणारं धुकं +दव.
२ पीक बर्‍याच वेळा लुटलं गेलं.
३ गोफण म्हणजे साधी गोफण.
अंकल ,काय विचार आहे?

http://ramadasa.wordpress.com/ हा माझा ब्लॉग आहे.

http://vipravani.wordpress.com/
कळत नकळत तुम्ही एक मास्टर पीस लिहिला आहे. बहुदा कळतच. मराठी भाषेच्या लवचिकतेचा आधार घेत. इंग्रजी मध्ये अनुवाद ह्याच प्रतीचा झाला तर मास्टर जॉन्सनचे प्रकाशक डॉलर मध्ये पैसे देतील. कॉपी राईट घ्या. रुटीन ला कंटाळ्लेल्या किंवा रुटीन च्या बाहेर चे जग माहित नसलेल्याना ही कविता संजिवनी आहे. विश्वास ठेवा मला लोणी लावायला अजिबात जमत नाही.
विनायक प्रभु

लडिवाळ प्रसंग नाजुकपणे डोळ्यासमोर उभा राहिला.

शेवटच्या दोन ओळी पुन्हापुन्हा वाचाव्या लागल्या.
या ठिकाणी माझ्या डोक्यात पेरणीचे चित्र इतके घट्ट बसले आहे, (विशेषतः दिवस मोजायच्या संदर्भात) की पीक लुटले, गोफणीने रक्षण करायला उशीर झाला हे उपमाचित्र काही केले तरी चपखल बसत नाही.
तरी वेदकाळापासून रखडत आलेल्या तप्तमुद्रांकित "पेरणी"पेक्षा कापणीची तुमची उपमा तजेलदार, आह्लाददायक, गोड-वात्रट आहे. त्यामुळे कविता पुन्हापुन्हा वाचून पूर्ण अर्थ लावायचा प्रयत्न करतो आहे.

कविता फार फार आवडली.
(शृंगारप्रेमी)बेसनलाडू

अनुभवास प्राधान्य आहे. छान.

(आपला पुणेरी)
अ. अ. जोशी

मस्त! एकदम मस्त!

-(लब्बाड!) ऋषिकेश

सुरेख,

अस फक्त अनुभवि लोकच लिहु शकतात का हो काका?

मिपावर इंजिनियरींगला असणारी, नुकतीच इंजिनियरींग कॉलेज सोडलेली पोरंही आहेत बरं का...

बाकी,

बोटावरती दिवस मोजूनी
हिशोब कसला धरते ग
लुटून गेले पीक पहाटे
गोफण आता कसली ग

हे अगदी क्लास !!!

(शृंगाराचं पुस्तकी ज्ञान असलेला )
सतीश गावडे
आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

रामदासराव,

साधी, सोपी परंतु तेवढीच सुंदर कविता आवडली....!

आपला,
(दहिवरप्रेमी) तात्या.

लुटून गेले पीक पहाटे

ह्या ऐवजी

लुटून नेले पीक पहाटे

असा बदल करावा, जर 'गेले' हाच शब्द हवा असेल तर -

लुटले गेले पीक पहाटे

असा बदल करता येईल..

पटलं तर व्हय म्हना

आप्पा

लै मिसळ खाल्ली कि मुळव्याध होते

रामदासशेठ
आपण कवी सुद्धा आहात हा शोध आज लागला

शेअर बाजारातुन डायरेक्ट कविता ?

मदनबाण.....
"Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life."
-- Swami Vivekananda

लुटून गेले पीक पहाटे
गोफण आता कसली ग.
क्या बात है!!!!

Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

रामदास,
कविता जबरदस्त. लयबद्ध. फार आवडली.
आपण महान आहात !
--लिखाळ.

चित्रंच् डोळ्यासमोर उभं राह्यलं

बोटावरती दिवस मोजूनी
हिशोब कसला धरते ग
लुटून गेले पीक पहाटे
गोफण आता कसली ग.

व्वा ! इथल्या इथे नमस्कार घ्या रामदास.
बर्‍याच दिवसांनी महानोरांसारखी सकस कविता महानोरांशिवाय कुणाकडून तरी आली
लिखते जियो !