मी बोर्ड बोलतोय बोर्ड,बरेच वर्षापुर्वी एका पुढाय्रा कडुन लागलेला...बोर्ड॥ध्रु॥ त्या दिवशी जोरदार सोहळा होता,रंगवलेला शिवाजी आणि शेजारी १मावळाही होता। हार तुरे पेढे अगदी काहिही कमी नव्हतं,पुढाय्राच्या पुढे उभी होती १फोर्डं॥ माझ्यावर काय लिहितात मजकुर,मला माहित नसतो काय?पण १दिवस उलटला की लीहीणारे म्हणतात बायबाय। जसा रंगाचा ब्रश असतो ना,......तसच यांचं मन कोरडं॥ मी दुकानाचा असलो ना,की वाईट वाटत नाही,पण संघटनेचा असलो ना,की खटकतं। बाजार संपताच उठुन जातात........ऊरतं मोकळं मार्केटयार्डं॥ परवाच एका कुत्र्यानी माझ्यावर शू केली,त्या निमित्तानी जमलेली धुळ जरातरी कमी झाली। तुम्हाला अईकताना खिन्नता वाटेल,........पण लांबुन हसत होतं १ थेरडं॥ अता मला ह्या चऊकात चांगली ५०वर्ष झालीयेत,मला रंगवलेल्यांची तर पोरंही कामाला आल्येत। त्यांच्यातल्याच एकानी चिकटवलं पर्वा...."पुढारी कसे व्हाल?"या कोर्सचं कार्ड॥ कसली समाजसुधारणा अन कसला आलाय मान?माझ्या खांबाचचं थुंकुन केलय पिकदान। पण पुढच्याच चऊकात दिसतो डोंबाय्राचा खेळ,२मिनिटात तो शिकवतो कशी जमवायची भेळ। ............................नव्यातलं नवं देतानाही वापरावं जुनं कार्डं॥ अता समाजसुधारणा कशी होईल याची मला चिंता नाहि,निरोप घेता घेता सांगतो मीही काही। एक दिवस भाषण अईकण्यापेक्षा.....रोज वाचा हे मनोगत फर्डं॥ पराग दिवेकर......