गोलमाल है भाई सब गोलमाल है..

रामदाससरांच्या आर्थीक ज्ञानाबरोबर ह्या उत्कृष्ट संकलनाला सलाम!!!!!

रामदाससरांच्या आर्थीक ज्ञानाबरोबर ह्या उत्कृष्ट संकलनाला सलाम!!!!! अगदी सहजसारखेच.. पहिला परिच्छेद वाचताना वाटले की नवी कथा घेऊन आले आहेत , नंतर खाली वाचताना समजत गेलेच पण रुक्ष माहिती रंगतदारपणे मांडली आहे ते आवडले. स्वाती

_/\_ जबरदस्त व्यासंग.

हॅट्स ऑफ ! फार दिवसांनी असं वाचायला मिळालं ! धन्यवाद सर ! - रंछोड्दास

गुरु लोखंडे

रामदासजी, फारच माहितीपूर्ण लेख. धन्यवाद.! एक विनंती अशी की लेखाचा ऊत्तरार्ध लिहून त्यात छोट्या गुंतवणूकदारांनी काय काळजी घ्यावी हे सांगावे. मोहन

हताश!!! बिपिन कार्यकर्ते

आर्थिक घोटाळ्यांवर उत्तम लेख. हे असले घोटाळे चालूच राहणार. या आधी मोजक्याच व्यक्तींचा सहभाग असलेल्या घोटाळ्यांना आता कॉर्पोरेट रुप आलंय. सत्यम आणि अमेरीकेतील बॅंकांनी काय केलय ते संपूर्ण जग अनुभवतेय (आर्थीक मंदीच्या स्वरुपात).

व्वा. लेख उत्तम माहीतीपर आहे. लेखकाबद्दल नक्की शंका आहे. रामदास या आयडीने लिहिणारे अभुतेक अनेक जण असावेत. त्यातले काही शेअर बाजारात , काही शिपब्रेकिंग यार्डात , काही हॉस्पिटलात काही पोलीसात ,काही ब्यांकेत , काही एल आय सीत तर काही कविता करायचे काम करत असावेत. नक्की काय गौडबंगाल आहे? इतक्या सगळ्या विषयावर एक व्यक्ती नक्कीच लिहु शकणार नाही. तेही इतक्या सखोल.

घोटाळा एव्हढा मोठा करावा की निस्तरणं सरकारची जबाबदारी होईल.>>>> =)) उत्तम लेख. :)

स ला म ! ! !

माहितीपूर्ण आढावा! घोटाळ्याचा नवा धडा : घोटाळा एव्हढा मोठा करावा की निस्तरणं सरकारची जबाबदारी होईल. इथे ते ही पाहायला मिळाले. मला आठवते माझे बाबा जेव्हा रिटायर झाले तेव्हा युनिटचे एजंट गुंतवणूक करावी म्हणून पाठी लागलेले. ते बाबांचे मित्र होते. बाबा पोस्टात गुंतवणूक करणार होते. या मित्राचे म्हणणे युनिटही तसेच असते. तेव्हा मलाच त्यांना सांगावे लागले की तुम्ही म्युचुअल फंडात गुंतवणूक करायला सांगताय. आमची गरज आणि रिस्क घ्यायची तयारी बघता आमच्यासाठी तो पर्याय योग्य नाही. आमच्या ओळखीच्या बर्‍याच लोकांनी आपण कशात पैसे गुंतवतोय हे समजूनही न घेता आयुष्याची सगळी पुंजी गुंतवली होती.

मस्त. ©º°¨¨°º© परा ©º°¨¨°º© आमचे राज्य

रिझर्व बँकेपासून सेबीपर्यंत आणि थेट अर्थमंत्र्यांपर्यंत सगळ्यांचा नाकर्तेपणा म्हणजे काय ते अगदी ठसठशीतपणे समजलं. एकूण असं लक्षात येतंय की पैशाविषयीचे शास्त्रशुद्ध शिक्षण हे आपल्या शालेय अभ्यासक्रमातच समाविष्ट करायला हवं निदान आठवीपासून. आणि त्यात विषयाच्या थिअरीबरोबर प्रत्यक्ष आर्थिक घोटाळे कसे झाले त्याचा केस स्टडी आणि त्यामागची कारणे ते कसे टाळता येऊ शकतील ह्याबद्दल चर्चा असं घडायला हवं. मी सीरिअसली म्हणतोय. कारण तुम्ही जे काही सांगताय ते इतकं गंभीर आहे आणि इतक्या मोठ्या प्रमाणावर लोक त्याबद्दल अनभिज्ञ आहेत की अशा प्रकारचे शिक्षण मिळाल्याशिवाय ही लूट कमी होणं अशक्य आहे! चतुरंग

