राम राम मिपाकरहो, आपले एक आदरणीय सभासद आणि माझे ज्येष्ठ स्नेही श्री रामदास.. अर्थात, मिपाकर रामदास.. फार पाल्हाळ लावत नाही.. पण एकच सांगतो की हा एक अफाट प्रतिभा असलेला परंतु तेवढाच अगम्य माणूस आहे.. त्यांचा माझ्यावर लोभ आहे, आमचा दोस्ताना आहे हे खरं तर माझं भाग्य.. परंतु आपले हे रामदासबुवा तसे थोडे दूर दूर राहणारे, वाटल्यास थोडे बुजरे म्हणुया.. त्यांनी एक अप्रतिम मुक्तक लिहिलं आहे..आणि आज त्यांनी मला ते सहजच दाखवलं.. परंतु का माहित नाही, रामदासबुवांना ते मिपावर टाकणं तेवढंसं प्रशस्त वाटेना.. परंतु मला मात्र त्या मुक्तकामधली ताकद, त्यातील अफाट ऊर्जा जाणवली आणि 'तुम्ही नाही तर निदान मला तरी हे मिपावर लिहू द्या आणि मिपाकरांना एका छोटेखानीच परंतु जबरदस्त कलाकृतीचा आस्वाद घेऊ द्या..' असं मी रामदासबुवांना म्हटलं आणि अखेर हो, ना करत त्यांनी परवानगी दिली.. --------------------------------------------------------------------------------------------- सदर मुक्तकातली बच्यकी ही एक वेश्या आहे आणि तिचं हे प्रकटन आहे... पौरुषाला आव्हान.. (शीर्षकश्रेय - तात्या.) कथा जशी सरकत जाते त्याप्रमाणे बच्यकीची अनेक नॅरेशन्स आहेत .त्यापैकी एक... ये ना पुढे. ये..! माझ्या लाखो पेशी वाट बघतायत.. त्या पुरुषोत्तमाची जो भोगेल मला नजरेच्या हजारो कोनांतून.. भिरकावून टाकेल त्याच्या श्वासांच्या वावटळीत झेलेल अल्लद त्याच्या अनेक हातानी... आणि मी म्हणेन सोडू नको मला आता...! मी वाट बघते त्याची, जो करेल मोकळे आतून बंद झालेले झरे आणि न्हाऊ घालेल मला माझ्या बेबंद निर्वस्त्र अस्तित्वाला.. पुरून उरेल ज्याची वाफ, अशा ढगासारखा येईल... कधीही...! आणि मलाही लाज वाटणार नाही माझ्या ओलेत्या अंगाची... ये.., ये ना पुढे. लाखो डोळ्यानी - लाखो इंद्रीयाचा इंद्र होउन ये...! एक बाई म्हणजे दारु ठासून भरलेल्या फटाक्यांची पेटी असते... एक फुलबाजी म्हणजे दिवाळी नाही. एका चार क्षणाच्या आतषबाजीत तुझी आग संपत असेल तर.... तर जा बघ.. सिनेमाच्या पडद्यावरचेच प्रेमालाप.. आणि कुढत-कुरवाळत बस तुझ्या आखूड पौरुषाला पाप पुण्याच्या अंधारात...! -- रामदास.