<< प्रेमदिनाच्या खस्ता >>
प्रेमदिनाच्या रस्त्यावर
असलेले अनेक वेडे
काही यंगेजपणी चोरट्या नजरेने पाहिलेले
गुलाबांचे झेंडे लावतांना काही
तर काही असेच
खिशाला चाट पाडुन घेण्यासाठी तयार झालेले.
टुकार पाखरं मधुनच
समोर येत मनाला टोचत
आणि
फाट्यावरती अम्हास्नि उडवत
मोठे होताना लज्जा-भावनांचेही भान नसे.
कॉलेजपणात नंतर आल्यावर
कट्ट्यावर मुसमुसुन भरलेल्या त्या,
मित्रांच्या जिवावर मारलेल्या उड्या अन
मनात आठवणींनी गंधलेला
सुगंध शहरभर पसरत असे.
आता नव-शहरीकरण झाल्यावर
व्यक्ती-स्वातंत्र्याच्या खुलेपणात चालतांना
उगाचच मन कुठेतरी ठेचकाळते
काहीतरी टोचतं
आणि मॉनिटर समोर बसुनही
आठवणींच्या सुगंधाचा भास
जाता जात नाही.
=)) =)) =))
लवेरीया
काय दिवस आलेत?
हे हे हे.. लगे रहो सुहासभाय..
काही यंगेजपणी चोरट्या नजरेने
अरे वा
वाह. . सुहाशा मनातलं बोललास.
हा हा हा ! बेष्ट !!
मस्त मस्त.
वाह वाह ! छान आहे कविता.
अच्छा ... ते "प्रेमी "
अतिशय अप्रगल्भ प्रतिक्रीया
हाहाहाहा...
बाब्बो ! आता समजले अभिजात का
नाना अरे तुला मोठं नाही
हेच ते ! तुम्ही असे धाग्याचे
म्हणोत की :)
कोणता पाय?
असाच प्रगल्भ प्रतिभेचा
=))
सुहासभौ, जावूंदे, आपले दिवस
छान
वा वा वा .... नाना वयात आला