मागे एकदा श्रीवर्धनला गेलो असतांना किनार्‍यावर मस्त वातावरण होते. त्या पार्श्वभूमीवर सावलीच्या माध्यमातून विरह मांडण्याची कल्पना सुचली. ती हुरहुर शब्दांत मांडण्याचा हा प्रयत्न!! :) भारलेली रात्र सारी चंद्र आहे संगती, गारवेला गार वारा वाहतो सभोवती, पारिजाता पालवीची आस आहे लागली धुंद सारा क्षण परंतु, तूच नाही, सावली.. चांदणे पाण्यात बघता भास होई अंतरी, गूज काही सांगण्यासी नभ उतरले भू वरी, हलकेच काही बोलणारी रात्र कैसी रंगली, धुंद सारा क्षण परंतु, तूच नाही, सावली.. गाज येई सागराची धुंदल्या तालावरी, बोल सारे रेखणारी लाट होई बावरी, त्या किनार्‍याच्या शिवारी प्रेमवीणा गूंजली, धुंद सारा क्षण परंतु, तूच नाही, सावली.. मुमुक्षु