एकदम उत्कृष्ठ लेखन. अजून नीट वाचून प्रतिसाद देईन. घोटाळ्याचा नवा धडा : घोटाळा एव्हढा मोठा करावा की निस्तरणं सरकारची जबाबदारी होईल. या साठीचे अजून एक मोठे उदाहरण म्हणजे United States of America :) काही पर्याय नाही म्हणून मोठमोठ्या धेंडांना सरकार पोसू लागले आणि त्यातील मोठ्या धेंडांना मिलियन्स ऑफ डॉलर्सचे बोनसेच पण काही पर्याय नाही (कायद्याने कंत्राटाने बांधील असल्याने) वाटले गेले... -------------------------------- मी या आणि इतर संकेतस्थळावर केवळ "विकास" याच नावाने वावरतो. त्याच्या मागेपुढे उभ्या (||) आडव्या (=), तिरप्या (\\ //) आदी कुठल्याच प्रकाराच्या रेषा नसतात. त्या अर्थाने माझी कुठेही शाखा नाही. :-)

हम्म! लेख वाचनखूण म्हणून साठवणार आहे. सामान्य गुंतवणूकदारांसाठी अभ्यासपूर्ण लेख आहे. अश्या लेखनाबद्दल आभार! सध्या तरी माझी बोलती बंद! रेवती

श्री रामदास, नव्वदच्या दशकानंतर झालेल्या आर्थिक घोटाळ्यांचा चांगला आढावा. लेखातील नाराजीच्या सूराबाबत मात्र अंशत: असहमत आहे. हर्षद मेहताच्या घोटाळ्यानंतर सेबीची स्थापना झाली. सेबीच्या स्थापनेमूळे कमी अधिक प्रमाणात का होईना पण बोगस कंपन्या नोंदवून पैसे जमा करणे कठीण झाले. वेळोवेळी घोटाळ्यांनंतर काही संस्थात्मक बदल घडले आहेत. दुर्दैवाने भारतीय व्यवस्थेत न्यायालयात खटले अनेक वर्षे प्रलंबित राहतात. आर्थिक गुन्ह्यात गुंतलेल्या लोकांना योग्य ती शिक्षा होत नाही. माहितीचा अभाव हे सामान्य माणूस भरडला जाण्याचे (गुन्हा घडलेला नसतांनाही) खरे कारण आहे. पुणे शेअर बाजाराची इमारत डेक्कनला नवीनच झाल्यानंतर मी (कॉलेजात असतांना) अधून मधून जात असे. या इमारतीसमोर जंगली महाराज रस्ता ओलांडून एका अंध स्त्रीचा पीसीओ होता. एक दिवस मी माझ्या ब्रोकरला फोन करून पैसे देत असतांना त्या बाईंनी मला आयडीबीआय कंपनीच्या समभागाविषयी विचारले. (आयपीओमध्ये हे समभाग प्रत्येकी १३० रु दराने विकण्यात आले होते.) तेव्हा मात्र या समभागाची किंमत ३५-४० रुपये असावी. त्या बाईंनी जवळजवळ दोन लाख रुपये (आयुष्यातील सर्व बचत) या समभागात १३० रु. दराने गुंतवले होते. मला काय सांगावे हेच सूचले नाही. या बाईंना कोणी सल्ला दिला असावा? मानवी मनास नेहमीच श्रीमंत होण्याची इच्छा असते. अनेक लोक इतरांनी जोखीम पत्करल्याने पुढे गेल्याचे पाहतात आणि चुकीच्या ठिकाणी पैसे गुंतवतात. तेव्हा कायद्याचा बडगा कितीही मोठा असला तरीही आर्थिक गुन्हे होतच राहतील असे वाटते. अमेरिकेतील न्यायव्यवस्था भारताच्या तुलनेत खूपच सरस आहे. तसेच माहितीविषयी पारदर्शकता संदर्भात अनेक कायदे आहेत. नियमन करणार्‍या संस्थाही आहेत. असे असूनही सध्या ताजे असलेला बर्नी मेडॉफचा घोटाळा यासारखी प्रकरणे होतच असतात. आर्थिक घोटाळ्यात गुंतलेल्यांना कठोर शिक्षादेखिल (एन्रॉन, मेडॉफ, कझ्लॉवस्की वगैरे) होते. पण तरीही गुंतवणुकदारांना मोठ्या प्रमाणात आर्थिक नुकसान होतेच.

घोटाळा एव्हढा मोठा करावा की निस्तरणं सरकारची जबाबदारी होईल.

