मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

गरीब बिचार्‍या, दम खा

धनंजय · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
गरीब बिचार्‍या, दम खा
स्फूर्ती : अबु नुवास
गरीब बिचारा शोधतोय तो सायबिणीचे पडके घर - मी म्हणतो, "विचार, जवळ चांगला बार असला तर..." . बुरसट चिरे न्हाते-धूते अश्रू भले सुकवू नको कुळाचारांस आसूसले भाव भले आटवू नको . म्हटले कोणी : "रिबेलो मूळचे अहो, त्या वाडीचे" पात्रांव, छ्या! रिबेलो आहेत सांगा किस झाडीके? . ब्रागांस, कून्य, नोरोन्या कसची गोत्रे, कसची कुळे, ईश्वराच्या डोळ्यापुढे बामणांचेही गू पिवळे . . . सोड बाबुश - पीच थोडी दर्जेदार काजूफेणी सोनसळी फेसाळणारे उसळणारे जादू-पाणी . प्याल्यात ओतते आहे बघ साकी छोकरी गोड कोवळी झोकात झुकते जणू काही झुळकेसरशी डुले पोफळी . बारवाला बघतोच आहे काळीज माझे झाले कलम पैसे मोजून घेऊन माझे दुखण्यावरती लावतो मलम . माझ्यासाठी खास आणला उंची दारू भरून प्याला त्याच्या हातून माझ्या हातात - मध्यस्थ नको द्याला-घ्याला . . . हाती आहे नाही ते उदारपणे लुटत राहा उद्या येत्या गरिबीचा उगी कशास धाक पाहा? . पैसे टाकून दारू झोकत गाणारा तो औरच आहे पडक्या वाड्यांत उकीरडे रडत फुंकणे नकोच आहे . मला रोक-टोकणार्‍यांनो तुमचे म्हणणे ऐकू आलेय माफ केले तुम्हा तरी खरेच आता पुरे झालेय . सल्ला म्हणून दिला असता मानले असते तुमचे बोल मात्र तुमची शेरेबाजी काही नाही - नुसता सल!

वाचन 3558 प्रतिक्रिया 0