नाही विसरलो तुम्हा स्मॄती अजुन जपल्या प्रिय होतात रे तुम्ही परिवारात आपल्या परिवार म्हणजे मी आणि भावंडे तुमची घट्ट होती अशी मैत्री तेव्हा आपली सर्वांची होतो एकसाथ जेव्हा किती वाटायचे छान सारे लोक न्याहाळती रोज वळून पाहून कसे गेलात सोडून एक एक ते करुन नाही पाहिलेत तुम्ही पुन्हा मागेही वळून वा-यावरती तुमचे भुरभुरून उडणे आठवते मज आता येते मनात रडणे जाण्यामुळे तुमच्या रे झाले आहे मी टकला कंगवाही कधीचा मी अडगळीत टाकला