अमेरिकेतील सध्याचा वितीय पेच हा तसे पाहता घोटाळा नाही. काही आर्थिक संस्थांना (एआयजी, गोल्डमन सॅक्स, सिटी वगैरे) वाचवावे लागणे हे पूर्ण वित्तीय व्यवस्था कोलमडून पडू नये यासाठी आवश्यक होते. अनेक पर्यांयापैकी या संस्थांचे विघटन करणे किंवा सरकारीकरण करणे शक्य होते. तसे न करता त्यांना वाचवले जाण्यामागे अमेरिकेतील मोठ्या वित्तीय संस्थांचे व सरकारचे साटेलोटे असणे, सरकारी हस्तक्षेपाबाबत नको तितका अविश्वास असणे अशी आहेत. तेव्हा भारतातील घोटाळ्यांशी अमेरिकेतील पेचाशी तुलना (श्री रामदास यांनी तशी तुलना केलेली नाही पण काही प्रतिसादकर्त्यांनी केलेली आढळते.) योग्य वाटत नाही जरी दोन्हींच्या मुळाशी सारख्याच प्रेरणा (हाव वगैरे) असल्या तरी. (लेख अत्यंत वाचनीय असून समजेल अशा भाषेत हे सर्व वाचकांपर्यंत पोचवण्याचे तुमचे कसब याबद्दल लिहिण्याची गरज वाटत नाही. रामदासांचे लेखन यातच सर्व आले. )

लेख आवडला! घोटाळ्याचा नवा धडा : घोटाळा एव्हढा मोठा करावा की निस्तरणं सरकारची जबाबदारी होईल. यावरुन अमेरिकेत वारंवार वापरल्या जाणार्‍या Too Big to Fail या विशेषणाची आठवण झाली.

लेख अत्यंत वाचनीय असून समजेल अशा भाषेत हे सर्व वाचकांपर्यंत पोचवण्याचे तुमचे कसब याबद्दल लिहिण्याची गरज वाटत नाही. रामदासांचे लेखन यातच सर्व आले. ) +१ उत्तम लेख... --प्रभो ----------------------------------------------------------------------- काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !! प्रभोवाणी

सरकारी बँकांनी आपले काम व्यवस्थित केले तर असले घोटाळे होणार नाहीत. नको तेथे आपला लाल फितीचा कारभार अन नको तेथे फाईल उघडी केली जाते. लेख छानच. ------------------------ डायबेटीस विरुद्ध लढा पासानभेद बिहारी - मराठीचा पुरस्कार करी

आजच लोकसत्ता मध्ये बातमि वाचलि मला लिंक कशि द्यायचि हे ठाऊक नाहि. पुणे वृतांत मध्ये आहे.... आतिशय चांगल्या लेखाबद्दल धन्यवाद ... एल आय सि आणि पोष्टावर विश्वास असलेला "अजाण बालक"

काही आयडी बघून, लेख वाचले जातात. रामदास हा असाच एक आयडी. एक उत्तम माहितीपूर्ण लेख. पुढील मोठा आर्थिक घोटाळा कोणत्या क्षेत्रात होईल? काही अंदाज? अर्चिस

व एक अतिशय माहितीपुर्ण लेख वाचल्याचे समाधान मिळाले. रामदासांचे अर्थ विषयक लेखात प्राविण्य कौतुकास्पद आहे. मला भिती वाटते कि पुढचा घोटाळा रामदास घोटाळा म्हणुन तर येणार नाही ना? =)) वेताळ

माहिती आणि लिहीण्याची स्टाईल दोन्ही मस्त.

एक अप्रतिम लेख वाचल्याचा आनंद मिळाला... :) मदनबाण..... At the touch of love everyone becomes a poet. Plato

छान .. बर्‍याच गोष्टी नव्याने कळला. लहानपणी हर्षद मेहता म्हणजे सुखरामसारखा पैशात लोळणारा माणुन एवढेच माहित होते. बाकी शेअर बाजारातल्या आयुष्यावर रामदासकाकांनी एक लेखमाला सुरु केली होती, त्याचे काय झाले वाचकहो ? श्री. अक्षय यांचे माहितीपुर्ण प्रतिसाद दर वेळेस उल्लेखनीय. धन्यवाद.

अर्थविषयक असल्याने पूर्ण लेख समजला नाही (तो प्रांतच नाही आणि अनेक संज्ञांचे अर्थही माहित नाहीत) पण मी एक सामान्य छोटा गुंतवणूकदार आहे आणि सी.ए., एजन्ट्स आणि काही मित्र जिथे सांगतील तिथे थोडेसे पैसे गुंतवित असतो. मला हे कसे कळणार किंवा मी नक्की काय काळजी घेऊ शकतो हे जरा कुणी सांगाल तर फार बरे होईल.

खुपच छान आणि अभ्यासपुर्ण लेख. असेच भ्रष्टान्गण म्हनुन १ पुस्तक आहे त्यात राजकारण्यानी केलेल्या घोटाळ्यान्ची माहिती आहे.