वेणी सोडुनिया : गौळण गुपचिप आला हा उघडोनी ताला झोपेमधी होते याने रंग टाकीला गौळण सांगे राधा, गौळणीला .... ॥धृ०॥ नाही गडे याचा, जराही भरोसा नख मारूनिया दिला, पदराला खोसा बेगी बेगी येतो, चिमटेची घेतो वाकड्या, सुदामा, पेंद्या संगतीला ..... ॥१॥ करुनिया चाल, डिवचितो गाल वेणी सोडुनिया आत, भरतो गुलाल असा चक्रपाणी, कोणा ना जुमानी चिंबाचिंब भिजवितो पैठणीला ..... ॥२॥ कुणी गडे याला, जरा समजावा बोलताती सासू दीर, मार किती खावा वळणाचा घाट, हा अडवितो वाट अरविंद पाहे सखे, ब्रह्मलीला ..... ॥३॥ गंगाधर मुटे ................................................... १९८० च्या सुमारास मी लिहिलेली एक गौळण. ’’गौळण" एक लोभसवाणा काव्यप्रकार. गोकुळात श्रीकृष्णाने गोपिकांसमवेत ज्या कृष्णलीला केल्यात त्याचे रसभरित गेयरूपी वर्णन म्हणजे ’’गौळण". पवित्र आणि वासनारहित प्रेमाचे प्रतीक म्हणजे "गौळण". पण या काव्यप्रकाराची फारशी दखल साहित्यक्षेत्राने घेतलेली नसावी. जाणकारांनी या काव्यप्रकाराविषयी अधिक प्रकाश टाकला तर आवडेल. ...................................................