मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

तिचे अभंग, तिची गाथा

नंदन · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
सकाळी उठावे | सुसाट सुटावे | ऑफिस गाठावे | कैसेतरी || इच्छा गं छाटाव्या | पोळ्या अन् लाटाव्या | वेळाही गाठाव्या | सगळ्यांच्या || चढावे बशीत | गर्दीत घुशीत | रोज या मुशीत | कुटताना || धक्के ते मुद्दाम | नजरा उद्दाम | गाठण्या मुक्काम | सोस बये! || उशीर अटल | चुकता लोकल | जीवही विकल | संभ्रमित || लागते टोचणी | भिजते पापणी | जावे का याक्षणी | तान्ह्याकडे? || मस्टर धोक्यात | छकुला डोक्यात | आयुष्य ठेक्यात | बसेचिना || रोजची टुकार | कामे ती भिकार | बंड तू पुकार | बुद्धी म्हणे || एक तो 'वीकांत' | एरव्ही आकांत | समय निवांत | मिळेचिना || तेव्हाही आराम | असतो हराम | कामे ती तमाम | उरकावी || लावून झापड | शिवावे कापड | तळावे पापड | निगुतीने || कामसू सचिव | सखीही रेखीव | गृहिणी आजीव | प्रियशिष्या || काया रे शिणते | मनही कण्हते | कुणी का गणते | श्रम माझे? || नित्याची कहाणी | मनात विराणी | जनांत गार्‍हाणीं | सांगो नये || पेचात पडतो | प्रश्नांत बुडतो | जीव हा कुढतो | वारंवार || "अशी का विरक्त? | व्हावे मी उन्मुक्त | जीव ज्या आसक्त | ते शोधावे || प्रपंच सगळा | सोडूनि वेगळा | एखादा आगळा | ध्यास घेई || तारा मी छेडाव्या | निराशा खुडाव्या | काळज्या उडाव्या | दिगंतरी ||" अंगाला टेकत | लेकरु भेकत | आणते खेचत | भुईवर || उशीर जाहला | जीव हा गुंतला | प्रपंची वेढला | चहूबाजूं || कल्पना सारुन | मनाला मारून | वास्तव दारुण | स्वीकारते || बंधने झेलावी | चाकोरी पेलावी | वाट ती चालावी| 'रुळ'लेली || विसर विचार | रोजचे आचार | होऊनि लाचार | उरकावे || काही न मागणे | केवळ भोगणे | रोजचे जगणे | विनाशल्य || हा जन्म बिकट | गेलासे फुकट | हाकण्या शकट | संसाराचा || तरीही अखंड | आशा ही अभंग | मनी अनिर्बंध | तेवतसे || ठेवा तो सुखाचा | निर्व्याज स्मिताचा | विसर जगाचा | पाडी झणीं || जातील दिवस | निराश निरस | झडेल विरस | आयुष्याचा || खरी की आभासी | आशा ही जिवासी | बळ अविनाशी | देई खरे || पुनश्च हासून | पदर खोचून | देई ती झोकून | हुरुपाने || [हीच कविता येथेही वाचता येईल. 'वीकांत' = वीक-एंड. हा शब्द एका मराठी अनुदिनीवर वाचला. त्यावरूनच ही कविता सुचली.]

वाचन 18800 प्रतिक्रिया 0