उगा हासरा तुझा चेहरा! भरपूर झाला इथे आसरा उजेडात आला जुना कोपरा पायात रडला पुन्हा उंबरा उत्क्रांत झाला किती वानरा !! झालास तू ही बैल वासरा !! वॉन्टेड आहे तू ही ईश्वरा! पत्ता तुझा दे एक अंबरा! दिसलाच अंती मूळ चेहरा! झाकुन घे तू डाग पांढरा तोडुन गेली गाय आसरा दुष्काळ आहे परत पाखरा फिरतोच आहे अजुन भोवरा उघडाच आहे सोड पिंजरा! अंधार गेला नीघ भास्करा! बोलुनि गेली काय मंथरा? वनवास आहे थांब उत्तरा! जवळुन गेला हाय मोगरा गाऊन जा तू फक्त अंतरा! मुलगाच आहे मार शंकरा! मृत्यु असावा खास सोयरा! - कानडाऊ योगेशु