दु:ख
लेखनविषय:
काव्यरस
दु:ख माझे देखणे , द्रिष्ट त्या लावू नका
एकटा आहे सुखी मी, सोबती होवू नका..
चांदण्यांचा हा पसारा ,चन्द्र तरीही एकटा
शल्य घेवूनी फिरे तो, तेजावरी जावू नका..
पापण्यांच्या आड पाणी, सागराला लाजवी
हासरा चेहरा बघूनी, गोडवे गावू नका...
साद मिटते अन्तरी, शब्द सारे पोरके
वेदनेची आग उरली, ती तरी मागू नका..
घाव आहे जीवघेणा , तरी ही जिव्हारी राखतो
बेगडी या सान्त्वनाची ,आस मज दावू नका...
वाळवंटासारखा -निष्पर्ण मी, निष्प्राण मी
मॄगजळाची ओढ माझ्या , अंतरी उजळू नका...
वाचन
4855
प्रतिक्रिया
0